جدول زمانی فمینیسم

در زیر جدول زمانی تاریخ فمینیسم (به انگلیسی: Timeline of feminism) آورده شده است.

قرن ۱۸

  • ۱۷۰۰: پیشنهادی جدی به زن‌ها برای ارتقای سهم واقعی و بزرگشان و برخی تأملات در باب ازدواج، اثر مری استل منتشر شد.
  • ۱۷۶۷: اظهاراتی سست درباره برخی مواضع در کتاب «مبانی فلسفی دولت و جامعه هابز، اثر کاترین مکولی منتشر شد.[۱]
  • ۱۷۹۰: «در باب برابری جنسیت‌ها»، توسط جودیت سارجنت موری منتشر شد.[۲]
  • ۱۷۹۱: اعلامیه حقوق زن و شهروند مؤنث، اثر الیمپ دگوژ منتشر شد.
  • ۱۷۹۲: احقاق حقوق زنان، اثر مری ولستون‌کرافت منتشر شد.
  • ۱۷۹۳: انجمن زنان جمهوری‌خواه انقلابی در فرانسه تأسیس شد.

قرن ۱۹

دهه ۱۹۲۰

۱۹۲۹: اتاقی از آن خود اثر ویرجینیا وولف منتشر شد.

دهه ۱۹۴۰

  • ۱۹۶۳: رازوری زنانه منتشر شد. این کتاب نوشته بتی فریدان است که به‌عنوان آغازگر موج دوم فمینیسم در ایالات متحده شناخته می‌شود.[۳][۴] موج دوم فمینیسم دوره‌ای از فعالیت و تفکر فمینیستی بود که از اوایل دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده آغاز شد و در سراسر جهان غرب و فراتر از آن گسترش یافت. در ایالات متحده این جنبش تا اوایل دهه ۱۹۸۰ ادامه یافت.[۵]
  • فمینیسم سیاه‌پوستی در واکنش به تبعیض جنسی جنبش حقوق مدنی و نژادپرستی جنبش فمینیستی رایج شد.
  • فمینیسم چاق در اواخر دهه ۱۹۶۰ سرچشمه گرفت. فمینیسم چاق یک جنبش اجتماعی است که مضامین فمینیستی برابری، عدالت اجتماعی و تحلیل فرهنگی را بر اساس وزن، منحنی‌ها و ظاهر کلی یک زن یا یک فرد زنانه کوئیر در خود جای داده است.[۶]
  • فمینیسم رادیکال در ایالات متحده ظهور کرد.[۷] دیدگاهی در درون فمینیسم است که خواستار تجدید نظم بنیادین جامعه است که در آن برتری مرد در تمام زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی حذف شود.[۸] فمینیست‌های رادیکال همچنین تشخیص می‌دهند که تجربیات زنان با توجه به دیگر تقسیم‌بندی‌های جامعه مانند نژاد و گرایش جنسی متفاوت است.[۹][۱۰]
  • ۱۹۶۷: «نارضایتی زنان» نوشته جوک کول اسمیتز منتشر شد.[۱۱] انتشار این مقاله به‌عنوان آغاز موج دوم فمینیسم در هلند در نظر گرفته می‌شود.[۱۲] اسمیت در این مقاله به تشریح ناامیدی زنان متأهل می‌پردازد و می‌گوید آن‌ها از این‌که تنها مادر و خانه‌دار باشند خسته شده‌اند.
  • ۱۹۶۹: فمینیسم چیکانا، یک جنبش اجتماعی سیاسی در ایالات متحده است که تلاقی‌های تاریخی، فرهنگی، معنوی، آموزشی و اقتصادی زنان مکزیکی-آمریکایی را که به‌عنوان چیکانا شناخته می‌شوند، تجزیه و تحلیل می‌کند. کنفرانس آزادی جوانان چیکانو در سال ۱۹۶۹ جنبش چیکانو و در نهایت MEChA را آغاز کرد. در این کنفرانس، زنان شروع به درگیر شدن در گفتگوی مردانه برای رسیدگی به نگرانی‌های فمینیستی کردند. پس از کنفرانس، زنان به‌عنوان فعال به جوامع خود بازگشتند و بدین ترتیب جنبش فمینیستی چیکانا را آغاز کردند.[۱۳]

