جهنم سبز (فیلم)

دوزخ سبز
پوستر فیلم
کارگردانالی راث
تهیه‌کنندهکریستوفر وودرو
ملی کانرز
الی راث
میگوئل اسنسیو
نیکلاس لوپس
فیلمنامه‌نویسالی راث
گیلرمو آمودو
داستانالی راث
بازیگرانلورنزا ایزو
آریل لوی
داریل سابارا
کربی بلیس بلنتون
اسکای فریرا
مگدا اپه‌نوویچ
نیکولاس مارتینز
آرون برنز
ایگناسیا آلاماند
ریچارد بورگی
موسیقیمانوئل رویرو
فیلم‌بردارآنتونیو کویریا
تدوین‌گردیاز اسپینوزا
توزیع‌کنندهبلوم هاوس پروداکشنز
یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار
۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ (ایالات متحده)
۸ سپتامبر ۲۰۱۳ (جشنواره فیلم تورنتو)
مدت زمان
۱۰۰ دقیقه
کشورآمریکا
شیلی
پرو
کانادا
اسپانیا
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۵ میلیون دلار
فروش گیشه۱۳ میلیون دلار

دوزخ سبز (به انگلیسی: The Green Inferno) یک فیلم ترسناک به کارگردانی الی راث محصول سال ۲۰۱۳ است.[۱] این فیلم از فیلم‌های آدم‌خوار ایتالیایی اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۸۰ الهام گرفته شده و ادای احترامی به آن، به‌ویژه فیلم کانیبال هولوکاست (۱۹۸۰) است. ماجرای این فیلم درباره گروهی از فعالان بشر دوست است که وقتی توسط یک قبیله آدمخوار اسیر می شوند، مجبور به مبارزه برای بقا می‌شوند.[۲]

موضوع فیلم: ماجرای این فیلم راجع به گروهی از محققان و دانشجویان است که به جنگل‌های آمازون می‌روند تا آنجا را نجات دهند اما ناگهان اسیر و گرفتار قبایلی عجیب می‌شوند که وحشی و آدم خوارند...[۳]

این فیلم با الهام از و به عنوان ادای احترامی به فیلم‌های آدم‌خواری ایتالیایی اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۸۰ میلادی (دوران «رونق فیلم‌های آدم‌خواری») ساخته شده است؛ به ویژه فیلم آدم‌خواری (۱۹۸۰) که شامل یک فیلم درون فیلم با عنوان «دوزخ سبز» بود.

دوزخ سبز اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۳ در ۸ سپتامبر ۲۰۱۳ به نمایش درآمد و در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ توسط High Top Releasing، BH Tilt و یونیورسال پیکچرز در سینماها اکران شد. فیلم نقدهای عمدتاً منفی از سوی منتقدان دریافت کرد اما با فروش ۱۲.۹ میلیون دلاری در مقابل بودجه ۵ میلیون دلاری، به موفقیت تجاری متوسطی دست یافت. این فیلم به دلیل نمایش مردمان بومی جنجال‌برانگیز شد و برخی سازمان‌های حقوق بشری این تصویرسازی را به دلیل ترویج کلیشه‌های نژادپرستانه از مردمان تماس‌نیافته به عنوان «وحشی» مورد انتقاد قرار دادند.[۴][۵]

داستان

جاستین، دانشجوی سال اول دانشگاه، به یک گروه کنشگری اجتماعی دانشجویی به رهبری آلخاندرو و دوست‌دخترش کارا علاقه‌مند می‌شود. این گروه قصد دارند سفری به جنگل‌های بارانی آمازون داشته باشند تا با فیلم‌برداری و پخش زنده تصاویر، مانع از تخریب جنگل و جابجایی قبایل بومی توسط یک شرکت پتروشیمی شوند. جاستین پیشنهاد می‌دهد که می‌تواند از طریق پدرش که وکیل سازمان ملل متحد است، توجهات را به این موضوع جلب کند.

