خوان دورس

خوان دورس
اطلاعات پس‌زمینه
زاده۸ دسامبر ۱۹۵۷
مادرید، اسپانیا
ژانردوباره‌خوانی/دوباره‌نوازی، موسیقی بی‌کلام.
پیشه(ها)خواننده-ترانه‌پرداز، موسیقی‌دان، بازیگر، مؤلف، تهیه‌کننده موسیقی

خوان دورس (اسپانیایی: Juan d'Ors‎؛ زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۵۷)[۱] خواننده-ترانه‌پرداز، موسیقی‌دان، نوازنده، بازیگر، مؤلف و تهیه‌کننده موسیقی اهل اسپانیا است. او نوه فیلسوف و منتقد هنری، ائوخنیو دورس و یکی از متخصصان شناخته شدهٔ تن‌تن‌شناسی و مروج آثار مربوط به تن‌تن است.

زندگینامه حرفه‌ای

او در آوریل ۱۹۸۴، یک مانیفست اخلاقی و زیبایی‌شناختی درباره سبک لینیه کلر (خطِ واضح) ماجراهای تن‌تن در مجله پست‌مدرنیست مادریدی لا لونا منتشر کرد.[۲] این متن جنجال برانگیخت و پیش‌درآمدی بر مشاجره جدیدی بود که در ماه اکتبر به مناسبت نمایشگاه «موزه خیالی تن‌تن» سازمان‌دهی شده توسط بنیاد خوان میرو در بارسلون پدید آمد.[۳]

رمان‌های او، «بلیسا و کاوشگر روح» و «نمی‌توانی خوشبخت باشی»، هر دو به ترتیب در دور نهایی رای‌گیری «جایزه رمان پلانتا» در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ انتخاب شدند. با این حال، آن‌ها هرگز منتشر نشدند. بخش اعظم آثار داستانی پرشمار و مداوم دورس که بین دوران کودکی و ازدواجش نوشته شده‌اند، همچنان منتشر نشده باقی مانده‌اند.[۴]

در سال ۱۹۸۵، او کار خود را به عنوان صداپیشه آغاز کرد. در سال ۱۹۸۸، او جستار خود «تن‌تن، هرژه... و دیگران» را منتشر کرد[۵][۶] که امروزه به عنوان یک متن پیشرو و یکی از بهترین خلاصه‌های نوشته شده درباره آثار داستانی و زیبایی‌شناختیِ استاد بلژیکی شناخته می‌شود. این کتاب در سال ۱۹۸۹ تجدید چاپ شد.[۷]

در سال ۱۹۹۰، او با مونیکا راباسا ازدواج کرد که تنها پسرشان، خورخه، را به دنیا آورد.[۱]

در سال ۱۹۹۱، او مدیریت دوبلاژ نسخه‌های اسپانیایی را بر عهده گرفت و به مدت چندین سال به عنوان خواننده و بازیگر در سریال‌ها و فیلم‌ها شرکت کرد.[۸]

ترجمه نمایشنامه «به خاطر یک بله یا یک نه» اثر نویسنده فرانسوی ناتالی ساروت در سال ۱۹۹۴ منتشر شد و مورد استقبال منتقدان متخصص همچون لورنزو لوپز سانچو در روزنامه ABC قرار گرفت. با توجه به اینکه این اولین نسخه اسپانیایی از این متن بود، سال‌ها بعد یک نسخه اقتباس‌شده مکزیکی که با یادداشت‌های خوان دورس غنی شده بود، در آن کشور شناخته شد.[۹]

در سال ۱۹۹۹، او از همسرش جدا شد.[۱]

در سال ۲۰۰۳، خوان دورس جایگاه خود را به عنوان خواننده تثبیت کرد و بر مخالفت سرسختانه پدرش (که در سال ۱۹۹۵ درگذشت و با حرفه اصلی او مخالف بود) غلبه کرد.[۱]

او به‌تدریج با نوازندگان بزرگی که در هر مناسبت و بسته به تکامل موسیقایی‌اش به آن‌ها نیاز داشت، احاطه شد: اولیویه شوزو، آدان لاتوندا، گونسالو راباسا، ژوردی پینیول، آلبرت آنگئلا، فلیکس آریباس، دانیل گارسیا، کوستانزو لائینی، دوناتو گویه‌نه‌چه،[۱۰] توماس آلوارز... و دیگران. آن‌ها در کنار هم تمام حساسیت و تخیل لازم را به کار گرفتند و همچنین از انواع مختلف استراتژی‌های تبلیغاتی استفاده کردند.[۱۱]