دهه ۱۹۷۰

  • جنبش فمینیستی یهودی را می‌توان در اوایل دهه ۱۹۷۰ در ایالات متحده جستجو کرد. به گفته جودیت پلاسکو، نارضایتی اصلی فمینیست‌های یهودی اولیه حذف زنان از گروه دعای مردان، معافیت زنان ۶۱۳ فرمان تورات بود.[۱۴]
  • در دهه ۱۹۷۰، نظریه‌پردازان فمینیست فرانسوی با مفهوم نوشتار زنانه به فمینیسم نزدیک شدند.[۱۵]
  • اصطلاح فمینیسم ماتریالیستی در اواخر دهه ۱۹۷۰ ظهور کرد. فمینیسم ماتریالیستی سرمایه‌داری و مردسالاری را به عنوان محوری در درک ستم بر زنان برجسته می‌کند. در فمینیسم ماتریالیستی، جنسیت به‌عنوان یک ساختار اجتماعی در نظر گرفته می‌شود و جامعه نقش‌های جنسیتی مانند بچه‌دار شدن را به زنان تحمیل می‌کند. دیدگاه ایدئال فمینیسم ماتریالیستی جامعه‌ای است که در آن با زنان از نظر اجتماعی و اقتصادی مانند مردان رفتار شود. این نظریه به جای جستجوی دگرگونی در درون نظام سرمایه‌داری، بر تغییرات اجتماعی متمرکز است.[۱۶]

دهه ۱۹۸۰

  • جنبش رادیکال لزبینها یک جنبش لزبین فرانسوی زبان است که تقریباً مشابه جدایی‌طلبی لزبین انگلیسی‌زبان است. این جنبش با الهام از نوشته‌های فیلسوف مونیک ویتگ[۱۷] در اوایل دهه ۱۹۸۰ در فرانسه سرچشمه گرفت و به زودی در استان کبک کانادا گسترش یافت.
  • در ترکیه[۱۸] و اسرائیل،[۱۹] فمینیسم موج دوم در دهه ۱۹۸۰ آغاز شد.
  • فمینیسم تفاوت‌گرا توسط فمینیست‌ها در دهه ۱۹۸۰ توسعه یافت، که واکنشی بود به فمینیسم لیبرال (فمینیسم برابری)، که بر شباهت‌های بین زنان و مردان به‌منظور استدلال برای رفتار برابر با زنان تأکید می‌کند. فمینیسم تفاوت‌گرا اگرچه همچنان در جهت برابری زن و مرد است، اما بر تفاوت‌های زن و مرد تأکید می‌کند و استدلال می‌کند، برای این‌که زن و مرد و ارزش‌های مردانه و زنانه به یکسان رفتار شود، همسانی یا یکسانی لازم نیست.[۲۰] فمینیسم لیبرال قصد دارد جامعه و قانون را از نظر جنسیتی خنثی کند، زیرا به رسمیت شناختن تفاوت جنسیتی را مانعی برای حقوق و مشارکت در لیبرال دموکراسی می‌داند، درحالی‌که فمینیسم تفاوت‌گرا معتقد است که بی‌طرفی جنسیتی به زنان آسیب می‌رساند «چه با وادار کردن آن‌ها به تقلید از مردان، چه با محروم کردن جامعه از مشارکت‌های متمایزشان در جامعه، یا صرفاً با مشارکت دادن مردان در جامعه».[۲۱]
  • فمینیسم منصفانه شکلی از فمینیسم لیبرال است که از دهه ۱۹۸۰ مورد بحث قرار گرفته است،[۲۲][۲۳] به‌طور خاص نوعی فمینیسم لیبرال کلاسیک و فمینیسم لیبرترین است.[۲۳][۲۴]

