دژ بابل

قلعه بابلیون.[۱]

قلعه بابل (عربی: حصن بابلیون‎; قبطی: ⲡⲁⲃⲓⲗⲱⲛ or Ⲃⲁⲃⲩⲗⲱⲛ)[۲] یک قلعه روم باستان در کرانه شرقی دلتای نیل است که در منطقه‌ای که امروزه به عنوان مصر القدیمه یا قاهره قبطی شناخته می‌شود، واقع شده است. این قلعه حدود سال ۳۰۰ میلادی توسط امپراتور دیوکلتیان به منظور محافظت از ورودی کانال باستانی ساخته شد، که قبلاً توسط تراژان بازسازی شده بود و نیل را به دریای سرخ متصل می‌کرد.

این قلعه در مرز بین مصر پایین و مصر میانی قرار داشت، جایی که کشتی‌های رودخانه‌ای هنگام بالا رفتن یا پایین آمدن از نیل عوارض پرداخت می‌کردند. در محوطه سابق قلعه، موزه قبطی امروزی، یک صومعه و چندین کلیسا، از جمله کلیسای سنت جورج و کلیسای معلق قرار دارند.

تاریخچه

دروازه جنوبی قلعه بابل در یک تصویر قرن نوزدهمی

برخی منابع تاریخی، مانند یوحنای نیکیو، گزارش می‌دهند که قلعه‌ای به نام بابل ابتدا توسط نبوکدنصر دوم حدود ۵۶۸ پیش از میلاد، در مکانی که کانال مصر باستان نیل را به دریای سرخ متصل می‌کرد، تأسیس شد.[۳] در جریان یک شورش، زندانیان بابلی دژی بین ممفیس و هلیوپلیس، بر روی تپه‌ای در ساحل شرقی نیل، بنا کردند.[۴] [۳]

این کانال توسط شاهنشاه هخامنشی داریوش بزرگ (حکومت ۵۲۱–۴۸۶ پیش از میلاد) دوباره حفر شد.[۵]

نمای بیرونی یکی از دو برج گرد که در دو طرف ورودی کانال تراژان قرار داشتند.

ریشه‌های این قلعه اغلب با تراژان (حکومت ۹۸–۱۱۷) مرتبط دانسته می‌شود، کسی که «آمنیس ترایانوس» را ساخت، بازسازی کانال دریای سرخ که دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گرفت. بنا به گزارش‌ها، تراژان دهانه کانال را از محل قبلی خود به سمت جنوب، به محلی که اکنون قاهره قدیم نامیده می‌شود، منتقل کرد، جایی که او همچنین یک بندرگاه مستحکم ساخت.[۳] قلعه بابل (که بقایای آن امروزه قابل مشاهده است) توسط تحقیقات باستان‌شناسی جدیدتر به دوران سلطنت دیوکلتیان (حکومت ۲۸۵–۳۰۵) نسبت داده شده است، که استحکامات دهانه کانال را در حدود سال ۳۰۰ میلادی گسترش داد.[۶][۷]این قلعه بزرگ جدید، که احتمالاً پس از بحران قرن سوم ضروری شده بود، دفاع قابل توجهی را برای مسیرهای زمینی و دریایی منطقه فراهم می‌کرد. کانال از بین دو برج گرد عظیم عبور می‌کرد و از وسط قلعه می‌گذشت.[۸] در قرن‌های بعد، دیواری بین دو برج بزرگ ساخته شد تا کانال را مسدود کند.[۹]

دروازه جنوبی قلعه بابل (عکس سال ۲۰۰۷)، که امروزه کلیسای معلق بر فراز آن قرار دارد

این شهر مقر یک اسقف‌نشین مسیحی، یکی از اسقف‌یارهای لئونتوپولیس، پایتخت و اسقف‌نشین کلان‌شهری استان رومی آگوستامنیکا سکوندا، بود. نام چندین تن از اسقف‌های آن ثبت شده است. پس از شورای خلقیدون (۴۵۱)، برخی از آنها از کسانی هستند که شورا را پذیرفتند، اما بیشتر آنها از کسانی هستند که آن را رد کردند.[۱۰][۱۱] بابیلون که دیگر یک اسقف‌نشین مسکونی نیست، امروزه توسط کلیسای ارتدکس شرقی و کلیسای کاتولیک به عنوان یک اسقف‌نشین رسمی فهرست شده است.[۱۲]

در دوران امپراتوری روم شرقی این شهر علیه حکومت امپراتور خود، فوکاس، شورش کرد.

در طول فتح مصر توسط اعراب، قلعه بیزانسی حدود هفت ماه مقاومت کرد تا اینکه سرانجام سقوط در دسامبر ۶۴۰ به دست سردار عرب عمرو عاص افتاد. تاریخ این فتح و حکومت بعدی اعراب بر این شهر که در آن زمان هنوز مسیحی قبطی بود، توسط اسقف یوحنای نیکیویی در «وقایعنامه» خود روایت شده است که اکنون فقط در نسخه‌های خطی گعزی باقی مانده است..

پیوند به بیرون

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Babylon Fortress». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
  2. ↑ "أسماء بعض البلاد المصریة بالقبطیة - کتاب لغتنا القبطیة المصریة". St-Takla.org. Retrieved 2024-02-26.
  3. 1 2 3 Sheehan 2010, pp. 35–38.
  4. ↑ Champollion, Jean-François (1814). L'Égypte sous les Pharaons (in French). Vol. II. Paris: De Bure. pp. 33–35.
  5. ↑ Raymond 2000, pp. 2.
  6. ↑ Sheehan 2010, pp. 35–38, 55, 59, 62–63.
  7. ↑ Gabra et al. 2013, pp. 20–22.
  8. ↑ Sheehan 2010, pp. 58–59.
  9. ↑ Sheehan 2010, pp. 52, 63–64.
  10. ↑ Michel Lequien, Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus, Paris 1740, Vol. II, coll. 555–560
  11. ↑ Klaas A. Worp, A Checklist of Bishops in Byzantine Egypt (A.D. 325 – c. 750), in Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik 100 (1994) 283–318
  12. ↑ Annuario Pontificio 2013 (Libreria Editrice Vaticana 2013 شابک ‎۹۷۸−۸۸−۲۰۹−۹۰۷۰−۱), p. 844
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.