تن‌تن‌شناسی

یک «تن‌تن‌شناس»، متخصصِ شخصیت‌ها، مکان‌ها و رویدادهای ارائه‌شده در مجموعه داستان‌های مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است (دیوارنگاره متروی بروکسل که شخصیت‌های متعددی را به تصویر می‌کشد).

تن‌تن‌شناسی (فرانسوی: Tintinologie‎) مطالعه دقیق و عمیق داستان‌های مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است؛ اثری از کارتونیست نامدار بلژیکی هرژه کتاب‌های آن بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۶ منتشر شده است.

این مطالعه به‌طور کلی بر تمامی شخصیت‌ها، مکان‌ها و رویدادهای ارائه‌شده در این مجموعه داستان‌ها تمرکز دارد. این کار توسط «تن‌تن‌شناسان» انجام می‌شود.

تن‌تن‌شناسی و تن‌تن‌دوستی

یک مغازه فروش آثار تن‌تن در لندن.

اصطلاح «تن‌تن‌دوستی» به‌طور کلی شامل همه علاقه‌مندان یا حتی ستایشگران آثار هرژه در ماجراهای تن‌تن می‌شود، به شرطی که این دلبستگی از حدِ گردآوری مجموعه فراتر نرود؛ در حالی که واژه «تن‌تن‌شناس» بیشتر به متخصصان آثار هرژه اطلاق می‌شود که دربارهٔ این موضوع مقالات، کتاب‌ها یا حتی پایان‌نامه‌های دانشگاهی منتشر کرده‌اند.[۱]

در مقاله‌ای که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد و به یک راهب دومینیکنِ هوادار قهرمانِ هرژه اختصاص داشت، روزنامه لو موند از «سرزمینِ تن‌تنی‌ها» یاد کرد و بدین ترتیب میان اصطلاحات «تن‌تن‌شناسان»، «تن‌تن‌دوستان» و دیگر «تن‌تن‌بازان» راهی میان‌برگشود.[۲]

میشل پوره، مورخ سوئیسی، در اثر خود با عنوان هدف: هرژه که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، با توضیح این اصطلاح اشاره می‌کند که «برای تن‌تن‌شناس شدن، باید اثر را از تمام زوایا دوباره خواند، تفاوت‌های آن را ردیابی کرد، ویرایش‌های مختلف آن را گردآوری و مقایسه کرد و دست به کار شد.»[۳]

در زبان انگلیسی، اصطلاحات «Tintinology» و «Tintinologist» توسط مارک اوکانل، نویسنده ایرلندی، در مجله آمریکایی نیویورکر در اکتبر ۲۰۱۱ به مناسبت اکران اقتباس سینمایی ماجراهای تن‌تن به کارگردانی استیون اسپیلبرگ که در آن دوره در بسیاری از سالن‌های سینمای جهان اکران شد، به کار رفته است.[۴]

در جهان (در بلژیک،[۵] فرانسه، ژاپن، استرالیا و بریتانیا)، کتابفروشی‌های تخصصی متعددی (که برخی رسمی هستند) وجود دارند که آثاری منحصراً متمرکز بر هرژه، تن‌تن و ماجراهای او و همچنین محصولات جانبی را می‌فروشند که به تن‌تن‌شناسان و تن‌تن‌دوستان اجازه می‌دهد دانش یا مجموعه‌های خود را تکمیل کنند.[۶]

تن‌تن‌شناسان مشهور

آثار متعددی دربارهٔ تن‌تن، دنیای او و به‌ویژه نویسنده‌اش منتشر شده است که رابطه‌ای بسیار پیچیده‌تر میان هرژه و شخصیت‌هایش را به تصویر می‌کشند؛ همان‌طور که روان‌کاو ژرار گواش فرانسوی، در کتابش تحت عنوان تن‌تن روی کاناپه، به آن اشاره دارد. این کتاب که توسط انتشارات لارشیپل منتشر شده است، در یازده فصل به تحلیل برخی شخصیت‌های ماجراهای تن‌تن و همچنین یک «کتاب‌شناسی مختصر دربارهٔ تن‌تن‌شناسی» می‌پردازد.[۷]

این فهرست که جامع و کامل نیست، نویسندگانی را معرفی می‌کند که محبوب‌ترین تن‌تن‌شناسان محسوب می‌شوند، به‌ویژه به این دلیل که چندین کتاب انحصاری را به دنیای تن‌تن اختصاص داده‌اند:

