جفری التون

شوالیه (عنوان)
جفری التون
FBA
نام هنگام تولدگوتفرید رودولف اتو ارنبرگ
زادهٔ۱۷ اوت ۱۹۲۱
توبینگن، جمهوری وایمار
درگذشت۴ دسامبر ۱۹۹۴ (۷۳ سال)
کمبریج، کمبریج‌شر، انگلستان
تحصیلاتکالج دانشگاهی لندن
پیشه(ها)تاریخ‌نگار، نویسنده
همسرشیلا لمبرت (ا. ۱۹۵۲)
والدین
  • ویکتور ارنبرگ
  • اوا دوروتیا زومر
خویشاوندان
  • لوئیس التون (برادر)
  • بن التون (برادرزاده)
  • هانس ارنبرگ (عمو)
  • اندرو اس.سی. ارنبرگ (پسرعمو)
  • ویکتور ارنبرگ (عموی بزرگ)
  • ریچارد ارنبرگ (عموی بزرگ)

سر جفری رودولف التون FBA (با نام شناسنامه‌ای گوتفرید رودولف اتو ارنبرگ؛ ۱۷ اوت ۱۹۲۱ – ۴ دسامبر ۱۹۹۴) یک تاریخ‌نگار سیاسی و قانون اساسی بریتانیایی متولد آلمان بود که در زمینه دوره تودور تخصص داشت. او در کالج کلر، کمبریج تدریس می‌کرد و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸ به عنوان استاد رسیوس تاریخ مدرن در آنجا فعالیت داشت.

اوایل زندگی

ارنبرگ در توبینگن، جمهوری وایمار به دنیا آمد. والدین او پژوهشگران یهودی، ویکتور ارنبرگ و اوا دوروتیا زومر بودند.[۱]: ۷۹  در سال ۱۹۲۹، خانواده ارنبرگ به پراگ، چکسلواکی نقل مکان کردند. در فوریه ۱۹۳۹، آن‌ها به بریتانیا گریختند. ارنبرگ تحصیلات خود را از سال ۱۹۳۹ در مدرسه رایدال (یک مدرسه متدیست در ولز) ادامه داد.[۱]: ۷۹  پس از گذشت تنها دو سال، ارنبرگ به عنوان معلم در رایدال مشغول به کار شد و به جایگاه دستیار استاد در رشته‌های ریاضیات، تاریخ و زبان آلمانی دست یافت.[۱]: ۷۹ 

او در آنجا دوره‌هایی را به صورت مکاتبه‌ای در دانشگاه لندن گذراند و در سال ۱۹۴۳ در رشته تاریخ باستان فارغ‌التحصیل شد.[۱]: ۷۹  ارنبرگ در سال ۱۹۴۳ به عضویت نیروی زمینی بریتانیا درآمد. او دوران خدمت خود در ارتش را در سپاه اطلاعات بریتانیا و هنگ شرق سوری گذراند و از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ با ارتش هشتم (بریتانیا) در ایتالیا خدمت کرد و به درجه گروهبان رسید.[۱]: ۷۹  در این دوران، ارنبرگ نام خود را به جفری رودولف التون انگلیسی‌سازی کرد.[۱]: ۷۹  التون پس از ترخیص از ارتش، به مطالعه تاریخ اوایل دوره مدرن در کالج دانشگاهی لندن پرداخت و در سال ۱۹۴۹ مدرک دکتری خود را دریافت کرد.[۱]: ۷۹ 

التون تحت نظارت جی.ای. نیل، مدرک دکتری خود را برای رساله‌ای با عنوان «تامس کرامول، جنبه‌هایی از فعالیت‌های اداری او» دریافت کرد؛ او در این رساله برای نخستین بار ایده‌هایی را توسعه داد که تا پایان عمر آن‌ها را دنبال کرد.[۱]: ۷۹  او در سپتامبر ۱۹۴۷ تابعیت بریتانیا را کسب کرد.[۲]

دوران حرفه‌ای

التون در دانشگاه گلاسگو و از سال ۱۹۴۹ به بعد در کالج کلر، کمبریج تدریس کرد و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸ استاد رسیوس تاریخ مدرن در آنجا بود. شاگردان او شامل جان گای، دیارمید مک‌کالک، سوزان بریگدن و دیوید استارکی بودند. او از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۰ به عنوان دبیر انتشارات آکادمی بریتانیا فعالیت کرد و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ رئیس انجمن پادشاهی تاریخ بود. او در افتخارات سال نو ۱۹۸۶ به مقام شوالیه منصوب شد.[۳]

