جونینیو پرنامبوکانو
|
جونینیو در حال تمرین در لیون در سال ۲۰۰۶ | ||||||||||||||
| اطلاعات شخصی | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| نام کامل | آنتونیو آگوستو ریبیرو ریس جونیور | |||||||||||||
| زادروز | ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۵ (۵۱ سال) | |||||||||||||
| زادگاه | ریسیف، برزیل | |||||||||||||
| قد | ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)[۱] | |||||||||||||
| پست | هافبک | |||||||||||||
| باشگاههای جوانان | ||||||||||||||
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ | باشگاه ورزشی اسپورت رسیفی | |||||||||||||
| باشگاههای حرفهای* | ||||||||||||||
| سالها | باشگاهها | بازی† | (گل)† | |||||||||||
| ۱۹۹۳–۱۹۹۴ | باشگاه ورزشی اسپورت رسیفی | ۲۴ | (۲) | |||||||||||
| ۱۹۹۵–۲۰۰۱ | واسکو دوگاما | ۱۱۱ | (۲۶) | |||||||||||
| ۲۰۰۱–۲۰۰۹ | المپیک لیون | ۲۴۸ | (۷۵) | |||||||||||
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ | الغرافه | ۴۰ | (۱۵) | |||||||||||
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ | واسکو دوگاما | ۵۰ | (۱۱) | |||||||||||
| ۲۰۱۳ | نیویورک رد بولز | ۱۳ | (۰) | |||||||||||
| ۲۰۱۳ | واسکو دوگاما | ۲۱ | (۲) | |||||||||||
| مجموع | ۵۰۷ | (۱۳۱) | ||||||||||||
| تیم ملی‡ | ||||||||||||||
| ۱۹۹۹–۲۰۰۶ | برزیل[۲] | ۴۰ | (۶) | |||||||||||
افتخارات
| ||||||||||||||
| ||||||||||||||
آنتونیو آگوستو ریبیرو ریس جونیور (به پرتغالی: Antônio Augusto Ribeiro Reis Jr.) (متولد ۳۰ ژانویه ۱۹۷۵)، که بیشتر با نام «جونینیو پرنامبوکانو» یا بهسادگی «جونینیو» شناخته میشود، فوتبالیست حرفهای بازنشسته اهل برزیل است که آخرین سمتش مدیر ورزشی باشگاه فوتبال لیون در لیگ یک فرانسه بوده است.[۳] جونینیو متخصص ضربات ایستگاهی بود و بهویژه برای ضربات کاشته خمیدهاش و تکنیک نادری بهنام «ناکلبال» که خودش آن را توسعه داده بود، شهرت داشت.[۴] او رکورددار بیشترین گل زده از روی ضربه آزاد (۷۷ گل) است و بسیاری او را بهترین زننده ضربات ایستگاهی تاریخ فوتبال میدانند.[۵][۶][۷][۸][۹]
جونینیو دوران حرفهای خود را در سال ۱۹۹۳ با باشگاه اسپورت رسیف برزیل آغاز کرد. دو سال بعد به واسکو دوگاما پیوست، جایی که بیش از ۱۰۰ بازی انجام داد و شش عنوان قهرمانی کسب کرد. در سال ۲۰۰۱ به باشگاه لیون فرانسه رفت و طی هشت سال حضورش در این تیم، هفت قهرمانی پیاپی در لیگ را بهدستآورد و در مجموع ۱۰۰ گل در ۳۴۳ بازی رسمی برای این باشگاه به ثمر رساند.[۱۰] پس از ترک لیون در سال ۲۰۰۹، جونینیو مدتی در قطر برای باشگاه الغرافه بازی کرد و بعد به تیم نیویورک ردبولز در آمریکا پیوست. این حضور کوتاه در آمریکا بین دو دوره بازگشت او به باشگاه واسکو قرار گرفت، جایی که سرانجام در سال ۲۰۱۳ بازنشسته شد.
جونینیو نخستین بازی ملیاش را در سال ۱۹۹۹ برای تیم ملی برزیل انجام داد و در مجموع ۴۰ بازی ملی و ۶ گل در کارنامه دارد. او در کوپا آمریکای ۲۰۰۱ شرکت داشت و عضو تیمی بود که در سال ۲۰۰۵ قهرمان جام کنفدراسیونها شد. جونینیو پس از جام جهانی ۲۰۰۶ از بازیهای ملی خداحافظی کرد. بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸، او بهعنوان مفسر فوتبال با شبکه ورزشی برزیلی Rede Globo همکاری میکرد.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "Juninho" (به پرتغالی). CR Vasco da Gama. Archived from the original on 26 November 2011. Retrieved 18 November 2011.
- ↑ "Brazil – Record International Players". Rsssf.com. Retrieved 7 July 2010.
- ↑ "Management - Olympique Lyonnais Groupe". investisseur.olympiquelyonnais.com. Retrieved 2020-08-14.
- ↑ "Ranking the 16 Greatest Free-Kick Takers of All Time". Bleacher Report. Retrieved 14 October 2020.
1. Juninho Pernambucano. He was the greatest and most versatile free-kick taker there has ever been.
- ↑ "Ranking the 16 Greatest Free-Kick Takers of All Time". Bleacher Report. Retrieved 14 October 2020.
1. Juninho Pernambucano. He was the greatest and most versatile free-kick taker there has ever been.
- ↑ Carl Anka (12 December 2018). "Noughty Boys: No one hit a free-kick quite like Juninho Pernambucano". BBC. Archived from the original on 12 December 2018. Retrieved 13 December 2018.
- ↑ "From Ligue 1 to superstardom: Juninho Pernambucano". Goal.com. 5 February 2017. Retrieved 25 April 2017.
- ↑ Rodier, Philippe (23 July 2015). "Qui Est le Meilleur Tireur de Coups-Francs de L'histoire?" (به فرانسوی). Onze Mondial. Retrieved 20 February 2016.
- ↑ Atkins, Christopher (27 March 2013). "Why Juninho Pernambucano Is the Greatest Free-Kick Taker of All Time". Bleacher Report. Retrieved 15 June 2019.
- ↑ R.B (25 May 2009). "Juninho... ses chiffres lyonnais" (به فرانسوی). Olympique Lyonnais. Archived from the original on 6 April 2015. Retrieved 27 April 2010.