دیوید دویچ

دیوید دویچ
FRS
نام هنگام تولدDavid Elieser Deutsch
زادهٔ۱۸ مهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۲ سال)[۱]
حیفا، اسرائیل
تحصیلاتمدرسه ویلیام الیس
محل تحصیلکالج کلیر، کمبریج (کارشناسی)
کالج ولفسون، آکسفورد (دکتری)
شناخته‌شده
برای
جوایز
  • جایزه دیراک مؤسسه فیزیک (۱۹۹۸)
  • مدال دیراک مرکز بین‌المللی فیزیک نظری (۲۰۱۷)
  • جایزه بریک‌ترو در فیزیک بنیادی (۲۰۲۳)
پیشینه علمی
شاخه(ها)فیزیک نظری
علم اطلاعات کوانتومی
محل کاردانشگاه آکسفورد
آزمایشگاه کلارندون
پایان‌نامهاثرات مرزی در نظریه میدان کوانتومی (۱۹۷۸)
استاد راهنما
دانشجویان دکتریآرتور اکرت[۲]
وبگاه

دیوید الیزر دویچ (‎/dɔɪtʃ/‎ DOYTCH؛ زادهٔ ۱۸ مه ۱۹۵۳)[۱] فیزیک‌دان بریتانیایی در دانشگاه آکسفورد است. او استاد مدعو در دپارتمان فیزیک اتمی و لیزری در مرکز محاسبات کوانتومی (CQC) در آزمایشگاه کلارندون دانشگاه آکسفورد است. دویچ با ارائهٔ توصیفی برای یک ماشین تورینگ کوانتومی و همچنین مشخص کردن الگوریتمی برای اجرا بر روی یک رایانهٔ کوانتومی، پیشگام در حوزهٔ رایانش کوانتومی محسوب می‌شود.[۴] او از طرفداران دنیاهای چندگانه در مکانیک کوانتومی است.[۵]

اوایل زندگی و تحصیلات

دویچ در ۱۸ مه ۱۹۵۳ در حیفا، اسرائیل در یک خانواده یهودی زاده شد. او فرزند اسکار و تیکوا دویچ است. در لندن، دیوید در مدرسه خانه ژنو در کریکلوود تحصیل کرد و سپس در مدرسه ویلیام الیس در های‌گیت ادامه تحصیل داد. او سپس برای مطالعهٔ علوم طبیعی در کالج کلر، کمبریج وارد دانشگاه شد و بخش سوم ترای‌پاس ریاضیات را گذراند. پس از آن، برای دورهٔ دکتری در فیزیک نظری به کالج ولفسون، آکسفورد رفت،[۳] جایی که روی نظریه میدان‌های کوانتومی در فضازمان خمیده پژوهش کرد.[۶] پژوهش او زیر نظر دنیس ویلیام سیاما[۲] و فیلیپ کاندلاس انجام شد.[۳]

حرفه و پژوهش

کار دویچ روی الگوریتم کوانتومی با مقاله‌ای در سال ۱۹۸۵ آغاز شد و بعدها در سال ۱۹۹۲ با همکاری ریچارد یوزسا گسترش یافت تا به الگوریتم دویچ منجر شود، که یکی از نخستین نمونه‌های الگوریتم کوانتومی است که به‌طور نمایی سریع‌تر از هر الگوریتم قطعی کلاسیک ممکن عمل می‌کند.[۴] در نامزدی او برای عضویت در همکار انجمن سلطنتی (FRS) در سال ۲۰۰۸، از دستاوردهای او چنین یاد شده است:[۷]

او بنیان‌های نظریهٔ کوانتومی رایانش را پایه‌گذاری کرده و سپس در بسیاری از مهم‌ترین پیشرفت‌های این حوزه مشارکت داشته است، از جمله کشف نخستین الگوریتم‌های کوانتومی، نظریهٔ گیت‌های منطقی کوانتومی و شبکه‌های محاسباتی کوانتومی، نخستین طرح اصلاح خطای کوانتومی و چندین نتیجهٔ اساسی در زمینهٔ جهان‌شمولی کوانتومی. او مسیر تحقیقات جهانی را در این حوزهٔ جدید و میان‌رشته‌ای تعیین کرده، درک پیامدهای فلسفی آن را گسترش داده (از طریق گونه‌ای از تفسیر دنیاهای چندگانه) و آن را برای عموم مردم قابل فهم ساخته است، به‌ویژه در کتابش The Fabric of Reality.