انقلاب تودور در حکومت

تمرکز اصلی التون بر زندگی هنری هشتم بود، اما او همچنین سهم بسزایی در مطالعه دوره الیزابت یکم داشت. التون بیشتر به خاطر این استدلال در کتاب سال ۱۹۵۳ خود، «انقلاب تودور در حکومت» (The Tudor Revolution in Government) مشهور شد که تامس کرامول را بنیان‌گذار حکومت مدرن و بوروکراتیک می‌دانست که جایگزین حکومت قرون‌وسطاییِ متکی بر دربار شده بود.[۱]: ۷۹–۸۰  تا دهه ۱۹۵۰، تاریخ‌نگاران نقش کرامول را کم‌اهمیت جلوه می‌دادند و او را یک مزدور جزم‌اندیش می‌خواندند که چیزی بیش از کارگزار هنری هشتم مستبد نبود. با این حال، التون کرامول را به چهره مرکزی انقلاب تودور در حکومت تبدیل کرد. التون کرامول را به عنوان نابغه هدایت‌گر (حتی بسیار بیشتر از خود پادشاه) در مدیریت جدایی از رم و تدوین قوانین و فرآیندهای اداری معرفی کرد که اصلاحات پروتستانی انگلستان را بسیار بااهمیت ساخت. التون نوشت که کرامول مسئول تبدیل حاکمیت مطلق پادشاه به چارچوب‌های پارلمانی بود؛ این کار از طریق ایجاد ارگان‌های قدرتمند جدید برای اداره زمین‌های کلیسا و حذف کامل ویژگی‌های قرون‌وسطایی از دولت مرکزی انجام شد.[۴]

این تحول در دهه ۱۵۳۰ رخ داد و باید به عنوان بخشی از یک انقلاب برنامه‌ریزی‌شده تلقی شود. در اصل، استدلال التون این بود که پیش از کرامول، قلمرو پادشاهی را می‌شد به عنوان ملک خصوصی و گسترده پادشاه در نظر گرفت و بیشتر امور اداری توسط خدمتکاران دربار شاه انجام می‌شد تا دفاتر مستقل دولتی. کرامول که از سال ۱۵۳۲ تا ۱۵۴۰ وزیر ارشد هنری بود، اصلاحاتی را در نظام اداری ایجاد کرد که مرز میان دربار پادشاه و دولت را مشخص ساخت و یک حکومت بوروکراتیک مدرن پدید آورد.[۱]: ۸۰  کرامول روشنایی دوره تودور را به گوشه‌های تاریک قلمرو تابانید و نقش پارلمان و صلاحیت قوانین موضوعه را به‌طور بنیادین تغییر داد. التون استدلال می‌کرد که کرامول با هدایت این اصلاحات، پایه‌های ثبات و موفقیت آینده انگلستان را بنا نهاد.[۵]

تأثیرگذاری

التون ایده‌های خود را در اثر سال ۱۹۵۵ خود، کتاب پرفروش «انگلستان در دوره تودورها» (England under the Tudors) که به چاپ سوم رسید، و همچنین در سخنرانی‌های وایلز (Wiles Lectures) که در سال ۱۹۷۳ با عنوان «اصلاح و نوسازی: تامس کرامول و رفاه عمومی» منتشر کرد، به تفصیل شرح داد.[۱]: ۸۰ 

تز او توسط تاریخ‌نگاران جوان‌تر دوره تودور به‌طور گسترده به چالش کشیده شده است و دیگر نمی‌توان آن را یک دیدگاه رسمی و ارتدوکس دانست، اما مشارکت او در این بحث‌ها، گفتگوهای بعدی دربارهٔ حکومت تودورها، به ویژه نقش کرامول را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.[۴]

دیدگاه تاریخی

التون از ستایش‌کنندگان سرسخت مارگارت تاچر و وینستون چرچیل بود. او همچنین منتقد جدی تاریخ‌نگاری مارکسیستی بود و استدلال می‌کرد که آن‌ها تفاسیر به شدت معیوبی از گذشته ارائه می‌دهند. به ویژه، التون با این ایده که جنگ‌های داخلی انگلستان ناشی از تغییرات اقتصادی-اجتماعی در سده‌های ۱۶ و ۱۷ بوده مخالفت کرد و در عوض استدلال نمود که این رویداد تا حد زیادی به دلیل بی‌کفایتی پادشاهان خاندان استوارت بوده است. التون همچنین به خاطر نقشش در مناظره با ادوارد هالت کار مشهور بود؛ جایی که او از تفسیر سده نوزدهمیِ تاریخ تجربی و «علمی» (که بیشتر با نام لئوپولد فون رانکه پیوند خورده است) در برابر دیدگاه‌های ادوارد هالت کار دفاع کرد. التون کتاب سال ۱۹۶۷ خود با نام عمل تاریخ را تا حد زیادی در پاسخ به کتاب سال ۱۹۶۱ کار یعنی تاریخ چیست؟ به رشته تحریر درآورد.

