جاچینتا

رمان «جاچینتا» (به ایتالیایی: Giacinta) که در سال ۱۸۷۹ توسط لوئیجی کاپوآنا منتشر شد، نخستین رمان واقع‌گرایانه‌ و پیشگامان مکتب وریسمو است که در ایتالیا منتشر شد.^[۱] کاپوآنا که تحت تاثیر نظریات و نگاه تجربی امیل زولا به ادبیات بود و رمان «L'assommoir» او را می‌ستود (هرچند که کاملاً از فرمول‌های ادبی ناتورالیستی آن پیروی نمی‌کرد) این رمان را به وی تقدیم کرد.^[۲]

البته برخی این رمان را به عنوان یک رمان تربیتی منفی در نظر می‌گیرند، چرا که سفر شخصیت اصلی به سوی بلوغ منجر به شکست شخصی در همه جبهه‌ها می‌شود.^[۳]

رویدادهای داستان در دوره بلافاصله پس از وحدت ایتالیا، اما در مکانی رخ می‌دهد.

جاچینتا، دختر پائولو و ترزا مارولی است. او که در رهاشدگی کامل از سوی خانواده‌اش بزرگ شده است، در اوایل نوجوانی توسط بپه، پادوی خانواده، مورد تجاوز قرار می‌گیرد. او بعداً عاشق «آندره‌آ گراس»، کارمند متواضع بانک ایالتی، می‌شود، اما با کنت فاسد «جولیو گریپا دی سن گلسو» ازدواج می‌کند که دوستش ندارد.

کنت متوجه رابطه نامشروع همسرش با آندره‌آ می‌شود، اما همچنان موافقت می‌کند که بطور دوستانه با جاچینتا زندگی کند. در طول جشن عروسی‌اش با کنت، جاچینتا در یک اتاق با آندره‌آ رابطه نامشروع برقرار می‌کند که منجر به تولد یک دختر بچه می‌شود. جاچینتا هرگز اجازه نمی‌دهد بچه به کنت نزدیک شود، زیرا نمی‌خواهد اسباب انزجار او را فراهم کند. مادر جاچینتا که نگران دخترش است، برای حفظ وجهه هم که شده، تصمیم به بیرون کردن آندره‌آ از خانه می‌کند؛ جاچینتا معشوقش را تحت فشار قرار می‌دهد تا شغلش را رها کند و با پولی که او به آندره‌آ پیشنهاد می‌دهد زندگی کنند. از این لحظه به بعد، آندره‌آ متوجه می‌شود که دیگر جاچینتا را دوست ندارد، هرچند شجاعت کافی برای قطع کامل رابطه‌شان را نیز ندارد. سپس دختر کوچک این دو در پی ابتلا به دیفتری می‌میرد؛ بی‌تفاوتی آندره‌آ به چنینی فاجعه‌ای باعث می‌شود جاچینتا دریابد که چرا آن عشق دیوانه‌وار به این سرعت پایان یافت و از آنجایی که زندگی‌اش دیگر معنایی ندارد، خودکشی می‌کند.

جاچینتا (Giacinta): شخصیت اصلی رمان است که پس از یک دوره نوجوانی دشوار، قراردادها و ریاکاری جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند را به چالش می‌کشد و موقتاً بر آنها پیروز می‌شود. جاچینتا یک مورد آسیب‌شناختی است که بحران او توسط کاپوآنا و روایتگر خود دیگر او، «دکتر فولینی» مشاهده و تحلیل می‌شود.

آندریا گراس (Andrea Gerace): کارمند بانک، و تنها عشق واقعی جاچینتا، و پدر دخترش، که ثابت می‌کند مردی ضعیف است در پایان، او سعی می‌کند مخفیانه فرار کند، اما شکست می‌خورد.

کنت جولیو گریپا دی سن گلسو (Count Giulio Grippa di San Gelso) : کنت فاسد و شوهر جاچینتا

ترزا مارولی (Teresa Marulli): مادر جاچینتا، که زنی است حریص با معشوقه‌های فراوان، که پس از مطیع کردن شوهرش، جایگاه اجتماعی و اقتصادی‌اش اندکی ارتقا می‌یابد و معشوق مدیر بانک ایالتی می‌شود. او نمی‌تواند به رابطه نامشروع آندره‌آ با دخترش پایان دهد.

پائولو مارولی (Paolo Marulli): پدر جاچینتا، شخصیتی ضعیف، اما تنها کسی که واقعاً جاچینتا را دوست داشت.

بپه (Beppe): متجاوز جاچینتا، مرد جوان حیله‌گری.

این رمان که نخستین بار در سال ۱۸۷۹ در میلان (بریگولا) منتشر شد، در سال ۱۸۸۵ با اصلاحات کامل توسط جانوتا از کاتانیا دوباره منتشر شد. در سال ۱۸۸۶، دوباره توسط جانوتا، نسخه جدید با مقدمه نویسنده همراه بود. سومین ویرایش اصلاح‌شده (که دوباره توسط جانوتا و با مقدمه‌ای از نویسنده منتشر شد) در سال ۱۸۸۹ منتشر شد.^[۴]

در سال 1888، کمدی پنج پرده ای به همین نام، نوشته خود نویسنده، روی صحنه رفت.^[۵]

در سال 1980، این رمان مورد اقتباس یک مینی سریال تلویزیونی سه قسمتی به کارگردانی جانلوئیجی کالدرونه با بازی فرانکا ماریا دمونتی، بپه کیریچی، ترزا ریچی و ورونیکا لازار قرار گرفت.^[۶]