جان رابرتسون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۵۳)
.jpg) رابِرتسون در ۱۹۸۰ | |||
| اطلاعات شخصی | |||
|---|---|---|---|
| نام کامل | جان نِیلسِن رابِرتسون | ||
| زادروز | ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۵۳ | ||
| زادگاه | اودینگستون، اسکاتلند | ||
| تاریخ مرگ | ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵ (۷۲ سال) | ||
| قد | ۱٫۷۴ متر (۵ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ) | ||
| پست | هافبک | ||
| باشگاههای حرفهای* | |||
| سالها | باشگاهها | بازی† | (گل)† |
| ۱۹۷۰–۱۹۸۳ | باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست | ۳۸۶ | (۶۱) |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۵ | باشگاه فوتبال دربی کانتی | ۷۲ | (۳) |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۶ | باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست | ۱۱ | (۱) |
| مجموع | ۴۶۹ | (۶۵) | |
| تیم ملی | |||
| ۱۹۷۸–۱۹۸۳ | تیم ملی فوتبال اسکاتلند | ۲۸ | (۸) |
| دوران مربیگری | |||
| ۱۹۹۰–۱۹۹۵ | باشگاه فوتبال وایکام واندررز (دستیار) | ||
| ۱۹۹۵ | باشگاه فوتبال نوریچ سیتی (دستیار) | ||
| ۱۹۹۵–۲۰۰۰ | باشگاه فوتبال لستر سیتی (دستیار) | ||
| ۲۰۰۰–۲۰۰۵ | باشگاه فوتبال سلتیک (دستیار) | ||
| ۲۰۰۶–۲۰۱۰ | باشگاه فوتبال استون ویلا (دستیار) | ||
| |||
جان رابِرتسون (به انگلیسی: John Robertson؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۵۳ – درگذشتهٔ ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵)[۱] بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود.[۲] وی در جناح چپ ناتینگهام فارست، دربی کانتی و تیم ملی اسکاتلند بازی میکرد. او پاس گل ترور فرانسیس را داد تا تنها گل ناتینگهام فارست در فینال جام باشگاههای اروپا ۱۹۷۹ را به ثمر برساند. یک سال بعد، او در فینال جام باشگاههای اروپا، این بار مقابل هامبورگ، گلزنی کرد. او در فارست همچنین از لیگ دسته دوم فوتبال ۱۹۷۶–۷۷، لیگ دسته اول فوتبال ۱۹۷۷–۷۸، سوپرجام یوفا، دو جام لیگ فوتبال، جام خیریه انگلستان ۱۹۷۸ و جام آنگلو-اسکاتلند صعود کرد.
باشگاهی
از جمله باشگاههایی که وی در آنها بازی کرده است، میتوان به باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست و باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست اشاره کرد.[۳][۴]
تیم ملی
وی در تیم ملی فوتبال اسکاتلند نیز سابقهٔ بازی داشته است.
زندگی شخصی و درگذشت
دختر رابرتسون، جسیکا، در سال ۱۹۸۳ با فلج مغزی به دنیا آمد که باعث فلج چهار اندام و ناتوانی او در صحبت کردن یا کنترل حرکاتش شد. او امید به زندگی کوتاهی داشت. در سال ۱۹۹۴، رابرتسون و همسر سابقش سالی، بیمارستانی را که جسیکا در آن متولد شده بود، به دلیل تأخیر ۱۲ ساعته در انجام عمل سزارین که منجر به آسیب مغزی او شد به دادگاه کشاندند. با این حال، آنها در دادگاه عالی پرونده خود را باختند.[۵]
رابرتسون زندگینامه خود با عنوان «سوپرترمپ» را در سپتامبر ۲۰۱۲ منتشر کرد. او در کودکی از رنجرز حمایت میکرد، اما دوران حضورش در سلتیک به عنوان دستیار مارتین اونیل را بهترین سالهای زندگی فوتبالی خود توصیف کرد.[۶]
رابرتسون در ۲۳ اوت ۲۰۱۳ هنگام بازی تنیس با هم تیمی سابقش لیام اوکین در فارست، دچار حمله قلبی مشکوکی شد.[۷]
رابرتسون در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۵، پس از تحمل یک دورهٔ طولانی بیماری در سن ۷۲ سالگی درگذشت.[۸]
منابع
- ↑ Nakrani, Sachin (25 December 2025). "John Robertson, Nottingham Forest and Scotland legend, dies aged 72". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 25 December 2025.
- ↑ McRae, Donald (۱۹ اکتبر ۲۰۱۵). "John Robertson: 'It took Clough and Taylor for me to realise my talent'". The Guardian. Retrieved 19 October 2015.
- ↑ Luckhurst, Josh (۲۵ دسامبر ۲۰۲۵). "Former Nottingham Forest and Scotland winger John Robertson dies aged 72". The Independent. Retrieved 26 December 2025.
- ↑ Nakrani, Sachin (۲۵ دسامبر ۲۰۲۵). "John Robertson, Nottingham Forest and Scotland legend, dies aged 72". The Guardian (به انگلیسی). ISSN 0261-3077. Retrieved 25 December 2025.
- ↑ "Footballer in court appeal". The Herald. 6 June 1996. Retrieved 26 December 2025.
- ↑ Mark Guidi (11 November 2011). "John Robertson: If Martin O'Neill calls up I'll be back in football in a minute". Daily Record. Media Scotland. Retrieved 7 November 2013.
- ↑ This is Derbyshire
- ↑ "Nottingham Forest top 5 players of all-time: John Robertson simply the best". Nottinghamshire Post. Local World. ۴ اوت ۲۰۱۸. Retrieved 4 June 2021.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «John Robertson (footballer, born 1953)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۰ مارس ۲۰۱۹.
پیوند به بیرون
|  | |