التون مدافع سرسخت روش‌های سنتی تاریخ‌نگاری بود و از پسامدرنیسم وحشت داشت؛ برای نمونه می‌گفت: «ما برای زندگی جوانان بی‌گناهی می‌جنگیم که توسط وسوسه‌گران شیطانی محاصره شده‌اند، کسانی که ادعا می‌کنند اشکال والاتری از تفکر و حقایق و بینش‌های عمیق‌تر را ارائه می‌دهند – که در واقع معادل فکری ماده مخدر کرک است. هرگونه پذیرش این نظریه‌ها – حتی ملایم‌ترین یا متواضعانه‌ترین کرنش در برابر آن‌ها – می‌تواند منجر به نابودی شود.»

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Hughes-Warrington, Marine (2000). Fifty Key Thinkers on History. London: روتلج.
  2. ↑ The London Gazette: no. 38100. p. . 17 October 1947.
  3. ↑ The London Gazette: (Supplement) no. 50361. p. . 30 December 1985.
  4. 1 2 Kenyon, John (1983). The History Men. Orion Publishing Group, Limited. p. 210. ISBN 978-0-297-78254-4.
  5. ↑ Arthur J. Slavin, "G. R. Elton and His Era: Thirty Years On". Albion 15#3 (1983): 207-229.

منابع

  • Black, Jeremy "Elton, G.R." pages 356–357 from The Encyclopedia of Historians and Historical Writing, Volume 1, Chicago: Fitzroy Dearborn, 1999
  • Bradshaw, Brenden "The Tudor Commonwealth: Reform and Revision" pages 455–476 from Historical Journal, Volume 22, Issue 2, 1979.
  • Coleman, Christopher & Starkey, David (editors) Revolution Reassessed: Revisions in the History of Tudor Government & Administration, Oxford: Oxford University Press, 1986.
  • Cross, Claire, Loades, David & Scarisbrick, J.J (editors) Law and Government under the Tudors: Essays Presented to Sir Geoffrey Elton, Regius Professor of Modern History in the University of Cambridge on the Occasion of his Retirement Cambridge University Press, 1988.
  • Guth, DeLloyd and McKenna, John (editors) Tudor Rule and Revolution: Essays for G.R Elton from his American Friends, Cambridge University Press, 1982.
  • Guy, John "The Tudor Commonwealth: Revising Thomas Cromwell" pages 681–685 from Historical Journal Volume 23, Issue 3, 1980.
  • Haigh, Christopher. "Religion" Transactions of the Royal Historical Society Vol. 7 (1997), pp. 281–299 in JSTOR deals with Elton
  • Horowitz, M.R. "Which Road to the Past?" History Today, Volume 34, January 1984. pages 5–10
  • Jenkins, Keith 'What is History?' From Carr to Elton to Rorty and White London: Routledge, 1995.
  • Kenyon, John The History Men, London: Weidenfeld & Nicolson, 1983.
  • Kouri, E.I and Scott, Tom (editors) Politics and Society in Reformation Europe: Essays for Sir Geoffrey Elton on his Sixty-fifth Birthday, London: Macmillan Press, 1986.
  • Schlatter, R. Recent Views on British History: Essays on Historical Writing since 1966, New Brunswick, N.J. : Rutgers University Press, 1984.
  • Slavin, Arthur J. "G.R. Elton and His Era: Thirty Years On." Albion 15#3 (1983): 207-229.
  • Slavin, Arthur. "Telling the Story: G.R Elton and the Tudor Age" Sixteenth Century Journal (1990) 21#2 151–69.
  • Slavin Arthur. "G.R. Elton: On Reformation and Revolution" History Teacher, Volume 23, 1990. pp 405–31 in JSTOR
  • Transactions of the Royal Historical Society pages 177–336, Volume 7, 1997.
  • Williams, Penry and Harriss, Gavin "A Revolution in Tudor History?" Past and Present, Volume 25, 1963. pages 3–58

پیوند به بیرون

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به جفری التون در ویکی‌گفتاورد موجود است.
سِمَت‌های علمی
پیشین:
ریچارد سادرن		 رئیس انجمن پادشاهی تاریخ
۱۹۷۳–۱۹۷۷		 پسین:
جان هاباکاک
پیشین:
اون چادویک		 استاد رسیوس تاریخ مدرن در دانشگاه کمبریج
۱۹۸۳–۱۹۸۸		 پسین:
پاتریک کالینسیون
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.