جولیو آلفیری
جولیو آلفیری | |
|---|---|
 جولیو آلفیری و موتور سیتروئن اسام، حدود ۱۹۶۹ | |
| زادهٔ | ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۲۴ |
| درگذشت | ۲۰ مارس ۲۰۰۲ (۷۷ سال) مودنا، ایتالیا |
| پیشه | مهندس خودرو |
| کارفرما(ها) | مازراتی، لامبورگینی |
جولیو آلفیری (۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۲۴ – ۲۰ مارس ۲۰۰۲) مهندس خودرو ایتالیایی بود که از ۱۹۵۳ به مازراتی در مودنا پیوست و در توسعهٔ خودروهای مسابقهای و تولیدی دهههای ۱۹۵۰، ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نقش اساسی داشت.
آلفیری در پارما زاده شد. پس از فارغالتحصیلی از دانشگاه پلیتکنیک میلان، ابتدا در شرکت کشتیسازی کانتیری ناوالی دی تیرنو در جنوا بر روی توربین بخار برای صنایع دریایی کار کرد و سپس در ۱۹۴۹ به خودروساز اینوچنتی پیوست.
او در سپتامبر ۱۹۵۳ به دعوت آدولفو اورسی به کادر فنی مازراتی ملحق شد و همراه با جواکینو کلمبو، ویتوریو بلنتانی و دیگران کار کرد.
آلفیری بیش از همه به خاطر طراحی مازراتی ۳۵۰۰ جیتی (۱۹۵۷) و مازراتی بردکیج (۱۹۶۱) شناخته میشود که هر دو با استفاده از بدنهٔ سبکوزن سوپرلجرا ساخته شدند.
او بر روی موتورهای شش و هشت سیلندر مازراتی آ۶ (۱۹۵۵)، مازراتی ۲۵۰ اف (۱۹۵۷) و همچنین موتورهای مسابقهای وی۸ کار کرد که بعدها پایهای برای وی۶ مازراتی مراک و سیتروئن اسام (۱۹۶۹) شدند.
آلفیری همچنین نمونهٔ اولیهٔ یک موتور وی۸ چهار لیتری با توان ۲۶۰ اسب بخار (۱۹۰ کیلووات) برای سیتروئن اسام ساخت که بیش از ۱۲ هزار کیلومتر آزمایش شد. این موتور نشان داد شاسی خودرو میتواند ۵۰٪ توان بیشتر را تحمل کند. موتور حفظ شد اما خودرو به دستور آلخاندرو د توماسو منهدم شد. باشگاه اسام فرانسه در ۲۰۱۰ با همین موتور اصلی، یک نسخهٔ بازسازیشده را در نمایشگاه رتروموبیل پاریس به نمایش گذاشت.[۱]
او همچنین در ساخت نمونهموتورهای وی۱۲ برای همکاری کوپر–مازراتی در فرمول یک (۱۹۶۶) مشارکت داشت.
آلفیری شاسی مومو میراژ را طراحی کرد که چند نمونهٔ محدود توسط اوتوموبیلی استانگولینی ساخته شد، اما پروژه متوقف گردید.[۲]: 61, 62, 65 با واگذاری مازراتی به آلخاندرو د توماسو در ۱۹۷۵، آلفیری به بیش از ۲۰ سال خدمت خود در این شرکت پایان داد. او در ۱۹۶۸ تلاش د توماسو برای خرید مازراتی از خانوادهٔ اورسی را ناکام گذاشته بود، اما پس از خرید موفقیتآمیز در اوت ۱۹۷۵، د توماسو در همان روز نخست مدیریت، آلفیری را برکنار کرد. جانشین او اورلیو برتوکی، فرزند گورینو برتوکی رانندهٔ آزمایشی باسابقهٔ مازراتی شد.[۳]
آلفیری سپس از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۷ در لامبورگینی همراه با اوبالدو اسگارزی بر روی موتورهای وی۸ و وی۱۲ کار کرد.[۴]
او در ۲۰۰۲ در مودنا درگذشت.
نگارخانه: خودروهای آلفیری
_S%C3%BCdkehre.jpg)
مازراتی ۲۵۰اف
مازراتی ۳۵۰۰ جیتی
مازراتی کواتروپورته ۱
مازراتی خامسین
موتور سیتروئن اسام.jpg)
لامبورگینی کونتاش اس
منابع
- ↑ Sonnery, Marc (27 September 2010). "1974 Citroën SM V8: A Mystery No More". Autoweek.
- ↑ Goodfellow, Winston (July 1999). "Shortlived Marques — Momo Mirage". Automobile Quarterly. Vol. 39, no. 2. pp. 58–69.
- ↑ Lange, Hans-Karl (1 January 1993). Maserati. Der andere italienische Sportwagen [Maserati. خودروی اسپرت دیگر ایتالیایی] (به آلمانی). وین، اتریش: Paul Zsolnay Verlag. p. 53. ISBN 978-3552051027.
- ↑ "People — Giulio Alfieri". grandprix.com.
پیوند به بیرون
پروندههای رسانهای مربوط به Giulio Alfieri در ویکیانبار