کشورهای فرانسوی‌زبان

  • آلبر آلگو که اغلب به عنوان یک «تن‌تن‌پرست» معرفی می‌شود، طنزپرداز، چهره تلویزیونی و نویسنده آثار متعددی دربارهٔ دنیای تن‌تن است، از جمله «فرهنگ‌نامهٔ تن‌تن برای دوستدارانش» که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.[۸]
  • ژان-ماری آپوستولیدس، رمان‌نویس و جستارنویس فرانسوی، نویسنده کتاب «تن‌تن و اسطوره ابر-کودک» منتشر شده در انتشارات مولینسار، در زمان مرگش در سال ۲۰۲۳ به عنوان یکی از درخشان‌ترین دانشگاهیانی که دربارهٔ تن‌تن نوشته‌اند، شناخته شد.[۹]
  • پل دانبلون، روزنامه‌نگار علمی در اِرتی‌بی‌اف، رئیس و بنیان‌گذار یک انجمن تن‌تن‌دوستی به نام «دانشکده تریفون تورنسلِ تن‌تن‌شناسی» (FTTT) است.[۱۰]
  • بوب گارسیا، روزنامه‌نگار و نویسنده جستارهایی دربارهٔ کمیک‌بوک و متخصص آثار هرژه، او آثار متعددی را به تن‌تن اختصاص داده است، از جمله «تن‌تن، از سینما تا کمیک‌بوک» که در سال ۲۰۱۹ توسط انتشارات مک‌گافین منتشر شد.
  • فیلیپ گودن، کارشناس و منتقد ادبی بلژیکی، متخصص زندگی و آثار هرژه است.
  • ایو اورو، نویسنده داستان و داستان کوتاه، نویسنده مقالات و کتاب‌های متعددی است که به تنهایی یا با همکاری دیگران دربارهٔ شخصیت‌های تن‌تن نوشته شده‌اند، از جمله «تن‌تن، هادوک و کشتی‌ها» (با همکاری ژان-کلود شمن و مقدمه‌ای از فیلیپ گودن) که توسط انتشارات مولینسار منتشر شد. او در سال ۲۰۰۰ طی مصاحبه‌ای در روزنامه لوتلگرام اظهار داشت: «تن‌تن‌شناسی موضوع بسیار جدی‌ای است.[۱۱][۱۲]»
  • رنو ناتیه، نویسنده و متخصص دنیای تن‌تن، نویسنده «فرهنگ‌نامه تن‌تن» است، اثری با بیش از ۴۰۰ صفحه که در سال ۲۰۱۷ در مجموعه «فرهنگ‌نامه‌ها» توسط انتشارات اونوره شامپیون منتشر شد.
  • بنوآ پیترس، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس کمیک‌بوک و منتقد فرانسوی-بلژیکی، بسیار اوقات به عنوان کارشناس دنیای تن‌تن و آثار هرژه یاد می‌شود. او که از دهه ۱۹۷۰ به هرژه علاقه‌مند بود، به‌ویژه نویسنده کتاب «هرژه، فرزند تن‌تن» است که در سال ۲۰۰۲ توسط انتشارات فلاماریون منتشر شد. پس از مرگ طراح در سال ۱۹۸۳، او مأمور بررسی و بازنویسی پیش‌نویس‌های تن‌تن و هنر الفبا جهت انتشار آن‌ها شد.[۱۳]
  • سرژ تیسرون، روان‌پزشک و روان‌کاو فرانسوی، نویسنده چندین اثر دربارهٔ تن‌تن و هرژه است، از جمله «تن‌تن نزد روان‌کاو» که در سال ۱۹۸۵ توسط انتشارات اوبیه منتشر شد.

