مهمانی رنگین‌کمانی

مهمانی رنگین‌کمانی یا جشن رنگین‌کمانی یک رویداد جنسی گروهی است که از اوایل دهه ۲۰۰۰ در قالب یک افسانه محلی گسترش یافته است. این داستان‌ها که گونه‌ای از دیگر افسانه‌های محلی مهمانی‌های جنسی هستند، ادعا می‌کنند که در این مهمانی‌ها که گفته می‌شود محبوبیت آن در میان افراد جوان رو به افزایش است، شرکت‌کنندگان با استفاده از رژ لب‌های رنگی مختلف، به ترتیب برای دیگران رابطهٔ جنسی دهانی انجام می‌دهند و رد رنگ‌ها مانند یک رنگین‌کمان بر آلت افراد باقی می‌ماند.[۱]

این ایده در سال ۲۰۰۳ در برنامهٔ تلویزیونی اپرا وینفری شو مطرح شد و سپس در سال ۲۰۰۵ موضوع یک رمان نوجوانانه با عنوان «مهمانی رنگین‌کمانی» قرار گرفت.[۲] با این حال، پژوهشگران حوزهٔ رفتار جنسی و متخصصان سلامت نوجوانان هیچ مدرکی پیدا نکرده‌اند که نشان دهد چنین مهمانی‌هایی واقعاً وجود داشته‌اند. به همین دلیل، آن‌ها گسترش این داستان‌ها را نوعی وحشت اخلاقی می‌دانند.[۲]

منشأ

اولین استفاده شناخته‌شده از عبارت «مهمانی رنگین‌کمانی» توسط مگ میکر، پزشک اطفال مسیحی آمریکایی، در کتابش با عنوان "همه‌گیری: چگونه رابطه جنسی نوجوانان کودکان ما را می‌کشد" در سال ۲۰۰۲ است.[۳] این کتاب به ادعاهایی دربارهٔ نوجوانانی اشاره دارد که به دلیل شروع زودهنگام فعالیت جنسی، دچار سرطان، نازایی، عفونت‌های شدید و بارداری‌های ناخواسته شده‌اند. میکر داستان زیر را که گفته می‌شود از یک بیمار ۱۴ ساله اهل میشیگان است، نقل می‌کند:

[آلیسون] شنیده بود که قرار است چند تا از بچه‌ها قرار است یک «مهمانی رنگین‌کمانی» داشته باشند، اما نمی‌دانست منظور آن‌ها چیست. با این حال، فکر می‌کرد که ممکن است جالب باشد و با یکی از دوستانش قرار گذاشت که در آن مهمانی شرکت کند. پس از اینکه او رسید، به چند دختر (همه در کلاس هشتم) رنگ‌های مختلفی از رژ لب داده شد و به آنها گفته شد که با پسرهای مختلف رابطه جنسی دهانی انجام دهند تا به آنها «رنگین‌کمان» بدهد. وقتی آلیسون متوجه شد که چه اتفاقی دارد می‌افتد، آنقدر مبهوت و ترسیده بود که نمی‌توانست کاری انجام دهد. وقتی دختری به او رژ لب داد، ابتدا امتناع کرد، اما با پافشاری دختر، بالاخره تسلیم شد. او می‌گفت: «این یکی از زننده‌ترین کارهایی بود که تا به حال انجام داده‌ام.»[۴]

کتاب میکر توجه زیادی را به خود جلب نکرد. سال بعد، مفهوم مهمانی رنگین‌کمانی مورد توجه عموم قرار گرفت: در نسخه آگوست مجله Seventeen مقاله‌ای در مورد رابطه جنسی دهانی منتشر کرد که در آن به نقل از یک مربی جنسی، این پدیده را توصیف می‌کرد و در اکتبر همان سال، مهمانی‌های رنگین‌کمانی در برنامه اپرا وینفری شو مورد بحث قرار گرفتند.[۵] رمان مهمانی رنگین‌کمانی در سال ۲۰۰۵، که از داستان اپرا الهام گرفته شده بود، پوشش رسانه‌ای بیشتری از ایده مهمانی رنگین‌کمانی ایجاد کرد. علاقه رسانه‌ها به مهمانی‌های رنگین‌کمانی در این سال به اوج خود رسید.[۶]

جوئل بست و کاتلین بوگل، جامعه‌شناسان، در کتاب خود با عنوان «بچه‌ها وحشی شدند: از مهمانی‌های رنگین‌کمانی تا سکس‌تینگ، درک هیاهوی سکس نوجوانان» می‌گویند که بعید است میکر ایده مهمانی رنگین‌کمانی را ابداع کرده باشد. هر چند آنها نتوانستند مدرکی پیدا کنند که نشان دهد پیش از کتاب میکر، کسی دربارهٔ آن بحث کرده باشد، معتقدند که این احتمالاً یک افسانه محلی بود که در بین تعداد محدودی از نوجوانان آمریکایی رایج بود و توجه رسانه‌ها باعث شد این داستان گسترده‌تر شود.[۷] کتی یانگ، روزنامه‌نگار، در مقاله‌ای برای نشریهٔ ریزن می‌گوید توجه رسانه‌ها به مهمانی‌های رنگین‌کمانی بخشی از یک وحشت اخلاقی گسترده‌تر در مورد رابطهٔ جنسی دهانی بود، که به گفته او، با رسوایی کلینتون-لوینسکی در سال ۱۹۹۸ برانگیخته شد.[۸]