هزینه این عملیات توسط کارلوس، یک قاچاقچی مواد مخدر که در پرو با گروه ملاقات می‌کند، تأمین می‌شود. آن‌ها با قایق به محل ساخت‌وساز می‌روند و اعتراض خود را آغاز می‌کنند و در حالی که از تخریب زمین فیلم می‌گیرند، خود را با زنجیر به بولدوزرها می‌بندند. یک شرکت نظامی خصوصی استخدام‌شده توسط شرکت وارد می‌شود و زمانی که جاستین نزدیک است توسط یک افسر کشته شود، فیلم اعتراض آن‌ها به سرعت در اینترنت پخش (ویروسی) می‌شود. گروه بازداشت می‌شوند، اما کارلوس با رشوه به پلیس آن‌ها را آزاد می‌کند. آن‌ها با هواپیما حرکت می‌کنند، اما موتور هواپیما منفجر شده و در جنگل سقوط می‌کند که منجر به کشته شدن چندین نفر از جمله کارلوس می‌شود.

در حالی که بازماندگان به دنبال یک تلفن دارای جی‌پی‌اس می‌گردند، یک قبیله بومی ظاهر شده و کارا را با تیر می‌کشد و دیگران را با داروی بیهوشی از پا در می‌آورد و به دهکده خود برده و زندانی می‌کند. در حالی که پیر قبیله و رهبر شکارچیان سر، جونا را می‌کشند و بقایای او را به قبیله می‌دهند، آلخاندرو فاش می‌کند که این اعتراض برای نفع رساندن به یک شرکت پتروشیمی رقیب که متعلق به پدرش است طراحی شده بود تا او بتواند بر پروژه‌های دیگر کنشگری تمرکز کند. بومی‌ها جاستین، امی و سامانتا را برای باکره بودن آزمایش می‌کنند. پس از اینکه می‌فهمند جاستین باکره است، او را برای مراسم ناقص‌سازی جنسی می‌برند.

بومی‌ها به زندانیان گوشت عجیبی می‌دهند. امی که گیاه‌خوار است با اکراه آن را می‌خورد، اما متوجه تکه‌ای از پوست در ظرف خود می‌شود که یکی از خالکوبی‌های سامانتا روی آن است. امی با درک اینکه بقایای سامانتا را به آن‌ها خورانده‌اند، ظرف را شکسته و با یک تکه از آن خودکشی می‌کند. لارس با دیدن فرصت، ماری‌جوانا را در گلوی امی فرو می‌کند به این امید که بومی‌ها پس از خوردن او دچار نشئگی شوند. نقشه او موفق می‌شود و جاستین و دانیل فرار می‌کنند، اما آلخاندرو که از گیر افتادن و کشته شدن می‌ترسد، ماندن را انتخاب کرده و لارس را بیهوش می‌کند تا همراه او بماند. وقتی لارس به هوش می‌آید، اعضای نشئه قبیله او را زنده زنده می‌خورند.

جاستین و دانیل به محل سقوط هواپیما می‌رسند و تلفنی پیدا می‌کنند، اما دوباره اسیر و به دهکده بازگردانده می‌شوند. پیر قبیله دانیل را به یک تیرک می‌بندد، اندام‌هایش را می‌شکند و او را رها می‌کند تا مورچه‌ها او را بخورند. با رسیدن نیروهای تخریب جنگل، بومی‌ها دچار وحشت می‌شوند. جنگجویان برای مقابله با آن‌ها می‌روند و جاستین با کمک کودکی بومی که قبلاً با او دوست شده بود، فرار می‌کند. جاستین در میان نبرد میان شبه‌نظامیان و قبیله، رهبر شبه‌نظامیان را متقاعد می‌کند که آمریکایی است و با استفاده از تلفن وانمود می‌کند که در حال فیلم‌برداری از درگیری است تا نبرد به شکلی مسالمت‌آمیز پایان یابد و او را به جای امنی منتقل کنند.

در نیویورک، او در مصاحبه‌ای به پدرش و دیگر مقامات دولتی دروغ می‌گوید و مدعی می‌شود که تنها بازمانده سقوط هواپیما است، بومی‌ها مهربان بودند و پیش از آنکه توسط شبه‌نظامیان شرکت پتروشیمی قتل‌عام شوند، به گروه آن‌ها کمک کرده بودند. مدتی بعد، جاستین گروهی از فعالان را می‌بیند که پیراهن‌هایی با تصویر چهره آلخاندرو بر تن دارند.

در صحنه پس از تیتراژ، لوسیا خواهر آلخاندرو با جاستین تماس می‌گیرد تا به او اطلاع دهد که یک عکس ماهواره‌ای نشان می‌دهد آلخاندرو هنوز در جنگل زنده است و بدن خود را به سبک قبایل با رنگ سیاه رنگ‌آمیزی کرده است.

