نیام پیش‌مهره‌ای

نیام پیش‌مهره‌ای
نیام پیش‌مهره‌ای که با رنگ قرمز مشخص شده است، هم بر اساس متون قدیمی (مانند گری) و هم متون جدیدتر.[۱] مقطعی از گردن در حدود سطح ششمین مهره گردنی که آرایش نیام‌های گردن را نشان می‌دهد.
جزئیات
شناسه‌ها
لاتینlamina prevertebralis fasciae cervicalis
TA98A04.2.05.006
TA22215
FMA46560

نیام پیش‌مهره‌ای (انگلیسی: Prevertebral fascia) (یا نیام مهره‌ای[۲]) لایه‌ای از نیام عمیق گردنی است که ستون مهره‌ها را احاطه می‌کند.[۳] این لایه، عمیق‌ترین لایه از نیام عمیق گردنی است.[۲]

این نیام، تنه سمپاتیک، شبکه بازویی، عصب میان‌بندی، ماهیچه‌های پیش‌مهره‌ای و بخش گردنی ستون مهره‌ها را در بر می‌گیرد.[۳]

کالبدشناسی

نیام پیش‌مهره‌ای در سمت میانی (مدیال) به پشت عروق کاروتید امتداد می‌یابد، جایی که در تشکیل غلاف آن‌ها (غلاف کاروتید) کمک می‌کند و از جلوی ماهیچه‌های پیش‌مهره‌ای عبور می‌کند.

نیام پیش‌مهره‌ای در بالا به قاعده جمجمه متصل است و در پایین از پشت مری به داخل حفره مدیاستن پسین در سینه امتداد می‌یابد. این نیام از جلوی ماهیچه‌های دراز گردن پایین می‌آید.

نیام پیش‌مهره‌ای به سمت پایین و خارج، در پشت عروق کاروتید و جلوی ماهیچه‌های نردبانی امتداد می‌یابد. این لایه در سه‌گوش پسین گردن، غلافی برای اعصاب شبکه بازویی، سرخرگ زیرترقوه‌ای و سیاهرگ زیرترقوه‌ای تشکیل می‌دهد؛ در زیر استخوان ترقوه به عنوان غلاف زیربغلی ادامه می‌یابد و به سطح عمیق نیام ترقوه‌ای‌سینه‌ای متصل می‌شود.

مجاورات

نیام پیش‌مهره‌ای کف سه‌گوش پسین گردن را تشکیل می‌دهد.[۳] تنه سمپاتیک گردنی روی آن قرار دارد.[۴] نیام پیش‌مهره‌ای با بخش مهره‌ای گردن هم‌مرز است.[۲] این لایه حد پسین یک محفظه فیبری را تشکیل می‌دهد که حاوی حنجره و نای، غده تیروئید، حلق و مری است.

نیام پیش‌مهره‌ای به موازات غلاف کاروتید و در امتداد جنبه میانی آن، یک لایه نازک به نام نیام دهانی‌حلقی (Buccopharyngeal fascia) جدا می‌کند که ماهیچه‌های تنگ‌کننده حلق را به‌خوبی می‌پوشاند و از بخش بالایی تنگ‌کننده حلق به سمت ماهیچه شیپوری (بوکسیناتور) در جلو ادامه می‌یابد.

در جلوی آن، نیام بالی (رتروویسران) تنها توسط بافت همبند سست به آن متصل شده است و به این ترتیب، فضایی که به راحتی منبسط می‌شود به نام فضای پشت‌حلقی بین آن‌ها یافت می‌شود.

بلافاصله در قسمت قدامی-خلفی ترقوه، یک فضای حفره‌ای (آرئولار) بین لایه پوششی و غلاف عروق زیرترقوه‌ای وجود دارد و در این فضا، بخش پایینی سیاهرگ وداج بیرونی، اعصاب ترقوه‌ای نزولی، عروق عرضی کتفی و عرضی گردنی و بطن تحتانی ماهیچه شانه‌ای‌لامی یافت می‌شوند. این فضا در پایین توسط ادغام نیام ترقوه‌ای‌سینه‌ای با دیواره قدامی غلاف زیربغلی محدود می‌شود.

در پایین، لایه پیش‌مهره‌ای در اطراف با نیام درون‌سینه‌ای ترکیب می‌شود و در مرکز در حدود سطح مهره T3 به رباط طولی جلویی متصل می‌گردد. به دلیل این ساختار، امتداد بالایی فضای پشت‌حلقی اساساً با ریشه گردن در پیوستگی است و فضای خطر نامیده می‌شود. این فضا در طرفین به عنوان غلاف زیربغلی امتداد می‌یابد.[۵]

منابع

  1. Essential Clinical Anatomy. K.L. Moore & A.M. Agur. Lippincott, 2 ed. 2002.
  2. 1 2 3 Fehrenbach, Margaret J.; Herring, Susan W. (2017). Illustrated Anatomy of the Head and Neck (5th ed.). St. Louis: Elsevier. p. 267. ISBN 978-0-323-39634-9.
  3. 1 2 3 Morton, David A. (2019). The Big Picture: Gross Anatomy. K. Bo Foreman, Kurt H. Albertine (2nd ed.). New York. p. 266. ISBN 978-1-259-86264-9. OCLC 1044772257.
  4. Standring, Susan (2020). Gray's Anatomy: The Anatomical Basis of Clinical Practice (42nd ed.). [New York]. ISBN 978-0-7020-7707-4. OCLC 1201341621.
  5. Clinically Oriented Anatomy. K.L. Moore, A.F. Dalley, & A.M. Agur. Lippincott, 6 ed. 2010.