دروان
دروان | |
|---|---|
روستا | |
محل | |
![]() دروان | |
| مختصات: ۳۵°۵۸′۱۲″ شمالی ۵۱°۱′۱۲″ شرقی / ۳۵٫۹۷۰۰۰°شمالی ۵۱٫۰۲۰۰۰°شرقی | |
| کشور | ایران |
| استان | البرز |
| شهرستان | کرج |
| بخش | مرکزی |
| بنیانگذاری | چهار هزار و دویست سال(بیش از ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح) |
| جمعیت | ۱۸۲ نفر (سرشماری ۹۵) |
روستای دُروان یا دوروان روستای زیبا و ییلاقی دروان از توابع بخش مرکزی شهرستان کرج و استان البرز میباشد. مردم روستا تات هستند و به زبان تاتی صحبت می کنند .[۱]
نام
در ادبیات فارسی دُر به معنای مروارید است و وان هم در ادبیات کهن پارسی به معنای نگهبان است. در نتیجه نام این روستا به معنی نگهبان مروارید است.
محصولات
محصولات عمده کشاورزی این روستا گردو و آلبالو و گیلاس، ازگیل ، سیب و سماق میباشد
طایفه
این روستا دارای شش طایفه و فامیلی بزرگ به نام های جمشیدی نریمانی گودرزی سرحدی ساسانی حشمدار است که همه با هم نسبت های فامیلی دارند. تعداد اهالی این روستا در شهر کرج حداقل به هزار و صد خانوار میرسد. حدودا دُروانی های داخل کرج جمعیتی شش هزار نفری دارند. یگانی های روستا خان یکان و بریانچال هم خود را دُروانی میدانند.
سرشناسان
- پژمان جمشیدی
- مازیار فلاحی نوه دختری داود خان نریمانی
منابع
- ↑ رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، ج 1، ص 176.