شواهد دروغین

دبورا تولمن، مدیر مرکز تحقیقات جنسیت و تمایلات جنسی در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو، نوشت: «این پدیده تمام ویژگی‌های کلاسیک یک وحشت اخلاقی را دارد. روزی ما هرگز چیزی از مهمانی‌های رنگین‌کمانی نشنیده بودیم و سپس ناگهان این مفهوم همه جا پیدار شد و از ترس بزرگسالان نسبت به شیوع تمایلات جنسی از به اصطلاح غیراخلاقی در میان نوجوانان، علیرغم شواهد واقعی و همچنین شواهد خلاف آن، تغذیه می‌کنند.»[۹]

تولمن دریافت که چندین ویژگی این داستان نادرست به نظر می‌رسد. او شک داشت که بسیاری از نوجوانان با وجود انگ اجتماعی شدید مربوط به فعالیت جنسی، انگیزه‌ای برای شرکت در چنین فعالیتی داشته باشند و این ایده را که آنها رد رژ لب یکدیگر را بررسی کنند، رد کرد.[۱۰]

نیک گیلسپی، نویسندهٔ مجلهٔ ریزن، ادعا کرده است که «مهمانی‌های رنگین‌کمانی به اندازهٔ اسب‌های تک‌شاخ واقعی هستند».[۱۱] که اگرچه نمی‌توان ثابت کرد که هیچ مهمانی رنگین‌کمانی رخ نداده است، اما آن‌ها هیچ مدرکی برای وجود این مهمانی‌ها پیدا نکردند و نتیجه گرفتند که هیچ دلیلی وجود ندارد که باور کنیم این نوع مهمانی‌ها رایج بوده‌اند.[۱۲] در بخشی از پادکست You're Wrong About که به افسانه‌های محلی می‌پردازد، مایکل هابز، روزنامه‌نگار، اشاره می‌کند که که هرچند داده‌های محدودی دربارهٔ میزان رابطهٔ جنسی دهانی در بین دختران نوجوان وجود دارد، اما بررسی رفتارهای جنسی پسران نوجوان نشان می‌دهد که نرخ رابطهٔ جنسی دهانی بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۱ تغییر نکرده است، با وجود نگرانی‌هایی که در آن دوره دربارهٔ رابطهٔ جنسی دهانی نوجوانان مطرح بوده است.[۱۳]

در رسانه‌ها

  • ایده مهمانی رنگین‌کمانی اولین بار در اکتبر ۲۰۰۳ در برنامه اپرا وینفری با عنوان «آیا فرزند شما زندگی دوگانه‌ای دارد؟» مطرح شد. این برنامه دربارهٔ افزایش بی‌بندوباری جنسی در میان جوانان آمریکایی و ناآگاهی والدین از رفتارهای جنسی فرزندانشان بود. در مجله O، میشل برفورد اظهار کرد که بسیاری از نوجوانان در ایالات متحده در مهمانی‌های رنگین‌کمانی شرکت می‌کنند.[۱۴]
  • «مهمانی رنگین‌کمان» رمانی است که در سال ۲۰۰۵ توسط پاول رودیتیس به سفارش ویراستار سیمون و شوستر نوشته شده است.[۱۵] این کتاب که مجله کتابخانه از بررسی آن خودداری کرد، دربارهٔ نوجوانانی است که در مورد برگزاری یک مهمانی رنگین‌کمانی خیال‌پردازی می‌کنند. این کتاب بحث‌برانگیز بوده است، زیرا برای نوجوانان در نظر گرفته شده بود (توسط ناشر برای سنین ۱۴ سال به بالا توصیه شده است)، و در نتیجه سوالاتی در مورد مناسب بودن آن مطرح شده است. در عوض، نگرانی‌هایی مطرح شد مبنی بر اینکه حذف کتاب از کتابفروشی‌ها و کتابخانه‌ها به معنای سانسور خواهد بود. ناشران، «مهمانی رنگین‌کمانی» را بر این اساس توجیه کردند که این یک داستان هشداردهنده است که قصد دارد به خوانندگان بیاموزد که رابطه جنسی دهانی می‌تواند خطرناک باشد.[۱۵]
  • در قسمت «Iced» از سریال NCIS که در ۴ آوریل ۲۰۰۶ پخش شد، این اصطلاح به عنوان اصطلاحی در شنود مکالمات یک گروه خیالی ذکر شده است.
  • در ۲۷ مه ۲۰۱۰، برنامه تلویزیونی «دکترها» این موضوع را با ده‌ها نوجوان، والدین و متخصصان مورد بحث قرار داد.
  • در قسمت اعطای مصونیت از سریال نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه که در ۸ آوریل ۲۰۱۵ پخش شد، این واحد در مورد یک مهمانی رنگین‌کمان زیر سن قانونی تحقیق می‌کند که باعث شیوع سرخک نیز می‌شود.
  • فیلم ۱۵ دقیقه‌ای ایسلندی «مهمانی رنگین‌کمان» (۲۰۱۵) داستان سوفیای ۱۴ ساله را روایت می‌کند که توسط گروهی از دختران محبوب در مدرسه اذیت می‌شود. روزی سوفیا تصمیم می‌گیرد مقاومت کند و دخترها او را از زاویه‌ای جدید می‌بینند. او دعوت می‌شود تا به مهمانی دخترها بپیوندد. سوفیا عصبی است، تصمیم می‌گیرد بهترین دوستش، اینار، را با خود ببرد. در مهمانی، دخترها او را به چالش «رنگین‌کمان» دعوت می‌کنند: هر دختر یک رنگ رژ لب متفاوت می‌زند و سپس همه یک بار لب‌های خود را روی یک پسر می‌گذارند تا روی آلت او طرح رنگین‌کمانی ایجاد شود. یک پسر کلاس هشتمی در اتاق مقابل آینه بیهوش از نوشیدن زیاد الکل است. سوفیا رنگ خود را اضافه می‌کند و سلفی می‌گیرد تا به دیگر دختران ثابت شود، و متوجه می‌شود که اینار همان پسر است. برهنگی در فیلم وجود دارد اما در دوربین دیده نمی‌شود. این فیلم در آمریکا با زیرنویس انگلیسی نمایش داده می‌شود.
  • پادکست «تو اشتباه می‌کنی» در قسمت سال ۲۰۱۹ خود با عنوان «آب‌نبات‌های مسموم هالووین و دیگر افسانه‌های محلی» به بررسی پدیده فرهنگی مهمانی‌های رنگین‌کمانی می‌پردازد.[۱۶]
  • در قسمتی از سریال فیلادلفیا همیشه آفتابی است با عنوان «تجدید دیدار دبیرستان، قسمت دوم: انتقام گروه» که در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ پخش شد، چارلی کلی از این اصطلاح برای توصیف تغییرات رفتاری نوجوانان استفاده می‌کند.