از سال ۲۰۱۲،[۸] او روی نظریه سازنده کار می‌کند، که تلاشی برای تعمیم نظریه کوانتومی محاسبات به‌گونه‌ای است که نه‌تنها محاسبات بلکه تمامی فرایندهای فیزیکی را دربر گیرد.[۹][۱۰] او به همراه چیارا مارلتو، در دسامبر ۲۰۱۴ مقاله‌ای با عنوان Constructor theory of information منتشر کرد که در آن فرض می‌شود اطلاعات را می‌توان صرفاً بر اساس این‌که چه تبدیلاتی از سیستم‌های فیزیکی ممکن و چه تبدیلاتی ناممکن هستند، بیان کرد.[۱۱][۱۲]

ساختار واقعیت

در کتاب The Fabric of Reality (۱۹۹۷)، دویچ نظریهٔ «همه‌چیز» خود را توضیح می‌دهد. هدف او نه فرو کاستن همه چیز به فیزیک ذرات، بلکه ایجاد پشتیبانی متقابل میان اصول چندجهانی، محاسباتی، معرفت‌شناختی و تکاملی است. نظریهٔ همه‌چیز او تا حدی دارای برآمدگی (فلسفه علم) است تا فروکاست‌گرایی. این نظریه چهار مؤلفهٔ اصلی دارد:

  1. دنیاهای چندگانهٔ مکانیک کوانتومی از دیدگاه هیو اورت، که به گفتهٔ او «نخستین و مهم‌ترین» بخش نظریه‌اش است.
  2. معرفت‌شناسی کارل پوپر، به‌ویژه رد استقرا، تأکید بر واقع‌گرایی علمی (و نه تفسیر ابزاری) در نظریه‌های علمی، و توجه جدی به فرضیه‌های جسورانه‌ای که در برابر ابطال مقاومت می‌کنند.
  3. نظریهٔ محاسبات آلن تورینگ، به‌ویژه در قالب اصل تورینگ که دویچ آن را توسعه داده و در آن، ماشین تورینگ جهانی جای خود را به ماشین تورینگ کوانتومی داده است. («نظریهٔ محاسبات اکنون نظریهٔ کوانتومی محاسبات است.»)
  4. تفسیر ریچارد داوکینز از نظریهٔ تکاملی داروینیسم و نئوداروینیسم، به‌ویژه ایده‌های مربوط به تکثیرکننده و میم (فرهنگ)، که با رویکرد پوپری در حل مسئله (مولفهٔ معرفت‌شناختی) ادغام می‌شود.

ناوردایی‌ها

در یک سخنرانی تد در سال ۲۰۰۹، دویچ معیاری برای تبیین علمی ارائه کرد که بر پایهٔ اصل ناوردایی استوار بود: «تبیینی را [به‌صورت عمومی ارائه دهید، به‌گونه‌ای که دیگران بتوانند آن را در آینده بررسی و تأیید کنند] که در برابر تغییرات ظاهری، اطلاعات جدید یا شرایط غیرمنتظره، ناوردا بماند.»[۱۳]

«یک تبیین نادرست به‌آسانی قابل تغییر است.»[۱۳]: دقیقه ۱۱:۲۲ 
«جستجو برای تبیین‌هایی که سخت تغییرپذیر هستند، منشأ تمام پیشرفت‌ها است.»[۱۳]: دقیقه ۱۵:۰۵ 
«اینکه حقیقت شامل گزاره‌هایی دربارهٔ واقعیت است که به‌آسانی تغییرپذیر نیستند، مهم‌ترین واقعیت دربارهٔ جهان فیزیکی است.»[۱۳]: دقیقه ۱۶:۱۵ 

