جولیو آریستیده سارتوریو

جولیو آریستیده سارتوریو
زادهٔ۱۱ فوریهٔ ۱۸۶۰
درگذشت۳ اکتبر ۱۹۳۲
ملیتایتالیایی

جولیو آریستیده سارتوریو (ایتالیایی: Giulio Aristide Sartorio؛ ‏ ۱۱ فوریهٔ ۱۸۶۰ – ۳ اکتبر ۱۹۳۲) کارگردان فیلم، نویسنده، مجسمه‌ساز و نقاش اهل پادشاهی ایتالیا بود.

وی شاگردِ پدرش رافائل و پدربزرگش جیرولامو، که هر دو از مجسمه‌سازان و نقاشان اصالتاً نووارزی بودند، نخستین درس‌های طراحی از طبیعت را از پدربزرگ و درس‌های پرسپکتیو را از پدر آموخت.[۱] او خودآموز بود و نسخه‌هایی از فرسکوها، موزاییک‌ها، تابلوها و مجسمه‌های کلیساها و موزه‌های رم را اجرا کرد و در آغاز برای هنرمندان ایتالیایی و خارجی نقاشی می‌کرد که آثار او را با نام خودشان امضا می‌کردند. در این فعالیت (که نسبتاً موفق بود، زیرا در ۱۹ سالگی صاحب یک استودیو در خیابان بورگونیونا بود) او به نقاشی تجاری، ژانر یا محیطی قرن هجدهم و به سبک ماریانو فورتونی گرایش داشت.

از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به تاراج رم اشاره نمود.

منابع

  1. ↑ Serra, 1914
  • F. Arisi, G. A. Sartorio, Piacenza, 1971
  • Bibiana Borzì, I Dioscuri di Montecitorio. Ernesto Basile e Giulio Aristide Sartorio: un dialogo fra architettura e pittura, Napoli, Edizioni Scientifiche Italiane, 2016
  • A. Cipriani, Sartorio, Roma, 1978
  • Angela Cipriani (a cura di), G.A. Sartorio (1860-1932), Roma, Accademia di S. Luca, 1980
  • P. Romani, Sartorio, un artista letterato tra mito e sperimentazione, Urbino, Università degli Studi, tesi di laurea a. a. 1974 - 1975
  • Luigi Serra, Giulio Aristide Sartorio pittore animalista, Torino, Edizioni d'arte E. Celanza, 1914

پیوند به بیرون