درد بیهوده عشق

درد بیهوده عشق نمایشنامه‌ای کمدی اثر ویلیام شکسپیر است که در حدود سال های ۱۵۹۲-۱۵۹۰ نوشته شده‌است. شکسپیرشناسان عموماً از این نمایشنامه به عنوان اولین کمدی وی یاد می‌کنند.^[۱]

ماخذی برای این اثر شناسایی نشده‌است. احتمالاً وقایع معاصر، به ویژه حرف‌های درباری و روابط دیپلماتیک انگلیسی-فرانسوی توسط شکسپیر برای نوشتن این نمایشنامه مورد استفاده قرار گرفته‌است.^[۲]

این نمایش در پنج پرده تدوین شده و دارای هفده شخصیت و تعدادی سیاهی لشکر است. شخصیت‌های اصلی نمایش عبارت اند از:

• فردیناند: پادشاه ناواره، که تصمیم گرفته‌است دربارش را به آکادمی علم و دانش تبدیل کند.
• پرنسس فرانسه: دوشیزه‌ای با نجابت و طبعی شاهوار که هنگام وقوع نمایش به عنوان سفیر ویژه‌ای از فرانسه مهمان شاه است.
• سر ناتانائیل: کشیشی طفره رو.
• مرکاد: یک قاصد.
• بردن، دوماین و لانگاویل: دوستان و ملازمان شاه.
• روزالین: هرزه‌ای با جبین همچون مخمل، از ندیمه‌های پرنسس.
• ماریا
• کاترین
• بویه
• کاستارد
• آنتونی دال
• دون داریانو دو آرمادو
• ماث
• ژاکوئنتا
• هولوفرنس
• دو هنرمند، نجیب زادگان دربار، یک جنگلبان، پیشکاران

یک سرزمین پادشاهی قدیمی در شمال اسپانیا و جنوب فرانسه به نام ناواره.

فردیناند پادشاه ناواره ناگهان اراده کرده‌است که به جای تفریحات معمولی و همیشگی درباری، کاخ خود را به صورت آکادمی برای کسب علم و دانش درآورد. در مجلس عیشی که در کاخ برگزار می‌شود سرانجام میعاد بسته می‌شود که در مدت سه سال مردان دربار جز مطالعه و روزه گرفتن و فقط سه ساعت خواب در شبانه روز کار دیگری انجام ندهند؛ و از همه مهم‌تر با هیچ زنی حرف نزنند؛ ولی...