خورا کادیشا

خورا کادیشا برای سفاردی‌ها، دروازه Or-Hachaim

اصطلاح خِورا کادیشا (عبری: חֶבְרָה קַדִּישָׁא‎، ت. «ḥeb̲rā qaddišā»)[۱] مفهومی مدرن از «انجمن تدفین» در قرن نوزدهم است. این سازمان متشکل از مردان و زنان یهودی است که بر آماده‌سازی اجساد یهودیان متوفی برای دفن طبق سنت یهودی نظارت دارند و تا زمان دفن، از بی‌احترامی به اجساد، چه عمدی و چه غیرعمدی، جلوگیری می‌کنند. دو مورد از الزامات اصلی، نشان دادن احترام مناسب به جسد و تطهیر آیینی بدن و سپس پوشاندن لباس برای دفن است.[۲] معمولاً در انگلیسی به آن انجمن تدفین می‌گویند.

ریشه‌شناسی

این اصطلاح در زبان عبری خاخامعی و مدرن، «جامعه مقدس» نوشته می‌شود חבורה קדושה (ḥavurā qəḏošā)، و در آرامی، חבורתא קדישתא (ḥvurtā qaddištā) است. کلمه Chevra qadisha ریشه‌شناسی نامشخصی دارد. این عبارت آرامی برای اولین بار در Yekum Purkan در نسخه‌ای از Machzor Vitry مربوط به قرن سیزدهم میلادی آمده است، اما به ندرت دوباره در نسخه‌های چاپی استفاده شده است تا اینکه در قرن نوزدهم معنای مدرن خود یعنی «انجمن تدفین» را به دست آورده است. این عبارت عبری دهه‌ها پیش از رواج مدرن خود، مرسوم بوده است. عبارت فعلی احتمالاً یک آوانگاری آوایی از تلفظ اشکنازی نسخه عبری است که به اشتباه به عنوان یک عبارت آرامی تفسیر شده و بنابراین با yodh و aleph نوشته شده است.

تاریخچه

مدال شور کادیشا از سال ۱۸۷۶، به مناسبت دویستمین سالگرد شور کادیشا در گایلینگن. در مجموعه موزه یهودیان سوئیس .

الیزر اشکنازی در سال ۱۵۶۴، به تقلید از اصناف مسیحی، اولین انجمن تدفین مدرن یهودی را تشکیل داد و مقررات آن را هم یهودا لو تدوین کرد.[۳][۴]

خِورا کادیشا در ایتالیای قرن هفدهم به‌طور کامل‌تری توسعه پیدا کرد. در ایتالیا آرون برشیا بن موسی، کابالیست ایتالیایی، راهنمای مهم خِورا را با عنوان «عبور از یبوک» در سال ۱۶۲۶ منتشر کرد. این راهنما هم روش مراقبت از بیماران و افراد در حال مرگ و هم نحوه انجام مراسم مرگ را شرح می‌دهد.[۵] به همین ترتیب، کتاب «سفر هائییم» اثر سیمون فرانکفورتر، که در سال‌های ۱۷۰۲ و ۱۷۱۶ در آمستردام منتشر شد، همچنان متنی مهم در تعریف کار چِورا کادیشا است.[۶] مجموعه‌ای از نقاشی‌های تولید شده توسط یا برای چِورا کادیشا در پراگ در حدود سال ۱۷۸۰، هر مرحله از فرایند و سایر جنبه‌های کار این گروه، مانند عیادت از بیماران را نشان می‌دهد.[۷][۸]

انجمن‌های تدفین در اروپا عموماً کارکردی اجتماعی داشتند اما در ایالات متحده آمریکا، سازماندهی انجمن‌ها توسط کنیسه‌های محله بسیار رایج‌تر شده است. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، انجمن‌های تدفین به عنوان انجمن‌های کمک متقابل (landsmanshaftn) در ایالات متحده تشکیل شدند. برخی از انجمن‌های تدفین، انجمن‌های تدفین بودند، در حالی که برخی دیگر مستقل از انجمن‌های تدفین سنتی بودند. در یک زمان ۲۰۰۰۰ انجمن تدفین از این نوع در ایالات متحده وجود داشت.[۹][۱۰]

امروزه، علاقه به کار خورا کادیشا در جوامع یهودی غیر ارتدکس دوباره احیا شده است.[۱۱][۱۲]

ثبت سوابق

سوابق جوامع تدفین در اروپای قبل از جنگ جهانی دوم در Pinkas Klali D'Chevra Kadisha (ترجمه: دفترچه یادداشت عمومی شورای کادیشا) نگهداری می‌شد. این دفترچه‌ها به زبان ییدیش یا عبری نوشته می‌شدند.[۱۳]

توابع شوره کادیشا

اعضای یک خِورا کادیشا در جنبه‌های مختلف مراقبت از زندگان و مردگان مشارکت دارند. اعضای یک خِورا کادیشا ممکن است در مراسم بیکور چولیم شرکت کنند. پس از مرگ، این انجمن همچنین ممکن است شمیراهایی را برای محافظت در برابر ربودن جسد، خورده شدن توسط حیوانات موذی یا هتک حرمت تا زمان دفن بگمارند. در برخی جوامع، این کار را افراد نزدیک به متوفی یا شمریم‌های حقوق‌بگیر و استخدام‌شده توسط خانه تشییع جنازه انجام می‌دادند. زمانی خطر سرقت جسد بسیار جدی بود؛ در دوران مدرن، این نگهبانی به راهی برای احترام به متوفی تبدیل شده است. چِورا کادیشا همچنین مراسم آماده‌سازی جسد برای دفن را انجام می‌دهد. علاوه بر این، اکثر انجمن‌های تدفین با ترتیب دادن مراسم دعا، غذا و سایر امکانات، از خانواده‌ها در طول شیوا (هفته سنتی عزاداری) نیز حمایت می‌کنند.