او به مدت دو سال، یک اثر موسیقایی عظیم را به سرانجام رساند و بیش از سی آهنگ را که در دو بلوک اصلی «زمان‌ها» و «ضربان‌ها» گردآوری شده بودند، تهیه، اقتباس و دگرگون کرد.[۱۲][۱۳] تقریباً در همان زمان، او بیش از چهل قطعه بی‌کلام را با صدای خودش ضبط کرد – «تیک – تاک؛ بوم – بوم» – که آرزو دارد آن‌ها را با یک ارکستر مجلسی اجرا کند.[۱۴]

اگرچه خوان دورس کارهای اخیر خود را بر خوانندگی، آهنگسازی، تنظیم‌کنندگی و تهیه‌کنندگی متمرکز کرده است، اما هرگز فعالیت ادبی و بازیگری‌اش را رها نمی‌کند. او تقریباً همیشه توسط یک گروه شش‌نفره از نوازندگان چند مهارتی و جابه‌جاشونده همراهی می‌شود.[۱۵]

علاقه‌مندی‌های فعلی او بر ویدئوکلیپ متمرکز است:[۱۶][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰] اولی و دومی با همکاری تهیه‌کننده خاویر کانو ساخته شدند، سومی با عکاس ایگناسیو سرزو و چهارمی، یک موسیقی متنِ تبلیغاتی با شرکت پوزو-ویژوال بود. همچنین خوان دورس مایل است در ایجاد یک فضای فرهنگی زنده و دائمی در آینده در اسپانیا مشارکت کند.[۲۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 "Juan d'Ors – Apunte biográfico". juandors.com. Retrieved October 16, 2015.
  2. ↑ Manifiesto del Nuevo Renacentismo, o qué diablos es eso de la Línea Clara, La Luna de Madrid, nº 6, Abril 1984, págs. 34 y 35; photos and quotes published in the exhibition catalogue La luna de Madrid y otras revistas de vanguardia de los años 80, National Library, Ministry of Culture, 2007
  3. ↑ "Cairo" Magazines; from April to December 1984
  4. ↑ http://www.teinteresa.es/musica/Juan-polifacetico-escritor-presenta-trabajo_0_568143411.html. Magazine “El Invisible Anillo” nº 2, December 2006
  5. ↑ Ediciones El País. "Juan E. d'Ors". EL PAÍS. Retrieved October 16, 2015.
  6. ↑ "telediario". juandors.com. Retrieved October 16, 2015.
  7. ↑ Juan Manuel Bonet, "Tintín, Hergé y los demás", Diario 16, May 1988
  8. ↑ Duckman, Santo Bugito
  9. ↑ Publicaciones de la ADE, Madrid, 1994. Y Ediciones El Milagro, México DF, 2000. http://www.juandors.com/literatura_traducciones.html
  10. ↑ Percussionist and composer. Author of the suites África and Noches de Marfil.
  11. ↑ His 50th birthday: http://www.juandors.com/musica_tiempos_elementos.html
  12. ↑ "Juan d'Ors – la prensa dice ..." juandors.com. Retrieved October 16, 2015.
  13. ↑ "Search results for 'd'ors' – A. C. Arte Fenix". artefenix.net. Retrieved October 16, 2015.
  14. ↑ "Juan d'Ors – Música proyecto tic-tac; bom-bom". juandors.com. Retrieved October 16, 2015.
  15. ↑ "Juan d'Ors – Espectáculo TIEMPOS". juandors.com. Retrieved October 16, 2015.
  16. ↑ "Juan D'ors Himno A Venus". World News. Retrieved October 16, 2015.
  17. ↑ "Videoclip de Juan d'Ors & co. en Tabacalera: Eleanor Rigby – audiocolectivotimpano". audiocolectivotimpano. Retrieved October 16, 2015.
  18. ↑ "Juan D'ors Tiempos [el Videoclip]". World News. Retrieved October 16, 2015.
  19. ↑ Unidad Editorial Internet (June 25, 2013). "'Pasado' junto a Tintín". elmundo.es. Retrieved October 16, 2015.
  20. ↑ Unidad Editorial Internet (June 22, 2013). "La música de Tintín". elmundo.es. Retrieved October 16, 2015.
  21. ↑ "Juan d'Ors – Música noticias". juandors.com. Retrieved October 16, 2015.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.