منابع

  1. ↑ Lewin, Tamar (June 30, 2005). "Are These Parties for Real". The New York Times. Archived from the original on 29 May 2015. Retrieved August 27, 2009.
  2. 1 2 Lewin, Tamar (June 30, 2005). "Are These Parties for Real". The New York Times. Archived from the original on 29 May 2015. Retrieved August 27, 2009.
  3. ↑ Best, Joel; Bogle, Kathleen A. Kids Gone Wild: From Rainbow Parties to Sexting, Understanding the Hype Over Teen Sex. New York University Press. p. 27.
  4. ↑ Best, Joel; Bogle, Kathleen A. Kids Gone Wild: From Rainbow Parties to Sexting, Understanding the Hype Over Teen Sex. New York University Press. pp. 28–29.
  5. ↑ Best, Joel; Bogle, Kathleen A. Kids Gone Wild: From Rainbow Parties to Sexting, Understanding the Hype Over Teen Sex. New York University Press. p. 28.
  6. ↑ Best, Joel; Bogle, Kathleen A. Kids Gone Wild: From Rainbow Parties to Sexting, Understanding the Hype Over Teen Sex. New York University Press. pp. 28–29.
  7. ↑ Best, Joel; Bogle, Kathleen A. Kids Gone Wild: From Rainbow Parties to Sexting, Understanding the Hype Over Teen Sex. New York University Press. pp. 30–33.
  8. ↑ Young, Cathy (2006). "The Great Fellatio Scare: Is oral sex really the latest teen craze?". Reason.
  9. ↑ Lewin, Tamar (June 30, 2005). "Are These Parties for Real". The New York Times. Archived from the original on 29 May 2015. Retrieved August 27, 2009.
  10. ↑ Lewin, Tamar (June 30, 2005). "Are These Parties for Real". The New York Times. Archived from the original on 29 May 2015. Retrieved August 27, 2009.
  11. ↑ "5 Classic Teen Sex-and-Drug Freakouts: Rainbow Parties, Butt-Chugging, and So Much More (By Which We Mean Less)". 27 May 2012.
  12. ↑ Best, Joel; Bogle, Kathleen A. Kids Gone Wild: From Rainbow Parties to Sexting, Understanding the Hype Over Teen Sex. New York University Press. pp. 15–16.
  13. ↑ (Podcast). {{cite podcast}}: Missing or empty |title= (help); Missing or empty |url= (help)
  14. ↑ {{cite book}}: Empty citation (help)
  15. 1 2 Memmott, Carol (2005-05-22). "Controversy colors teen book". USA Today.
  16. ↑ FM, Player. "Re-Release: Poisoned Halloween Candy And Other Urban Legends You're Wrong About... podcast". player.fm (به انگلیسی). Archived from the original on 2019-11-04. Retrieved 2019-11-04.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.