دزیره لو بو

دزیره لو بو
نام هنگام تولدسیدونی دزیره لو بو
زادهٔ۱۲ فوریهٔ ۱۹۰۷
تشن، اتریش-مجارستان
درگذشت۲۰ ژانویه ۱۹۹۳
چرکی ویلیج، آرکانزاس
تحصیلاتدانشگاه وین
محل تحصیلدانشگاه گراتس
شناخته‌شده
برای		روش‌های بازیابی لاستیک
همسرهنری و. مایر
پیشینه علمی
شاخه(ها)شیمی کلوئید
محل کارام‌آی‌تی
جایگاه مهندسی
کارفرماشرکت شیمیایی دیویی و آلما، شرکت بازیابی لاستیک میدوست
طراحی قابل توجهبهبودهای فرایند برای لاستیک مصنوعی بازیافتی (ثبت‌های اختراع)
پیشرفت قابل توجهاستفاده مجدد از لاستیک طبیعی و مصنوعی.
جوایز قابل توجهجایزه دستاورد انجمن مهندسان زن

سیدونی دزیره لو بو (۱۴ فوریه ۱۹۰۷–۲۰ ژانویه ۱۹۹۳[۱]) شیمی‌دان کلوئید و مخترع اتریشی-مجارستانی-آمریکایی بود که تجربه و تخصص گسترده‌ای در بازفرآوری و استفاده مجدد از لاستیک مصنوعی و کلوئید و لاستیک طبیعی داشت. او به‌عنوان مدیر پژوهش شرکت بازیابی لاستیک میدوست، نخستین زنی بود که چنین سمتی را در صنعت لاستیک بر عهده گرفت. او مسئول توسعه موادی از لاستیک‌های ضایعاتی، عمدتاً لاستیک‌های فرسوده، برای استفاده مجدد در محصولات جدید بود. فعالیت‌های او به ثبت ۵ اختراع به نام وی انجامید که فرایندهای شیمیایی استفاده مجدد از مواد لاستیکی و در یک مورد، پدی برای تراورس‌های راه‌آهن ساخته‌شده از مواد لاستیکی استفاده‌شده را پوشش می‌داد. او به‌پاس خدماتش به انجمن شیمی آمریکا، مورد تقدیر این انجمن قرار گرفت.

اوایل زندگی و تحصیلات

لو بو در تشن، اتریش-مجارستان، که امروزه در لهستان قرار دارد، به دنیا آمد. مادر لهستانی‌تبارش در حالی او را به دنیا آورد که پدرش، سربازی در ارتش اتریش، در دالماسی خدمت می‌کرد. او در دوران رشد، تحصیلات ابتدایی خود را به‌طور متناوب در اتریش و سوئد گذراند، زیرا خانواده‌اش میان این دو مکان جابه‌جا می‌شدند. او به شیمی و موسیقی علاقه‌مند شد، اما تصمیم گرفت شیمی انتخاب شغلی بهتری است. در نهایت، تصمیم گرفت در رشته داروسازی در دانشگاه وین تحصیل کند. او به‌طور تصادفی در یک دوره آزمایشگاهی ویژه دانشجویان رشته شیمی ثبت‌نام کرد و آن‌قدر از آن لذت برد که رشته تحصیلی خود را به شیمی تغییر داد. لو بو دوره کارشناسی خود را در دانشگاه وین گذراند و در سال ۱۹۳۱ مدرک دکتری خود را در رشته شیمی، با تحصیل فرعی در فیزیک و ریاضیات، از دانشگاه گراتس دریافت کرد. پرورش و تحصیلات او در اروپا موجب شد به زبان‌های فرانسوی، سوئدی، آلمانی و لاتین تسلط پیدا کند.[۲][۳]

فعالیت حرفه‌ای و پژوهش

پس از دریافت مدرک دکتری، لو بو فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان پژوهشگر در شرکت لاستیک اتریشی-آمریکایی در وین آغاز کرد. او همچنین مشاور انجمن پیشرفت فنی در پاریس بود. در سال ۱۹۳۶، به شرکت شیمیایی دیویی و آلما در ماساچوست پیوست و تا سال ۱۹۴۰، که به‌عنوان پژوهشیار به مؤسسه فناوری ماساچوست رفت، در آنجا ماند. لو بو تا سال ۱۹۴۵ در ام‌آی‌تی ماند و سپس به منطقه سنت لوئیس، میزوری، رفت تا به‌عنوان مدیر پژوهش شرکت بازیابی لاستیک میدوست در ایست سنت لوئیس، ایلینوی، فعالیت کند. در آن زمان، شرکت بازیابی لاستیک میدوست بزرگ‌ترین شرکت بازیابی لاستیک در جهان بود. لو بو به‌عنوان مدیر پژوهش، موادی را از لاستیک‌های ضایعاتی، عمدتاً لاستیک‌های فرسوده، برای استفاده در محصولات و کاربردهای جدید توسعه داد. او از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۵، ۵ اختراع ثبت‌شده در ایالات متحده دریافت کرد که به بهبود فرایندهای تولید لاستیک مصنوعی بازیافتی مربوط بودند و همه آن‌ها در چندین کشور نیز به ثبت رسیدند. در سال ۱۹۵۸، او یک پد لاستیکی برای تراورس راه‌آهن‌های آمریکا توسعه داد که در سال ۱۹۶۳ به ثبت رسید.[۳]

