توبالد اسمیت

توبالد اسمیت
زادهٔ۳۱ ژوئیهٔ ۱۸۵۹
درگذشت۱۰ دسامبر ۱۹۳۴ (۷۵ سال)
ملیتایالات متحده آمریکا
محل تحصیلدانشگاه کرنل، Albany Medical College
شناخته‌شده
برای
بابزیا، سالمونلا
جوایزManson Medal (1932)
مدال کاپلی (1933)
پیشینه علمی
شاخه(ها)همه‌گیرشناسی
محل کاروزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا، دانشگاه هاروارد، دانشگاه راکفلر
امضاء

توبالد اسمیت (انگلیسی: Theobald Smith; ۳۱ ژوئیهٔ ۱۸۵۹۱۰ دسامبر ۱۹۳۴) دانشمند در زمینه همه‌گیرشناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.

توبالد اسمیت در سال ۱۸۹۶ به فرهنگستان هنر و علوم آمریکا برگزیده شد[۱]، در سال ۱۹۰۸ به آکادمی ملی علوم ایالات متحده[۲]، و در سال ۱۹۱۵ به جامعه فلسفی آمریکا[۳] پیوست.

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال کاپلی شده‌است.(به پاس پژوهش‌ها و مشاهدات اصیل وی در باب بیماری‌های حیوانات و انسان)[۴]

پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه کرنل، ایتاکا (نیویورک)، (دکترای پزشکی، ۱۸۸۳)، اسمیت در دانشگاه کلمبیان (۱۸۸۶–۱۸۹۵؛ اکنون دانشگاه جرج واشینگتن)، واشینگتن دی.سی.، تدریس نمود و پژوهش‌هایی را برای وزارت کشاورزی ایالات متحده (۱۸۸۵–۱۸۹۵) انجام داد.

در سال‌های ۱۸۸۴–۱۸۸۶، وی دریافت که با تزریق کشت‌های حرارت‌کشته‌شده باکتری‌ای که آن زمان عامل بیماری تلقی می‌شد (سالمونلا انتریکا که آن زمان سالمونلا کلرا سویس نامیده می شد)، می‌توان حیوانات را در برابر بیماری (در این مورد، کلرا خوکی) ایمن ساخت. هرچند پژوهش‌های بعدی نشان داد که علت واقعی کلرا خوکی یک ویروس است و نه سالمونلا کلرا سویس، کشف اسمیت راه را برای تهیه واکسن‌های دیگر با استفاده از میکروارگانیسم‌های کشت‌شده عامل بیماری هموار نمود.[۵]

مهم‌ترین پژوهش‌های اسمیت در سال‌های ۱۸۸۸–۱۸۹۳ بر روی تب گاوی تگزاس انجام شد. وی کشف کرد که این بیماری ناشی از انگل تک‌یاخته‌ای (Pyrosoma bigeminum [اکنون با نام Babesia bigemina شناخته می‌شود]) است که از طریق کنه‌های خون‌خوار به گاوهای سالم منتقل می‌گردد. این نخستین اثبات قطعی از نقش کنه‌ها و دیگر بندپایان (از جمله حشرات) در انتقال بیماری بود و راه را برای پذیرش بعدی جامعه علمی از نقش پشه‌ها در انتقال مالاریا و تب زرد هموار ساخت. [۶]

منابع

پیوند به بیرون