خاندان زیک
| خاندان زیک | |
|---|---|
| خاندان مادر | اشکانیان |
| کشور | ایران باستان |
| دارایی(ها) | ماد و آذربایجان |
خاندان زیک یا زیخ یکی از هفت خاندان ممتاز پارتی ایران بودند که در سرزمین ماد و آذربایجان، در شمالغربی ایران، در قلمرو شاهنشاهی اشکانی و سپس شاهنشاهی ساسانی فرمانروایی میکردند.[۱][۲]
این خاندان همراه با شش خاندان دیگر — خاندان اسپهبد، خاندان کارن، خاندان سورن، خاندان اسپندیاذ، خاندان مهران و خاندان پادشاهی اشکانی — در ادارهٔ ایران بزرگ نقش سیاسی، نظامی و مذهبی مهمی داشتند.[۳]
جایگاه و اهمیت
خاندان زیک از خاندانهای پارتی اصیل بود که بر بخشهایی از نواحی ماد و آذربایجان فرمان میراندند. اعضای این خاندان در دورهٔ اشکانیان از اشراف بزرگ کشور و از حامیان اصلی سلطنت مرکزی بودند و در ساختار سیاسی، جایگاهی در حد فرمانروایان محلی و اسپهبدان داشتند.
در دوران شاهنشاهی ساسانی نیز، همچون خاندانهای کارن و مهران، نفوذ خاندان زیک در شمالغرب ایران ادامه یافت و برخی از اعضای آن در سپاه ساسانی مناصب عالی داشتند.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ دنیای اقتصاد - روش حکومتداری اشکانیان، ۱۳۹۴/۰۴/۱۵
- ↑ کریستنسن، آرتور (۱۳۶۷). ایران در زمان ساسانیان. ترجمهٔ رشید یاسمی. انتشارات امیرکبیر. پارامتر
|چاپ=اضافه است (کمک) - ↑ پورجوادی، نصرالله (۱۳۸۹). پژوهشی در ساختار اشرافیت ایران باستان. بنیاد دایرةالمعارف اسلامی.