لو بو به‌تدریج به‌عنوان متخصصی در شیمی کلوئید، به‌ویژه در ارتباط با استفاده مجدد از لاستیک طبیعی و مصنوعی، شناخته شد. او از اواخر دهه ۱۹۴۰ تا دهه ۱۹۵۰، مقالات فنی بسیاری منتشر کرد. او فصلی دربارهٔ بازیابی الاستومرها برای یک کتاب درسی دربارهٔ شیمی کلوئید تألیف کرد و در تألیف فصل مربوط به شیمی کانی‌های رسی و فیلم‌ها نیز مشارکت داشت. او همچنین اغلب به‌عنوان سخنران فنی مهمان در سنت لوئیس و مناطق دیگر دعوت می‌شد.[۴][۵]

جوایز، افتخارات و وابستگی‌ها

لو بو ۵ اختراع ثبت‌شده در ایالات متحده در زمینه بهبود فرایندهای تولید لاستیک مصنوعی بازیافتی داشت که بسیاری از آن‌ها در کشورهای دیگر نیز به ثبت رسیدند. لو بو در سال ۱۹۴۵، با آغاز به کار در شرکت بازیابی لاستیک میدوست، نخستین زن مدیر پژوهش در صنعت لاستیک شد.[۳]

لو بو ده‌ها مقاله در زمینه شیمی کلوئید و کاربرد آن در صنعت لاستیک تألیف یا با مشارکت دیگران تألیف کرد.[۳] او به‌عنوان سخنران کرسی کوری در کالج ایالتی پنسیلوانیا در سال ۱۹۵۰ انتخاب شد؛ این مؤسسه اکنون دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا نام دارد. موضوع سخنرانی او «پلیمرهای کشسان: علم و اقتصاد لاستیک» بود.[۴]

در سال ۱۹۴۸، لو بو به ریاست بخش شیمی کلوئید انجمن شیمی آمریکا (ACS) انتخاب شد. او در این سمت، نشست‌های علمی را سازمان‌دهی کرد، پژوهش‌ها را منتشر کرد و در مدیریت انجمن شیمی آمریکا مشارکت داشت. او در سال ۱۹۵۳ بار دیگر به ریاست این بخش رسید. همچنین در بخش سنت لوئیس انجمن شیمی آمریکا فعال بود و در سال ۱۹۵۲ به‌عنوان رئیس آن فعالیت کرد.[۶][۷]

او به عضویت پیوسته مؤسسه شیمی‌دانان آمریکا درآمد. همچنین عضو آکادمی علوم نیویورک، مؤسسه شیمی‌دانان آمریکا، مؤسسه بریتانیایی صنعت لاستیک و انجمن آمریکایی پیشرفت علم بود.[۳]

در سال ۱۹۵۹، لو بو به‌پاس مشارکت‌های چشمگیرش در زمینه بازیابی لاستیک، جایزه دستاورد انجمن مهندسان زن را دریافت کرد.[۲][۳]

در سال ۱۹۵۹، لو بو به‌عنوان یکی از ده زن دستاوردآفرین از سوی شهر سنت لوئیس، میزوری، مورد تقدیر قرار گرفت.[۳]

زندگی شخصی

تا سال ۱۹۳۵، نیات هیتلر دربارهٔ اروپا آشکار شده بود و همین امر لو بو را بر آن داشت که در سال ۱۹۳۶ به ایالات متحده برود. او در زمان کار در ماساچوست برای دریافت تابعیت ایالات متحده درخواست داد و در سال ۱۹۳۸ با درخواستش موافقت شد.[۸]

لو بو در سال ۱۹۵۵ با هنری و. مایر، مهندس متالورژی، ازدواج کرد.[۹] این زوج در سال ۱۹۶۹ بازنشسته شدند و به چرکی ویلیج، آرکانزاس نقل مکان کردند. مایر در سال ۱۹۹۱ و لو بو در سال ۱۹۹۳ درگذشتند.[۱][۱۰]

برای مطالعهٔ بیشتر

  • ویلیامز، جنت (۲۰۲۵). فصل ۱۱، «دزیره لو بو». در: کریگ، سسیلیا؛ تیگ، هالی؛ کیمبرلینگ، دبرا؛ ویلیامز، جنت؛ تیِتْیِن، جیل؛ جانسون، ویکی (ویراستاران). زنان اسطوره مهندسی ۱۹۵۲–۱۹۷۶: دریافت‌کنندگان جایزه دستاورد انجمن مهندسان زن. اشپرینگر چام. شابک

منابع

  1. 1 2 "Dr. Desiree LeBeau Meyer, 85, chemist, of Cherokee Village". Arkansas Democrat-Gazette. January 30, 1993.
  2. 1 2 Start, Clarissa (July 7, 1959). ""She's 'Woman Engineer of the Year',"". St. Louis Post-Dispatch.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Society of Women Engineers Records (LR001539), Box 190, Folder 34, Walter P. Reuther Library, Archives of Labor and Urban Affairs, Wayne State University
  4. 1 2 "Dr le Beau is Curie Lecturer". Centre Daily Times (State College, Pennsylvania). Oct 27, 1950.
  5. ↑ "Group Told of Rubber Reclamation". Waterloo Region Record (Kitchener, Ontario, Canada). April 2, 1954.
  6. ↑ "Woman Chemist Honored by National Group". The Belleville News-Democrat (Belleville, Illinois). November 6, 1948.
  7. ↑ "Leaders in Chemistry". The Buffalo News (Buffalo, New York). March 26, 1952.
  8. ↑ National Archives at Boston; Waltham, Massachusetts; ARC Title: Petitions and Records of Naturalization, 8/1845 - 12/1911; NAI Number: 3000057; Record Group Title: Records of District Courts of the United States, 1685-2009; Record Group Number: RG 21.
  9. ↑ "Desiree LeBeau Becomes Bride of H.W. Meyer". St. Louis Post-Dispatch (St. Louis, Missouri). August 7, 1955.
  10. ↑ "Henry W. Meyer". Arkansas Gazette. March 6, 1991.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.