حساب سپرده

حساب سپرده (انگلیسی: Deposit account) نوعی حساب جاری، پس‌انداز یا هر نوع دیگر از حساب بانکی است، که با گشایش آن، مشتری مبلغی پول را نزد بانک سپرده می‌گذارد و بابت آن بهره دریافت می‌کند. در برخی از کشورها حساب سپرده فقط با یادداشت ۷ یا ۱۴ روزه قابل بازپرداخت به مشتری است؛ یعنی مشتری در صورت نیاز به پول خود باید ۷ یا ۱۴ روز قبل کتباً به بانک اطلاع دهد. در ایران حساب‌های سپرده بدون ارائهٔ یادداشت قابل بازپرداخت به مشتری است؛ ولی چنانچه این عمل قبل از سررسید مدت سپرده درخواست شود، نرخ بهره یا سود آن کمتر خواهد بود.

تراکنش‌های حساب‌های سپرده در دفاتر بانک ثبت می‌شوند و مانده حاصل به عنوان بدهی بانک ثبت می‌شود و نشان دهنده مبلغی است که بانک به مشتری بدهکار است. به عبارت دیگر، رابطه بانکدار-مشتری (سپرده‌گذار) از نوع بدهکار-بستانکار است. برخی از بانک‌ها برای تراکنش‌های حساب مشتری کارمزد دریافت می‌کنند. علاوه بر این، برخی از بانک‌ها به مشتریان بابت مانده حسابشان سود پرداخت می‌کنند.

منابع

    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.