یکی از وظایف خاص انجمن کفن و دفن، رسیدگی به مردگانی است که هیچ خویشاوند درجه یکی ندارند. این وظایف مت میتزوا (מת מצוה) «جسد میتزوا» نامیده می‌شوند زیرا رسیدگی به یک میتزوا عملاً بر هر فرمان مثبت دیگری (mitzvat aseh) غلبه دارد. نشانه‌ای از اهمیت بالایی که تورات برای احترام به مردگان قائل است.

فرایند تطهیر آیینی

این انجمن، قصد دارد مطمئن شود رفتار محترمانه با متوفی مطابق با قوانین، آداب و رسوم و سنت‌های یهودی تضمین شده است. برخلاف معمول، از آنجایی که هلاخای کمی برای تعریف این فرایند وجود دارد، منهاج بخش زیادی از کار را تعریف می‌کند و جوامع برخی از شیوه‌های خاص خود را توسعه می‌دهند.[۱۴]

معمولاً مردان بدن مردان را آماده می‌کنند و زنان بدن زنان را. با این حال، برخی از خورا کادیشاهای غیر ارتدکس اجازه می‌دهند تیم‌های مختلط جنسیتی تشکیل شوند.[۱۱] برخی از خورا کادیشاها سیاست‌هایی را برای آماده‌سازی بدن افراد دارای جنسیت نامنطبق تدوین کرده‌اند که ممکن است از رویه‌های جنسیتی سنتی نیز منحرف شود.[۱۵]

«طهارت» (Taharah) در واقع بخشی از فرآیندی سه مرحله‌ای را توصیف می‌کند، اما به‌طور گسترده به عنوان کنایه‌ای برای همه وظایف مرتبط استفاده می‌شود. این آیین معمولاً به جز قرائت دعاهای واجب، در سکوت نسبی انجام می‌شود.[۱۱]

ابتدا طی فرایندی به نام رچیتزا بدن کاملاً از کثیفی، مایعات و جامدات بدن و هر چیز دیگری که ممکن است روی پوست باشد، پاک می‌شود. سپس طی فرآیندی به نام طهارت بدن شسته‌شده با غوطه‌ور شدن در میکوا یا جریان مداوم آب ریخته شده از سطل‌ها، از سر بر روی کل بدن، به صورت آیینی تطهیر می‌شود.[۱۲] با این حال، اگر بدن متوفی پوشیده از خون ناشی از خونریزی مربوط به علت مرگ یا خونریزی پس از مرگ باشد، بدن معمولاً شسته نمی‌شود، که با اعتقادات مربوط به لزوم دفن تمام قسمت‌های بدن مطابقت دارد.[۱۲] علاوه بر این، هر چیزی که در حین تمیز کردن از بدن جدا می‌شود - مو، پوست، ناخن‌های کوتاه شده - ذخیره و با متوفی دفن می‌شود.

پس از تطهیر بدن، بدن طی فرایند حلباشه لباس پوشانده می‌شود. متوفی را با تاچریخیم یا کفن‌هایی از جنس پارچهٔ سفید خالص از جنس موصلی یا کتان می‌پوشانند که از ده تکه برای مرد و دوازده تکه برای زن تشکیل شده است. این کفن‌ها برای هر یهودی یکسان است و به‌طور نمادین یادآور لباس‌هایی است که کاهن اعظم اسرائیل می‌پوشید. اگر متوفی قدیته می‌پوشید، آن را روی بدن قرار می‌دهند و یک حاشیه از آن را می‌بُرند.[۱۶]

پس از کفن کردن جسد، آن را طی فرایند حلناحه در تابوت قرار می‌دهند. ممکن است تکه‌هایی از سفال بدون لعاب روی چشم‌ها و دهان قرار داده شود و خاکی که اغلب از اسرائیل است، روی بدن پاشیده شود.[۱۶] سپس تابوت بسته می‌شود. سپس گروهی از متوفی به خاطر هرگونه خطا یا اقدامات بی‌احترامی سهوی عذرخواهی می‌کنند.[۱۱]

برای دفن در سرزمین مقدس (از جمله اسرائیل امروزی)، در بیشتر گورستان‌ها از تابوت استفاده نمی‌شود. با این حال، اگر قرار باشد جسد برای دفن در اسرائیل به صورت بین‌المللی ارسال شود، به تابوت مورد تأیید خطوط هوایی نیاز است، همچنین در بسیاری از موارد، مومیایی کردن هم لازم است.[۱۷]

