دارگو

دارگو
شرکت مادرمدیا-پارتیسیپاسیو (۱۹۸۸–اکنون)
بنیان‌گذاریآوریل ۱۹۳۶ (1936-04) در پاریس
بنیان‌گذارژرژ دارگو
کشور اصالتپاریس
دفتر مرکزیفرانسه
انواع نشرکتاب
ژانرهای داستانیداستان‌های مصور
وبگاه

سوسیته دارگو (فرانسوی: Société Dargaud‎) که با نام تجاری لِزِ ادیسیون دارگو فعالیت می‌کند، یک ناشر مجموعه کامیکس فرانسوی-بلژیکی است که دفتر مرکزی آن در منطقه ۱۸ پاریس قرار دارد.[۱] این شرکت در سال ۱۹۳۶ توسط ژرژ دارگو تأسیس شد و اولین کمیک‌های خود را در سال ۱۹۴۳ منتشر کرد.

تاریخچه

در ابتدا، دارگو به انتشار رمان‌هایی برای زنان می‌پرداخت. در سال ۱۹۴۸، این شرکت مجله «لین»، «مجله‌ای برای زنان شیک‌پوش»، و همچنین نسخه فرانسوی مجله بلژیکی تن‌تن را راه‌اندازی کرد.

در سال ۱۹۶۰، دارگو مجله هفتگی پیلوت را از رنه گوسینی، آلبر اودرزو و ژان-میشل شارلیه خریداری کرد. گوسینی به عنوان سردبیر مجله به کار خود ادامه داد و شارلیه نیز برای مدتی ویرایشگر داستان‌های کامیکس فرانسوی-بلژیکی بود. در اکتبر ۱۹۶۱، دارگو اولین کتاب ماجراهای آستریکس را منتشر کرد.[۲]

در سال ۱۹۶۷، دارگو با راه‌اندازی بخشی به نام «دارگو فیلمز» و تولید فیلم «آستریکس گال»، وارد حوزه خدمات تولید انیمیشن شد. متعاقباً، این شرکت چندین فیلم بلند از مجموعه‌های ماجراهای آستریکس، لوک خوش‌شانس و ماجراهای تن‌تن را تولید یا در تولید آن‌ها مشارکت کرد. تا سال ۱۹۷۲، دارگو با همکاری شرکت تولید و پخش آمریکایی «یونایتد آرتیستس»، فیلم لو ویاژه را به کارگردانی پیر چرنیا تولید کرد.

در سال ۱۹۷۴، دارگو به دنبال تنوع‌بخشی به فعالیت‌های خود بود. پیلوت به یک مجله ماهنامه تبدیل شد و دو مجله ماهنامه دیگر از دل آن پدید آمد. مجلات جدید عبارت بودند از «لوک خوش‌شانس» (مجله‌ای با تم وسترن حول محور مجموعه کمیک لوک خوش‌شانس) و آشیل تالون (مجله‌ای طنز حول محور مجموعه کمیک آشیل تالون). با این حال، هر دو مجله نتوانستند مخاطبان خود را حفظ کنند و ظرف یک سال تعطیل شدند. کمیک‌های این دو مجله مجدداً به «پیلوت» بازگردانده شدند.

در همان سال، دارگو اعلام کرد که با رنه گوسینی و آلبر اودرزو برای ایجاد «استودیو ایدفیکس» متحد شده است که تنها دو فیلم بلند (از جمله «دوازده خان آستریکس») تولید کرد.

در سال ۱۹۸۸، پس از بازنشستگی ژرژ دارگو، شرکت او توسط شرکت «مدیا-پارتیسیپاسیون» خریداری شد. دو سال بعد، دارگو مجله هفتگی باغبانی و کارهای فنی خانگی «روستیکا» را نیز به مدیا-پارتیسیپاسیون فروخت.

در سال ۱۹۹۲، انتشارات لو لومبار به بخشی از دارگو تبدیل شد و به دنبال آن در سال ۱۹۹۳، انتشارات «بِلیک و مورتیمر» نیز به آن پیوست. در طول دهه ۱۹۹۰، دارگو چندین شرکت تولیدات صوتی و تصویری از جمله «سیتل» در سال ۱۹۹۴، «مارینا پروداکشنز» در سال ۱۹۹۷ و «می‌لیسیم پروداکشنز» در سال ۱۹۹۸ را تصاحب کرد. دو شرکت اخیر که در زمینه انیمیشن تلویزیونی تخصص داشتند، در سال ۱۹۹۹ ادغام شدند تا «دارگو مارینا» را ایجاد کنند که بعدها به «دارگو مدیا» تغییر نام یافت.

در اواخر دهه ۱۹۹۰، دارگو انتشارات مانگای «کانا» و سپس «لاکی کمیکز» را با تمرکز بر مجموعه لوک خوش‌شانس تأسیس کرد.

در سال ۲۰۰۳، دارگو استودیو تولید ایلیپسنیم، دارنده یکی از گسترده‌ترین کاتالوگ‌های کارتون‌های اروپایی (از جمله تن‌تن و بابار) را خریداری کرد.

در سال ۲۰۰۸، دارگو آژانس حقوق خارجی «مدیاتون لایسنسینگ» را بنیان نهاد و در سال ۲۰۱۵، به همراه دوازده فعال دیگر در حوزه نشر کمیک اروپا، «اروپا کمیکز» را ایجاد کرد؛ یک ابتکار دیجیتالی که با بودجه مشترک برنامه «اروپای خلاق» کمیسیون اروپا راه‌اندازی شد.[۳]

در سال ۲۰۱۴، دارگو دارایی‌های گروه منحل‌شده مون اسکوپ را تصاحب کرد که شامل حقوق مجموعه‌هایی مانند «قهرمان: ۱۰۸» و «کد لیوکو» می‌شد.[۴]

ژرژ دارگو در سال ۱۹۸۸ واحدهای نشر خارجی

در خارج از فرانسه، واحدهای نشر شامل «دارگو ایالات متحده»، «دارگو کانادا» و «هودر-دارگو» در بریتانیا می‌شود.[۵]


منابع

  1. ↑ "Mentions légales". Dargaud. Archived from the original on 2011-04-07. Retrieved 1 May 2011. 15/27 rue Moussorgski 75018 Paris
  2. ↑ Maussion, Florian (22 October 2015). "DANS LE RETRO. Quand "Le Parisien" s'est renommé "Le Lutécien"". Le Parisien. Archived from the original on 23 December 2017. Retrieved 23 December 2017.
  3. ↑ "Creative Europe Project Results: Europe Comics". Creative Europe. Archived from the original on 3 March 2017. Retrieved 3 March 2017.
  4. ↑ "Moonscoop". Code Lyoko. Retrieved September 9, 2019.
  5. ↑ Hodder Dargaud, Openlibrary.org. Retrieved August 14, 2023.

پیوند به بیرون