جوزپه مانچینلی
جوزپه مانچینلی | |
|---|---|
 | |
| زاده | ۱۸۹۵ اوربینو |
| درگذشته | ۱۹۷۶ رم |
| وفاداری |  ایتالیا |
| شاخه نظامی | نیروی زمینی ایتالیا |
| سالهای خدمت | ۱۹۱۲ – ۱۹۵۹ |
| درجه | ژنرال سپاه |
| فرماندهی | |
| جنگها/عملیاتها | جنگ جهانی اول |
| نشانها | نشان شایستگی جمهوری ایتالیا |
جوزپه مانچینلی (انگلیسی: Giuseppe Mancinelli; ۱۹۷۶ – ۱۸۹۵) ژنرال نیروی زمینی ایتالیا بود، که در فاصله سالهای ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹ بهعنوان هفتمین رئیس ستاد دفاع ایتالیا فعالیت میکرد و از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۷ رئیس کمیته نظامی ناتو بود.
در طول جنگ جهانی دوم، او از مارس ۱۹۴۲ تا ژانویه ۱۹۴۳ به عنوان رئیس ستاد دفتر ارتباط با ارتش پانزر آفریقا و از ژانویه ۱۹۴۳ تا زمان تسلیم ارتش ایتالیا در ۱۳ مه ۱۹۴۳، رئیس ستاد ارتش اول ایتالیا در تونس، تحت فرماندهی مارشال جووانی مسه، خدمت کرد. سپس تا سال ۱۹۴۴ در بریتانیا اسیر جنگی بود.
زندگینامه
جوزپه مانچینلی در ۱۳ مه ۱۸۹۵ در اوربینو متولد شد و در حالی که هنوز بسیار جوان بود، در سپتامبر ۱۹۱۲ به آکادمی نظامی تورین رفت و در ۲ اوت ۱۹۱۴ با درجه ستوان دوم توپخانه فارغالتحصیل شد و در مدرسه توپخانه و کاربردهای مهندسی، که آن هم در تورین واقع شده بود، پذیرفته شد.
او با شروع جنگ جهانی اول وارد خدمت فعال شد و به هنگ ۲۱ پیاچنزا اعزام شد، جایی که در سپتامبر ۱۹۱۵ به درجه ستوان ارتقا یافت. در آوریل ۱۹۱۷ به درجه کاپیتانی ارتقا یافت و در ژانویه ۱۹۱۸ به فرماندهی توپخانه ارتش هفتم منصوب شد.
در پایان جنگ، در مه ۱۹۲۰، مانچینلی به هنگ دوم در پزارو منتقل شد و در اواخر سال ۱۹۲۱ در دوره ستاد کل در مدرسه جنگ شهر پذیرفته شد. او در اوت ۱۹۲۲ فارغالتحصیل شد و متعاقباً بهعنوان فرمانده قرارگاه مرکزی ستاد کل در رم منصوب شد.
وی در مه ۱۹۲۴ به خدمت وزارت جنگ درآمد و در ژانویه سال بعد برای نظارت بر اداره دوم آمار نظامی به میلان منصوب شد. در دسامبر ۱۹۲۶، به سپاه ستاد کل منتقل شد و در ۱ اکتبر ۱۹۲۷، به عنوان فرمانده گروه چهارم وسایل نقلیه موتوری به هنگ توپخانه سوارهنظام در میلان منتقل شد.
او که دوباره به قرارگاه مرکزی ستاد کل در رم منتقل شده بود، در مارس ۱۹۳۰ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت و متعاقباً وابسته نظامی در برلین شد (با مسئولیتهایی در منطقه لیتوانی).
در دسامبر همان سال، وظایف او به سفارتخانههای کپنهاگ، استکهلم و لاهه گسترش یافت و این سمت را تا ۱۵ اکتبر ۱۹۳۶، زمانی که لوئیجی افیسیو ماراس جایگزین او شد، حفظ کرد. در نوامبر ۱۹۳۲، او همچنین به عنوان آجودان افتخاری پادشاه ویکتور امانوئل سوم منصوب شد.
در سال ۱۹۳۶ از سفارت برلین به ایتالیا بازگشت و در مارس ۱۹۴۲ رئیس ستاد واحد رابط با ارتش زرهی آلمان-ایتالیا در شمال آفریقا (کولاسیت) شد و خیلی زود به سرتیپ ارتقا یافت. در ژانویه ۱۹۴۳، او به عنوان رئیس ستاد ارتش اول ایتالیا در تونس منصوب شد. وی از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹ رئیس ستاد دفاع بود. از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۷، او به عنوان رئیس کمیته نظامی ناتو خدمت کرد.
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Giuseppe Mancinelli (general)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