دهه ۱۹۹۰

دهه ۲۰۱۰

پانویس

  1. ↑ Gunther-Canada, Wendy (2012). "Catharine Macaulay's 'Loose Remarks' on Hobbesian Politics". In Hirschmann, Nancy J.; Wright, Joanne H. (eds.). Feminist Interpretations of Thomas Hobbes. State College, Pennsylvania: Penn State University Press. pp. 190–216. doi:10.1515/9780271061351-012. ISBN 978-0-271-06135-1. Retrieved January 18, 2025.
  2. ↑ Galewski, Elizabeth (2007). "The Strange Case for Women's Capacity to Reason: Judith Sargent Murray's Use of Irony in 'On the Equality of the Sexes'". Quarterly Journal of Speech. 93 (1): 84–108. doi:10.1080/00335630701326852.
  3. ↑ Margalit Fox (5 February 2006). "Betty Friedan, Who Ignited Cause in 'Feminine Mystique,' Dies at 85". The New York Times. Retrieved 19 February 2017.
  4. ↑ "Publication of "The Feminine Mystique" by Betty Friedan - Jewish Women's Archive". jwa.org.
  5. ↑ Sarah Gamble, ed. The Routledge companion to feminism and postfeminism (2001) p. 25
  6. ↑ Boling, Patricia (2011). "On Learning to Teach Fat Feminism". Feminist Teacher. 21 (2): 110–123. doi:10.5406/femteacher.21.2.0110. ISSN 0882-4843. JSTOR 10.5406/femteacher.21.2.0110.
  7. ↑ Willis, Ellen (1984). "Radical Feminism and Feminist Radicalism". Social Text. 9/10: The 60's without Apology (9/10): 91–118. doi:10.2307/466537. JSTOR 466537.
  8. ↑ Willis, Ellen (1984). "Radical Feminism and Feminist Radicalism". Social Text (9/10): 91–118. doi:10.2307/466537. JSTOR 466537.
  9. ↑ Giardina, Carol. (2010). Freedom for women : Forging the Women's Liberation Movement, 1953-1970. University Press of Florida. ISBN 978-0-8130-3456-0. OCLC 833292896.
  10. ↑ "Feminist Consciousness: Race and Class – MEETING GROUND OnLine" (به انگلیسی). Retrieved 2020-09-15.
  11. ↑ Kool-Smits, J. E. (1967). "Het onbehagen bij de vrouw" (PDF) (به هلندی). Archived (PDF) from the original on 16 February 2010. Retrieved 21 April 2025.
  12. ↑ "Joke Smit: feministe en journaliste". 6 October 2012.
  13. ↑ "Exploring the Chicana Feminist Movement". The University of Michigan. Retrieved 2015-06-09.
  14. ↑ Plaskow, Judith. "Jewish Feminist Thought" in Frank, Daniel H. & Leaman, Oliver. History of Jewish Philosophy, Routledge, first published 1997; this edition 2003.
  15. ↑ Wright, Elizabeth (2000). Lacan and Postfeminism (Postmodern Encounters). Totem Books or Icon Books. شابک ‎۹۷۸−۱−۸۴۰۴۶−۱۸۲−۴.
  16. ↑ Jackson, Stevi (May–August 2001). "Why a materialist feminism is (Still) Possible—and necessary". Women's Studies International Forum. 24 (3–4): 283–293. doi:10.1016/S0277-5395(01)00187-X.
  17. ↑ Turcotte, Louise. (foreword) The Straight Mind and Other Essays, Monique Wittig, Beacon Press, 1992, شابک ‎۰−۸۰۷۰−۷۹۱۷−۰, p. ix
  18. ↑ Badran, Margot, Feminism in Islam: Secular and Religious Convergences (Oxford, Eng.: Oneworld, 2009) p. 227
  19. ↑ Freedman, Marcia, "Theorizing Israeli Feminism, 1970–2000", in Misra, Kalpana, & Melanie S. Rich, Jewish Feminism in Israel: Some Contemporary Perspectives (Hanover, N.H.: Univ. Press of New England (Brandeis Univ. Press) 2003) pp. 9–10
  20. ↑ Voet, Rian (1998). Feminism and Citizenship. SAGE Publications Ltd.
  21. ↑ Grande Jensen, Pamela. Finding a New Feminism: Rethinking the Woman Question for Liberal Democracy. p. 3.
  22. ↑ Black, Naomi (1989). Social Feminism. Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-2261-4.
  23. 1 2 Halfmann, Jost (28 July 1989). "3. Social Change and Political Mobilization in West Germany". In Katzenstein, Peter J. (ed.). Industry and Politics in West Germany: Toward the Third Republic. p. 79. ISBN 0801495954. Equity-feminism differs from equality-feminism
  24. ↑ "Liberal Feminism". Stanford Encyclopedia of Philosophy. 18 October 2007. Retrieved 24 February 2016. (revised 30 September 2013)
  25. ↑ Piepmeier, Alison (2009). Girl Zines: Making Media, Doing Feminism. New York: New York University Press. p. 45.
  26. ↑ Walker, Rebecca (January 1992). "Becoming the Third Wave" (PDF). Ms.: 39–41. ISSN 0047-8318. OCLC 194419734. Archived from the original (PDF) on 2017-01-15. Retrieved 2018-01-22.
  27. ↑ Baumgardner, Jennifer; Richards, Amy (2000). Manifesta: Young Women, Feminism, and the Future. New York: Farrar, Straus and Giroux. p. 77. ISBN 978-0-374-52622-1.
  28. ↑ Hewitt, Nancy (2010). No Permanent Waves. Rutgers University Press. pp. 99. ISBN 978-0-8135-4724-4.
  29. ↑ Tong, Rosemarie (2009). Feminist Thought: A More Comprehensive Introduction (Third ed.). Boulder: Westview Press. pp. 284–285, 289. ISBN 978-0-8133-4375-4. OCLC 156811918.
  30. ↑ Abrahams, Jessica (14 August 2017). "Everything you wanted to know about fourth wave feminism—but were afraid to ask". Prospect. Archived from the original on 17 November 2017. Retrieved 17 November 2017.
  31. ↑ Grady, Constance (2018-03-20). "The waves of feminism, and why people keep fighting over them, explained". Vox (به انگلیسی). Retrieved 2020-06-27.
  32. ↑ Munro, Ealasaid (September 2013). "Feminism: A Fourth Wave?". Political Insight. 4 (2): 22–25. doi:10.1111/2041-9066.12021. Republished as Munro, Ealasaid (5 September 2013). "Feminism: A fourth wave?". The Political Studies Association. Archived from the original on 2 December 2018. Retrieved 1 December 2018. / "Feminism: A fourth wave? | The Political Studies Association (PSA)". Feminism: A fourth wave? | The Political Studies Association (PSA) (به انگلیسی). Retrieved 2020-06-27.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.