ناوردایی به‌عنوان جنبه‌ای اساسی از تبیین علمی واقعیت، مدت‌هاست که بخشی از فلسفه علم محسوب می‌شود. برای نمونه، کتاب The Scientist as Philosopher اثر فریدل واینرت (۲۰۰۴) به حضور این مفهوم در بسیاری از آثار علمی از حدود سال ۱۹۰۰ به بعد اشاره کرده است. از جمله این آثار می‌توان به نوشته‌های آنری پوانکاره (۱۹۰۲)، ارنست کاسیرر (۱۹۲۰)، ماکس برن (۱۹۴۹ و ۱۹۵۳)، پل دیراک (۱۹۵۸)، الیویه کوستا د بوریگارد (۱۹۶۶)، یوجین ویگنر (۱۹۶۷)، لاورنس اسکلار (۱۹۷۴)، مایکل فریدمن (۱۹۸۳)، جان دی. نورتون (۱۹۹۲)، نیکلاس ماکسول (۱۹۹۳)، آلن کوک (۱۹۹۴)، الیستر کامرون کرامبی (۱۹۹۴)، مارگارت موریسون (۱۹۹۵)، ریچارد فاینمن (۱۹۹۷)، رابرت نوزیک (۲۰۰۱) و تیم مودلین (۲۰۰۲) اشاره کرد.[۱۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 ,. Who's Who. Vol. 2014 (April 2014 online ed.). A & C Black, an imprint of Bloomsbury Publishing plc.
  2. 1 2 3 دیوید دویچ در پروژه تبارشناسی ریاضی
  3. 1 2 3 Deutsch, David; Candelas, Philip (1979). "Boundary effects in quantum field theory". Physical Review D. 20 (12): 3063–3080. Bibcode:1979PhRvD..20.3063D. doi:10.1103/physrevd.20.3063.
  4. 1 2 Deutsch, David (1985). "Quantum theory, the Church-Turing principle and the universal quantum computer". Proceedings of the Royal Society A. 400 (1818): 97–117. Bibcode:1985RSPSA.400...97D. CiteSeerX 10.1.1.41.2382. doi:10.1098/rspa.1985.0070. S2CID 1438116.
  5. ↑ الگو:Scopus id
  6. ↑ Peach, Filiz (2000). "David Deutsch". Philosophy Now. Interview. Archived from the original on 2 April 2012. Retrieved 7 December 2016.
  7. ↑ "Professor David Deutsch FRS". royalsociety.org. London: انجمن سلطنتی. 2008. Archived from the original on 16 November 2015. Retrieved 14 November 2017. One or more of the preceding sentences incorporates text from the royalsociety.org website where:
    "All text published under the heading 'Biography' on Fellow profile pages is available under اجازه‌نامه کرییتیو کامنز.” –"Royal Society Terms, conditions and policies". Archived from the original on 11 November 2016. Retrieved 2016-03-09.
  8. ↑ Merali, Zeeya (26 May 2014). "A Meta-Law to Rule Them All: Physicists Devise a "Theory of Everything"". ساینتیفیک آمریکن. Nature Publishing Group. Archived from the original on 28 May 2014. Retrieved 11 January 2016.
  9. ↑ Heaven, Douglas (6 November 2012). "Theory of everything says universe is a transformer". نیو ساینتیست. Archived from the original on 9 November 2012. Retrieved 11 January 2016.
  10. ↑ "Constructor Theory: A Conversation with David Deutsch". edge.org. Edge Foundation, Inc. 22 October 2012. Archived from the original on 21 October 2012. Retrieved 17 February 2013.
  11. ↑ Deutsch, D.; Marletto, C. (2014). "Constructor theory of information". Proceedings of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences. 471 (2174): 20140540. arXiv:1405.5563. Bibcode:2014RSPSA.47140540D. doi:10.1098/rspa.2014.0540. ISSN 1364-5021. PMC 4309123. PMID 25663803.
  12. ↑ Deutsch, David; Marletto, Chiara (21 May 2014). "Why we need to reconstruct the universe". نیو ساینتیست. No. 2970. pp. 30–31. Archived from the original on 18 December 2022. Retrieved 4 June 2023.
  13. 1 2 3 4 Deutsch, David (October 2009). A new way to explain explanation. TED talk. Archived from the original on 4 November 2018. Retrieved 16 September 2018. همچنین در یوتیوب در دسترس است. بایگانی‌شده در ۸ نوامبر ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine.
  14. ↑ Weinert, Friedel (2004). "Invariance and reality". The Scientist as Philosopher: Philosophical Consequences of Great Scientific Discoveries. Berlin; New York: اشپرینگر ساینس+بیزینس مدیا. pp. 62–74 (72). doi:10.1007/b138529. ISBN 3-540-20580-2. OCLC 53434974.

پیوند به بیرون

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به دیوید دویچ در ویکی‌گفتاورد موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.