جان برگوین
جان برگوین | |
|---|---|
 پرترهای اثرِ جاشوا رینولدز، حوالی ۱۷۶۶ میلادی | |
| نام(های) مستعار | جنتلمن جانی |
| زاده | ۲۴ فوریهٔ ۱۷۲۲ |
| درگذشته | ۴ اوت ۱۷۹۲ (۷۰ سال) لندن، انگلستان |
| مدفن | |
| وفاداری | .svg.png){kind=small} بریتانیای کبیر |
| شاخه نظامی |  ارتش بریتانیا |
| سالهای خدمت | ۱۷۴۳–۱۷۷۷ ۱۷۸۲–۱۷۸۴ |
| درجه | ارتشبد |
| فرماندهی | فرمانده کل قوا، ایرلند |
| جنگها و عملیاتها | جنگ هفتساله جنگ انقلاب آمریکا
|
| نشانها | شورای خصوصی بریتانیا |
| کارهای دیگر | عضو مجلس عوام بریتانیا در پارلمان بریتانیا |
جان برگوین (انگلیسی: John Burgoyne؛ ۲۴ فوریهٔ ۱۷۲۲ – ۴ اوت ۱۷۹۲) درجهدار ارتش، سیاستمدار و نمایشنامهنویس اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. از آثار او می توان به نمایشنامهٔ وارثه اشاره کرد.
برگوین بیشتر به خاطر نقشاش در جنگ انقلاب آمریکا شناخته میشود. او طرحی برای تهاجم طراحی کرد و فرماندهی نیرویی را بر عهده گرفت که قرار بود از کانادا به سمت جنوب حرکت کند تا نیوانگلند را از سایر مستعمرات جدا کرده و به شورش پایان دهد. برگوین از کانادا پیشروی کرد، اما حرکت کند او به آمریکاییها این فرصت را داد که نیروهایشان را متمرکز کنند. برخلاف برنامهریزی کلی، ارتش بریتانیا در نیویورک به جای یاری رساندن به او، به سمت جنوب حرکت کرد تا فیلادلفیا را تصرف کند. برگوین دو نبرد کوچک در نزدیکی ساراتوگا انجام داد، اما در نهایت توسط نیروهای آمریکایی محاصره شد و با توجه به اینکه کمکی در راه نبود، در ۱۷ اکتبر ۱۷۷۷ کل ارتش خود شامل ۶٬۲۰۰ نفر را تسلیم کرد. به گفتهٔ تاریخنگار، ادموند مورگان، «تسلیم او نقطه عطف بزرگی در جنگ بود، زیرا باعث شد که آمریکاییها حمایت خارجی را به دست آورند؛ حمایتی که آخرین عنصر لازم برای پیروزی بود».[۱] فرانسه از بهار ۱۷۷۶ به شورشیان آمریکایی کمک تسلیحاتی میکرد.[۲] برگوین و افسرانش به انگلستان بازگشتند، در حالی که سربازان تحت فرمانش به اسارت درآمدند. او پس از بازگشت به لندن با انتقادات شدیدی روبهرو شد.
منابع
- ↑ Morgan (1956), pp. 82–83.
- ↑ Van Tyne, C. H. (1925). "French Aid Before the Alliance of 1778". The American Historical Review. 31 (1): 20–40. doi:10.2307/1904500. hdl:2027/mdp.39015027014961. JSTOR 1904500.
- Bicheno, Hugh (2003). Rebels and Redcoats: The American Revolutionary War. HarperCollins. ISBN 978-0-00-715625-2.
- Billias, George Athan (1969). George Washington's Opponents. New York: William Morrow. OCLC 11709.
- Chisholm, Hugh, ed. (1911). . Encyclopædia Britannica (به انگلیسی). Vol. 4 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 819–820.
- Doderer-Winkler, Melanie (2013). Magnificent Entertainments: Temporary Architecture for Georgian Festivals. Yale University Press. ISBN 978-0-300-18642-0.
- Harvey, Robert (2001). A Few Bloody Noses. Little, Brown Book Group. ISBN 978-1-4721-0796-1.
- Mintz, Max M. (1990). The Generals of Saratoga: John Burgoyne and Horatio Gates. Yale University Press. ISBN 978-0-300-05261-9.
- Morgan, Edmund S. (1956). The Birth of the Republic 1763–1789.
- Nickerson, Hoffman (1967) [1928]. The Turning Point of the Revolution. Port Washington, NY: Kennikat. OCLC 549809.
- O'Shaughnessy, Andrew Jackson (2013). The Men Who Lost America: British Leadership, the American Revolution, and the Fate of the Empire. Yale University Press. ISBN 978-0-300-19107-3. pp 123–164.
Stephens, Henry Morse (1886). . In Leslie Stephen (ed.). فرهنگ زندگینامه ملی. Vol. 7. لندن: اسمیت، الدر اند کو. pp. 340–342.- Stokesbury, James (1979). "Burgoyne, John". In Halpenny, Francess G (ed.). Dictionary of Canadian Biography. Vol. IV (1771–1800) (online ed.). University of Toronto Press.
- Thomson, Peter (2006). The Cambridge Introduction to English Theatre, 1660–1900. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-83925-9.
بیشتر بخوانید
- Bahshian, Aram Jr. "General John Burgoyne" History Today (July 1972), Vol. 22 Issue 7, p. 470–480, online.
- Glover, Michael. General Burgoyne in Canada and America, Gordon & Cremonesi, 1976
- Huddleston, F.J. Gentleman Johnny Burgoyne, Misadventures of an English General in the Revolution, Bobbs-Merrill Company, 1927; Garden City Publishers
- Watt, Gavin K. The British Campaign of 1777, Volume Two – The Burgoyne Expedition: Burgoyne's Native and Loyalist Auxiliaries, Global Heritage Press, Milton, 2013
پیوند به بیرون
