ددی گودمن

دُدی گودمن
گودمن در ۱۹۵۸
نام هنگام تولددولورس گودمن
زادهٔ۲۸ اکتبر ۱۹۱۴
کلمبوس، اوهایو، ایالات متحده
درگذشت۲۲ ژوئن ۲۰۰۸ (۹۳ سال)
انگلوود، نیوجرسی، ایالات متحده
پیشهبازیگر
سال‌های فعالیت۱۹۴۷–۲۰۰۷

دُدی گودمن (به انگلیسی: Dody Goodman) (۲۸ اکتبر ۱۹۱۴ – ۲۲ ژوئن ۲۰۰۸) بازیگر نقش خاص آمریکایی بود. او در مجموعه تلویزیونی مری هارتمن، مری هارتمن نقش مادر شخصیت اصلی را بازی کرد، و صدای متمایز و زیر او در ابتدای هر قسمت عنوان برنامه را اعلام می‌کرد. او در دهه ۱۹۵۰ یکی از مهمانان مکرر نمایش امشب بود. در فیلم پرفروش تابستانی گریس در سال ۱۹۷۸، نقش بلانچ هودل، منشی دیوانه دفتر مدیر مدرسه را بازی کرد. او این نقش را دوباره در سال ۱۹۸۲ در گریس ۲ تکرار کرد. در سال ۱۹۷۹ در ساعت مری تایلر مور ظاهر شد و در سال‌های ۱۹۸۱-۱۹۸۲ نقش تکرارشونده عمه سوفیا را در ضربه‌های متفاوت داشت. جدای از حضور در فیلم و تلویزیون، او همچنین صداپیشگی نقش خانم میلر را در مجموعه تلویزیونی آلوین و سمورچه‌ها و فیلم اسپین‌آف آن ماجرای سمورچه بر عهده داشت. او همچنین در پونکی بروستر در نقش معلم پونکی، خانم مورتون، ایفای نقش کرد.

اوایل زندگی

ددی گودمن با نام اصلی دولورس گودمن در کلمبوس، اوهایو متولد شد. او دختر لئونا و دکستر گودمن بود و یک خواهر به نام رز و یک برادر به نام دکستر جونیور داشت.[۱] او در دبیرستان شمالی کلمبوس، اوهایو (که اکنون مدرسه راهنمایی دومینیون است) تحصیل کرد و یکی از اعضای تالار مشاهیر این دبیرستان به شمار می‌رود. گودمن در دانشگاه نورث‌وسترن در رشته نمایش تحصیل کرد و همچنین در دو مدرسه باله—مدرسه باله آمریکایی و مدرسه باله اپرای متروپولیتن—آموزش دید.[۲]

صحنه

نخستین حضور گودمن در برادوی در سال ۱۹۴۱ اتفاق افتاد.[۳] او با تک‌نوازی‌های رقص خود در نمایش‌های موزیکال برادوی مانند کفش‌های دکمه بالا در سال ۱۹۴۷ و شهر شگفت‌انگیز در سال ۱۹۵۳، توانست توجه ستون‌نویس‌های روزنامه‌ها را جلب کند. در سال ۱۹۵۵، او با اجرای آهنگ بدیع «کسی برای من گل فرستاده» در نمایش بازبینی بوت‌کمپ که در آف برادوی اجرا می‌شد، تماشاگران را میخکوب کرد.

او همچنین در سال ۱۹۶۰، در تیتر نمایش موزیکال رژه از جری هرمان، در آف برادوی، در کنار چارلز نلسون ریلی قرار گرفت. او نقش شاهزاده وینیفرد اندوهگین را در بازاجرای روزی روزگاری یک تشک در سال ۱۹۶۱ و نقش دورا را در بازاجرای فیورلو! در سال ۱۹۶۲ ایفا کرد. او در سال ۱۹۷۴ به برادوی بازگشت تا در لورلای در کنار کارول چانینگ بازی کند.

از گودمن به عنوان «محبوب تئاترهای شام، تئاترهای منطقه‌ای، اجراهای تابستانی و هر چیز دیگری» یاد شده است. در سال ۱۹۷۶، او با اجرای تور بازاجرای جرج واشینگتن اینجا خوابید به روی صحنه رفت.[۴]

تلویزیون

گودمن با انتخاب شخصیت یک زن ساده‌لوح و کمی غیرعادی، هرگاه که مصاحبه‌ای انجام می‌داد، نقل‌قول‌های غیرمنتظره‌ای از خود به جای می‌گذاشت. او مورد توجه جک پار، مجری برنامه گفت‌وگوی شبانه، قرار گرفت. پار که مجذوب شخصیت دست و پا چلفتی و لغزش‌های کلامی به ظاهر بداهه او شده بود، از وی دعوت کرد تا به یکی از مهمانان نیمه‌ثابت نمایش امشب تبدیل شود.

با افزایش شهرت گودمن، کنترل او در برنامه دشوار شد و پار از عادت‌های او برای تحت‌الشعاع قرار دادن دیگران راضی نبود. او مدام سعی می‌کرد جوک‌های پار را تکمیل کرده و بهتر کند. برای مثال، شبی پار در مورد مهمان دیگری با کنایه گفت: «به آن‌ها به اندازه کافی طناب بدهید» گودمن با هوشیاری و بداهه جواب داد: «و آن‌ها طناب‌بازی خواهند کرد». پار در سال ۱۹۵۸ گودمن را به طور ناگهانی از برنامه کنار گذاشت.[۵] گودمن دهه بعد را به عنوان یک «سلبریتی حرفه‌ای» در برنامه‌های گفت‌وگوی دیگر، برنامه‌های بازی و تئاترهای تابستانی سپری کرد.

