ژرژ دارگو

ژرژ دارگو
زادهٔ۲۷ آوریل ۱۹۱۱
درگذشت۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ (۷۹ سال)
منطقه ۱۱ پاریس، فرانسه
ملیتفرانسوی
پیشهناشر کتاب‌های کمیک
شناخته‌شده
برای
برای انتشارات دارگو، ناشر تن‌تن، ماجراهای آستریکس و لوک خوش‌شانس

ژرژ دارگو (فرانسوی: Georges Dargaud‎؛ ‏ ۲۷ آوریل ۱۹۱۱ – ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۹۰) داستان‌های مصور (کمیک) بود که بیشتر به خاطر انتشار مجله تن‌تن، ماجراهای آستریکس و لوک خوش‌شانس از طریق شرکت خود، یعنی انتشارات دارگو، به شهرت رسید.

زندگینامه

دارگو کار خود را به عنوان کارگزار یک آژانس تبلیغاتی آغاز کرد. در آوریل ۱۹۳۶، او و همسرش، ایرن، شرکت دارگو اس. ای. را تأسیس کردند. این شرکت انتشاراتی بر ارتباطات شرکتی و مجلات خانوادگی متمرکز بود. در سال ۱۹۴۳، دارگو شروع به انتشار کمیک کرد و نخستین اثرش آلو له ژون بود. دو سال بعد، او کتاب‌های کمیک بوب و بوبت اثر لوی پیتو را منتشر کرد (نباید با نسخه فرانسوی سوسکه در ویسکه اثر ویلی فاندرستین اشتباه گرفته شود). [۱] [۲]

در سال ۱۹۴۸، ریموند لوبلان، ناشر مجله کمیک بلژیکی تن‌تن، با دارگو تماس گرفت. لوبلان پیش از این با ناشران فرانسوی متعددی تماس گرفته بود که همگی از انتشار تن‌تن سر باز زده بودند، به این دلیل که خالق این کمیک، هرژه، به دلیل کشیدن نقاشی تن‌تن برای یک روزنامه تحت کنترل نازی‌ها در طول جنگ جهانی دوم، به همکاری با نازی‌ها متهم شده بود. دارگو این شایعات علیه هرژه را نادیده گرفت. در اکتبر ۱۹۴۸، با همکاری انتشارات دو لومبارد، ناشر فرانسوی مجلهٔ تن‌تن شد و به مدت ۲۷ سال به چاپ آن ادامه داد. [۳]

در دسامبر ۱۹۶۰، دارگو مجله کمیک هفتگی پیلوت را خریداری کرد که سال پیش توسط اتحادیهٔ صنفی ادیفرانس/ادیپرس به بنیان‌گذاری رنه گوسینی، آلبرت اودرزو، ژان-میشل شارلیه و ژان هبراد تأسیس شده بود.[۴] با اینکه مجله موفق بود، اما سرمایه‌گذارانش به دلیل مشکلات مالی کنار کشیده بودند و در نتیجه دارگو آن را به قیمتی خرید که بعدها به عنوان «قیمت ناچیز» توصیف شد.[۵] این مجله آستریکس را معرفی کرد و بعداً لوک خوش‌شانس (که در سال ۱۹۶۷ از اسپیرو منتقل شد) را به نمایش گذاشت. کتاب‌های کمیک آستریکس به پرفروش‌ترین‌های دارگو تبدیل شدند.[۶]

دارگو نخستین فیلم آستریکس را با نام آستریکس گال، در سال ۱۹۶۷ تولید کرد.[۶] او در سال ۱۹۷۶ نیز، فیلم ۱۲ وظیفهٔ آستریکس را تولید کرد.[۶] رابطه دارگو با گوسینی و اودرزو در دههٔ ۱۹۷۰ تیره و تار شده بود. هنگامی که گوسینی در سال ۱۹۷۷ بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت، بیست و چهارمین کتاب آستریکس، آستریکس در بلژیک، نوشته شده بود اما به طور کامل تصویرسازی نشده بود. اودرزو تمایلی به تکمیل کتاب نداشت، بنابراین دارگو او را به دادگاه کشاند تا مجبورش کند کتاب را تمام کند. دارگو در این پرونده پیروز شد؛ اودرزو درخواست تجدیدنظر داد و دادگاه تجدیدنظر در نهایت به نفع اودرزو رأی داد، اما در آن زمان کتاب قبلاً منتشر شده بود. اودرزو بعداً گفت که اگر قرار باشد در یک کتاب آستریکس، دارگو را به تصویر بکشد، او را به عنوان یک خون‌آشام به تصویر خواهد کشید.[۷]

افزون بر کمیک‌های کودکان، دارگو کمیک‌های بزرگسال نیز منتشر می‌کرد. دارگو در سال ۱۹۸۲ شرکت انتشاراتی لِه زِدیسیون دو اِسکار و کمیک آن، شارلی مانسوئل را خریداری کرد که در سال ۱۹۸۶ با پیلوت تحت نام پیلوت و شارلی ادغام شد. [۸] در سال ۱۹۸۸ نام آن دوباره به پیلوت تغییر یافت.[۹]

در ژانویهٔ ۱۹۸۹، دارگو انتشارات خود را به مدیا-پارتیسیپاسیون، یک شرکت مسیحی محافظه‌کار، فروخت.[۸] دارگو در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۰ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.

در فوریهٔ ۲۰۰۶، دختر مجموعه کمیک‌های او را از طریق حراجی به حراج گذاشت.[۲]

نشان‌ها

  • نشان شوالیه شایستگی گردشگری (۱۹۵۴)[۱۰]

منابع

  1. ↑ "Dargaud". Krinein.com. Krinein.com. Retrieved 22 December 2017.
  2. 1 2 "DISPERSION DE LA COLLECTION DE BANDES DESSINEES DE GEORGES DARGAUD". Drouot. Drouot. Retrieved 22 December 2017.
  3. ↑ Pierre Assouline (29 October 2009). Herge: The Man Who Created Tintin. Oxford University Press. pp. 131–. ISBN 978-0-19-539759-8.
  4. ↑ Daniel Hahn (26 March 2015). The Oxford Companion to Children's Literature. Oxford University Press. pp. 670–. ISBN 978-0-19-105726-7.
  5. ↑ Lindon, Mathieu (15 October 2013). "Et Uderzo tira un trait sur la qualité". Libération. Retrieved 22 December 2017.
  6. 1 2 3 M. Keith Booker (28 October 2014). Comics through Time: A History of Icons, Idols, and Ideas [4 volumes]: A History of Icons, Idols, and Ideas. ABC-CLIO. pp. 461–. ISBN 978-0-313-39751-6.
  7. ↑ Kessler, Peter (1995). The Complete Guide to Asterix. Hodder Children's Books. p. 21. ISBN 9780340653463. Retrieved 23 December 2017.
  8. 1 2 Ann Miller (2007). Reading Bande Dessinée: Critical Approaches to French-language Comic Strip. Intellect Books. p. 34. ISBN 978-1-84150-177-2.
  9. ↑ "Comics History Pilote (1959–1989)". Lambiek Comiclopedia. Lambiek. Retrieved 22 December 2017.
  10. ↑ "BODMR n°2 du 21 janvier 1955, p. 32". Légifrance. Retrieved 2025-06-14.