کشورهای انگلیسی‌زبان

  • مایکل فار، روزنامه‌نگار بریتانیایی، کارشناس مجموعه داستان‌های مصور ماجراهای تن‌تن و خالق آن، هرژه است. او نویسنده چندین کتاب در این زمینه و همچنین مترجم انگلیسی چندین اثر دیگر با همین موضوع است.[۱۴]
  • هری تامسون، تهیه‌کننده کمدی‌های تلویزیونی بریتانیا، همچنین یکی از طرفداران پر و پا قرص تن‌تن بود. او نویسنده زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ هرژه است و در فیلم آندرس اوسترگارد با عنوان من و تن‌تن مشارکت داشته است.[۱۵]

کشورهای اسپانیایی‌زبان

  • خوان دورس، خواننده، نوازنده، بازیگر، نویسنده و تهیه‌کننده اسپانیایی، نویسنده جستار «تن‌تن، هرژه… و دیگران» است؛ متنی که اثری پیشگام و یکی از بهترین گزیده‌های مکتوب دربارهٔ ساختار روایی و زیبایی‌شناختی آثار خالق تن‌تن محسوب می‌شود، کتابی که در سال ۱۹۸۹ تجدید چاپ شد.[۱۶]
  • فرناندو کاستیو کاسرس، مورخ و متخصص حقوق و علوم اجتماعی، نویسنده کتاب «عصر تن‌تن» است که در سال ۲۰۰۴ در مادرید منتشر شد و به عنوان زندگی‌نامه تن‌تن ارائه شده است. او در این کتاب همچنین با لحنی کنایه‌آمیز از «فرقه تن‌تن‌شناسان» یاد می‌کند.[۱۷]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Langlois, Jacques (2020-11-10). Petit éloge de Tintin. Pérégrines (Les). ISBN 979-10-252-0507-5. Retrieved 2024-02-04.
  2. ↑ "Hergé : Tintin au pays des tintinos". Le Monde.fr (به فرانسوی). 2004-01-09. Retrieved 2024-02-04.
  3. ↑ Porret, Michel (2021-09-16). Objectif Hergé: « Tintin, voilà des années que je lis tes aventures » (به فرانسوی). Les Presses de l'Université de Montréal. ISBN 978-2-7606-4457-1. Retrieved 2024-02-04.
  4. ↑ O’Connell, Mark (2011-10-27). "Spielberg and the Tintinologists". The New Yorker (به انگلیسی). ISSN 0028-792X. Retrieved 2024-02-04.
  5. ↑ "Les librairies BD et boutiques Pop Culture à Bruxelles". www.visit.brussels (به فرانسوی). Retrieved 2024-03-17.
  6. ↑ "La boutique officielle de Tintin à Lisbonne baisse le rideau". www.actuabd.com. Retrieved 2024-02-04.
  7. ↑ Guasch, Gérard (2013-05-01). Tintin sur le divan (به فرانسوی). L'Archipel. ISBN 978-2-8098-0799-8. Retrieved 2024-02-04.
  8. ↑ "Albert Algoud: "Avec Tintin, Hergé est entré dans l'imaginaire collectif"". L'Express (به فرانسوی). 2016-09-27. Retrieved 2024-02-04.
  9. ↑ "Mort du tintinologue Jean-Marie Apostolidès". ActuaBD (به فرانسوی). Retrieved 2024-02-04.
  10. ↑ "Fêter Tintin, objectif Belgique pour les lanceurs de Lune ? Session de la faculté Tournesol à Welkenraedt". Le Soir.
  11. ↑ "53 années de tintinologie". Le Télégramme.
  12. ↑ Delavaud, Jean (2018-11-25). "Nantes. Décès du tintinologue Yves Horeau, « consul de Syldavie »". Ouest-France.fr (به فرانسوی). Retrieved 2024-02-04.
  13. ↑ de Biasi, Pierre-Marc; Vigier, Luc (2016-12-14). "Des marges d'Hergé aux secrets des Cités obscures - entretien avec Benoît Peeters". Genesis (43): 133–145. ISBN 9791023105490. Retrieved 2021-03-23.
  14. ↑ "Michael Farr". bedetheque.com.
  15. ↑ "Adieu Monsieur Harry Thompson". www.tintin.com (به فرانسوی). 2005-12-05. Retrieved 2024-02-04.
  16. ↑ Bonet, Juan Manuel (1988). "Tintín, Hergé y los demás". Diario 16 (به اسپانیایی).
  17. ↑ Escobar, Julia (2005-03-17). "Tintinología española". Libertad Digital (به اسپانیایی). Retrieved 2024-02-04.

کتاب‌شناسی

  • Giroux, Renée-Héloise; Hébert, François (1983). Êtes-vous tintinologue ?. Éditions Casterman. ISBN 978-2-203-01501-2.
  • Langlois, Jacques (2020). Petit éloge de Tintin. Éditions Les Pérégrines. p. 266. ISBN 1-025-20506-5.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تن‌تن‌شناسی موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.