گودمن پس از مری هارتمن، در سال ۱۹۷۹ یکی از اعضای ثابت بازیگران ساعت مری تایلر مور در سی‌بی‌اس بود. حرفه او با حضورهای منظم در برنامه‌های تلویزیونی مانند ضربه‌های متفاوت، در جستجوی فردا، پونکی بروستر، و همچنین ایفای نقش عمه ماویس در سال ۱۹۸۲ در تگزاس، نقش‌آفرینی در فیلم‌هایی چون گریس، گریس ۲ و شلپ شلوپ، و نیز صداپیشگی خانم میلر، نگهبان چیپت‌ها، در آلوین و سمورچه‌ها و فیلم آن ماجرای سمورچه، شتاب بیشتری گرفت.

صدای متمایز او زمانی اینگونه توصیف شده بود که انگار «پرنده کارتون توئیتی در حال خفه شدن با کره بادام زمینی است.»[۶]

مدل

گودمن در عکس‌هایی که توسط کریس الکساندر گرفته شده بود، برای زندگی‌نامه تمسخرآمیز بانوی اول اثر پاتریک دنیس، ژست گرفت. او در این کتاب نقش کلایتی، خواهر مارتا دین‌ویدی را ایفا کرد که در داستان با یک کنت اروپایی به نام پریزی‌پلاتکی ازدواج می‌کند و در فاجعه آرام‌اس تایتانیک کشته می‌شود. او همچنین در تهیه کتاب دیگری با عکاسی الکساندر به نام زنان، زنان، زنان! کمک کرد.

شناخت

در سال ۱۹۵۸، گودمن نامزد جایزه امی در بخش بهترین اجرای مستمر (زن) در یک مجموعه توسط یک کمدین، خواننده، میزبان، رقصنده، گرداننده مراسم، گوینده، راوی، عضو پنل، یا هر شخصی که اساساً نقش خودش را بازی می‌کند شد.[۷]

کار او در بازاجرای آه، بیابان! در سال ۱۹۸۴، نامزدی جایزه دراما دسک برای بهترین بازیگر زن برجسته در یک نمایش را برای وی به ارمغان آورد.[۸]

مرگ

گودمن در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۸، در سن ۹۳ سالگی، به دلیل علل طبیعی در بیمارستان و مرکز پزشکی انگلوود در انگلوود، نیوجرسی درگذشت. او از اکتبر ۲۰۰۷ در خانه بازیگران لیلیان بوث زندگی می‌کرد.[۹]

گودمن که هرگز ازدواج نکرد، ۷ خواهرزاده و برادرزاده، ۱۱ نوهٔ خواهر/برادرزاده، و ۱۵ نتیجهٔ خواهر/برادرزاده را پشت سر گذاشت.[۱۰]

فیلم‌شناسی

سال عنوان نقش یادداشت‌ها
۱۹۶۴داستان وقت خوابفنی یوبانک
۱۹۷۶فیلم صامتزن توریست شماره ۱نقش بدون نام
۱۹۷۸گریسبلانچ هودل
۱۹۸۲گریس ۲
۱۹۸۳مکس دوگان بازمی‌گرددخانم لیتکه
۱۹۸۴شلپ شلوپخانم استیملر
۱۹۸۵استراحتگاه خصوصیخانم راولینگز
۱۹۸۷ماجرای سمورچهخانم بئاتریس میلر (صدا)
۱۹۸۸شلپ شلوپ، بیش از حدخانم استیملرفیلم تلویزیونی
۱۹۹۱سامانتاخانم هیگینز
۱۹۹۱خنک مثل یخمای
۱۹۹۲دارایی‌های منجمدخانم پترسون
۱۹۹۵پلیس‌ها و رابرتز
۲۰۰۷ربان سیاهعمه گیل(صحنه‌های حذف‌شده), (نقش آخر فیلم)

منابع

  1. McManus, Margaret (September 22, 1957). "'Tonight,' Dody Goodman May Be Hit of TV Season". The San Bernardino County Sun. The San Bernardino County Sun. p. 14. Retrieved August 24, 2015 via Newspapers.com. open access publication - free to read
  2. McManus, Margaret (September 22, 1957). "'Tonight,' Dody Goodman May Be Hit of TV Season". The San Bernardino County Sun. The San Bernardino County Sun. p. 14. Retrieved August 24, 2015 via Newspapers.com. open access publication - free to read
  3. Hodges, Ed., Ben (2009). Theatre World 2008-2009: The Most Complete Record of the American Theatre. Hal Leonard Corporation. p. 416. ISBN 9781423473695. Retrieved August 25, 2015.
  4. "Dody Goodman - 'dumb as a mink-dyed fox'". Independent Press Telegram. August 15, 1976. p. 44. Retrieved August 24, 2015 via Newspapers.com. open access publication - free to read
  5. Dody Goodman, 93, television actress, dies. The New York Times (June 24, 2008).
  6. "Dody Goodman - 'dumb as a mink-dyed fox'". Independent Press Telegram. August 15, 1976. p. 44. Retrieved August 24, 2015 via Newspapers.com. open access publication - free to read
  7. "Dody Goodman". Emmys. Retrieved August 25, 2015.
  8. Simonson, Robert. "Dody Goodman, Comedienne and Actress, Dead at 92". Playbill. Retrieved August 25, 2015.
  9. Michael Kuchwara (2008-06-23). "Dody Goodman, stage and tv comedian, dies at 93". Associated Press. Archived from the original on June 26, 2008.
  10. Obituary, hollywoodreporter.com. Accessed July 9, 2023.

پیوند به بیرون