سایر فعالیت‌ها

بسیاری از انجمن‌های تدفین، سالانه طی یک یا دو روز گردهمایی برگزار می‌کنند و جلسات مطالعه منظمی را ترتیب می‌دهند تا در مورد مفاد مربوط به شریعت یهود به‌روز آگاه باشند. چنین رویدادهایی اغلب در هفتم آدار، تاریخ درگذشت موسی، برگزار می‌شوند.[۱۸] از آنجا که طبق روایات، خداوند موسی را دفن کرده است، این تاریخ «روز تعطیل» برای خورا کادیشا است.[۱۹]

منابع

  1. ↑ Samuel G. Freedman (November 13, 2015). "For Jewish Students, Field Trip Is Window on Death and Dying". The New York Times. Retrieved October 23, 2022. known as chevra kadisha
  2. ↑ Paul Vitello (December 13, 2010). "Reviving a Ritual of Tending to the Dead". The New York Times. Retrieved October 23, 2022.
  3. ↑ "The Jewish Museum". The Jewish Museum. Retrieved 2025-04-28.
  4. ↑ Loew, Judah. "Founding Charter of the Hevre Kadisha of Prague". www.posenlibrary.com (in English). Retrieved 2025-12-21.
  5. ↑ Berekhiah, Aaron (1626). "Ma'avar Yabbok (Crossing the Jabbok)". www.posenlibrary.com (in English). Retrieved 2025-12-21.
  6. ↑ Moss, Steven (2022). Jewish Wisdom for Living and Dying: A Spiritual Journey Through the Prayers and Rituals of Maavor Yabok and Sefer HaHayiim. Wipf and Stock. ISBN 9781666750409.
  7. ↑ s.r.o. (www.nux.cz), Nux; Praze, Židovské muzeum v. "paintings | Židovské muzeum v Praze". www.jewishmuseum.cz (in English). Retrieved 2025-12-21.
  8. ↑ Ain, Stewart (2023-01-13). "Preparing Jewish bodies for burial, an artist finds inspiration". The Forward (in English). Retrieved 2025-12-21.
  9. ↑ Weisser, Michael R. , A Brotherhood of Memory: Jewish Landsmanshaftn in the New World, Cornell University Press, 1985, شابک ‎۰۸۰۱۴۹۶۷۶۴, pp. 13–14
  10. ↑ Vitello, Paul (August 3, 2009). "With Demise of Jewish Burial Societies, Resting Places Are in Turmoil". The New York Times.
  11. 1 2 3 4 Kaput, Kate Bigam (2023-06-23). "Chevrah Kadisha: Showing Love Until the Very End".
  12. 1 2 3 "Tahara: Securing a Dignified Final Passage". The Forward (in English). 2005-09-02. Retrieved 2025-12-21.
  13. ↑ Catherine Hickley (February 19, 2021). "Auction House Suspends Sale of 19th-Century Jewish Burial Records". The New York Times. Retrieved October 23, 2022. memorial register of Jewish burials
  14. ↑ Wishnevski, Sarit. "How To Form A Chevra Kadisha". My Jewish Learning (in American English). Retrieved 2025-12-21.
  15. ↑ Reinherz, Adam (2025-09-01). "New Community Chevra Kadisha adopts gender-inclusive rituals in Jewish burial practices". jewishchronicle.timesofisrael.com (in American English). Retrieved 2025-12-21.
  16. 1 2 Kamp, Sam Kricsfeld and Annette van de (2021-03-19). "Death and Mourning in Judaism part III: The Chevra Kadisha". The Jewish Press (in English). Retrieved 2025-12-21.
  17. ↑ Abeyratne, Ruwantissa (December 2012). "Acceptance of human remains for carriage by air– some concerns in security and safety". Journal of Transportation Security (in English). 5 (4): 305–317. doi:10.1007/s12198-012-0098-3. ISSN 1938-7741. PMC 7149049.
  18. ↑ Sandler-Phillips, Rabbi Regina (2018-02-19). "7 Practices for 7 Adar: A "Torah-on-One-Foot" of Sacred Fellowship · Jewschool". Jewschool (in American English). Retrieved 2025-12-21.
  19. ↑ "Zayin Adar Traditions | Kavod v'Nichum" (in American English). Retrieved 2025-12-21.

برای مطالعهٔ بیشتر

  • چسد شل امت: حقیقی‌ترین عمل مهربانی، خاخام استوارت کلمن، اکتبر ۲۰۰۰، انتشارات EKS. بایگانی‌شده در دسامبر ۱۸, ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine،
  • یک جعبه کاج ساده: بازگشت به مراسم تشییع جنازه ساده یهودی و سنت‌های ابدی، خاخام آرنولد ام. گودمن، ۱۹۸۱، ۲۰۰۳، انتشارات KTAV،
  • Tahara Manual of Practices شامل تصمیمات Halacha Hagaon Harav Moshe Feinstein, zt'l , Rabbi Mosha Epstein، ۱۹۹۵، ۲۰۰۰، ۲۰۰۵.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.