بازیگران

تولید

در ۱۷ مه ۲۰۱۲، در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲، ایلی راث اعلام کرد که قصد دارد فیلم مهیج ترسناک دوزخ سبز را کارگردانی کند و Worldview Entertainment تأمین مالی و تولید آن را بر عهده خواهد داشت.[۱] راث فیلم‌نامه را به همراه گیرمو آموئدو نوشت. تولید در پاییز ۲۰۱۲ در پرو و شیلی آغاز شد. فیلم‌برداری اصلی در اکتبر ۲۰۱۲ در نیویورک شروع شد و تصویربرداری در پرو و مکان‌هایی در شیلی از ۵ نوامبر ۲۰۱۲ آغاز گشت.

راث در مصاحبه‌ای اعلام کرد که می‌خواسته فیلمش شبیه به آثار ورنر هرتسوک یا ترنس مالیک به نظر برسد. او همچنین گفت که از فیلم‌های آدم‌خواری ایتالیایی مانند آدم‌خواری و کانیبال فروکس الهام گرفته است.

اکران

در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳ اعلام شد که دوزخ سبز در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۳ اکران خواهد شد. قرار بود این فیلم در ۵ سپتامبر ۲۰۱۴ توسط Open Road Films اکران شود، اما به دلیل مشکلات مالی در Worldview Entertainment، اکران آن به تعویق افتاد. در نهایت فیلم در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ در ایالات متحده به نمایش درآمد.

واکنش‌ها

گیشه

فیلم در هفته اول اکران با ۱,۵۴۰ سالن سینما، ۳.۵ میلیون دلار فروش داشت و در رتبه نهم باکس آفیس داخلی قرار گرفت. در پایان دوره اکران، این فیلم ۷.۲ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا و ۵.۷ میلیون دلار در سایر کشورها فروخت که مجموع فروش جهانی آن را به ۱۲.۹ میلیون دلار رساند.[۶]

واکنش منتقدان

در وب‌سایت راتن تومیتوز، فیلم بر اساس ۱۰۱ نقد، امتیاز ۳۸٪ را کسب کرده است. در متاکریتیک نیز بر اساس نظر ۱۹ منتقد، امتیاز ۳۸ از ۱۰۰ به آن داده شده است که نشان‌دهنده «نقدهای عموماً نامطلوب» است. با این حال، استیون کینگ، نویسنده مشهور ژانر وحشت، واکنش مثبتی به فیلم داشت و آن را «بازگشتی باشکوه به فیلم‌های درایو-این دوران جوانی من» توصیف کرد که «خونین، گیرا و تماشایش سخت است اما نمی‌توان از آن چشم برداشت».

جنجال‌ها

این فیلم توسط سازمان بقا اینترناشنال که برای حقوق مردمان بومی فعالیت می‌کند، مورد انتقاد قرار گرفت. آن‌ها معتقد بودند این فیلم باعث تقویت نگرش‌های استعماری و کلیشه‌های منفی علیه بومیان به عنوان «وحشی» می‌شود.[۴] پیش از اکران نیز، انجمن حقوق بومیان پرو AIDESEP این فیلم را به دلیل ارائه کلیشه‌های نژادپرستانه و نادرست از قبایل منزوی محکوم کرد. سازمان دیده‌بان آمازون نیز فیلم را به دلیل نمایش آدم‌خواری و ناقص‌سازی جنسی زنان که هیچ‌کدام در آمازون مرسوم نیست، نژادپرستانه و غیردقیق دانست.

منابع

  1. 1 2 "Worldview Financing Thriller 'The Green Inferno' Directed by Eli Roth". firstshowing.net. May 17, 2012. Retrieved August 4, 2013. خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «Eli» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. "Eli Roth Aims to Make Horror Thriller 'The Green Inferno' His 'Scariest and Most Intense Film'". indiewire.com. May 17, 2012. Retrieved 4 August 2013.
  3. "Eli Roth Borrows Werner Herzog's Tactics to Shoot Cannibal Movie 'The Green Inferno'". slashfilm.com. October 25, 2012. Retrieved August 4, 2013.
  4. 1 2 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام BI وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  5. T. H. R. Staff (2015-08-12). "Eli Roth's 'Green Inferno' Accused of Racist Portrayal of Indigenous People". The Hollywood Reporter (به انگلیسی). Retrieved 2025-04-22.
  6. "The Green Inferno (2015)". The Numbers. Retrieved April 18, 2016.

پیوند به بیرون