دی‌کلوگزاسیلین

دی‌کلوگزاسیلین
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.commonograph
مدلاین پلاسa685017
رده‌بندی داروهای
بارداری
  • استرالیا: B2
    روش مصرف داروOral
    کد ATC
    وضعیت قانونی
    وضعیت قانونی
    داده‌های فارماکوکینتیک
    زیست فراهمی60 to ۸۰٪
    پیوند پروتئینی۹۸٪
    متابولیسمHepatic
    نیمه‌عمر حذف0.7 hours
    دفعRenal and biliary
    شناسه‌ها
    • (2S,5R,6R)-6-{[3-(2,6-dichlorophenyl)-5-methyl-
      oxazole-4-carbonyl]amino}-3,3-dimethyl-7-oxo-4-thia-
      1-azabicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid
    شمارهٔ سی‌ای‌اس
    پاب‌کم CID
    دراگ‌بنک
    کم‌اسپایدر
    UNII
    KEGG
    ChEBI
    ChEMBL
    CompTox Dashboard (EPA)
    ECHA InfoCard100.019.535
    داده‌های فیزیکی و شیمیایی
    فرمول شیمیاییC19H17Cl2N3O5S
    جرم مولی470.327 g/mol g·mol−1
    مدل سه بعدی (جی‌مول)
    • O=C(O)[C@@H]3N4C(=O)[C@@H](NC(=O)c2c(onc2c1c(Cl)cccc1Cl)C)[C@H]4SC3(C)C
    • InChI=1S/C19H17Cl2N3O5S/c1-7-10(12(23-29-7)11-8(20)5-4-6-9(11)21)15(25)22-13-16(26)24-14(18(27)28)19(2,3)30-17(13)24/h4-6,13-14,17H,1-3H3,(H,22,25)(H,27,28)/t13-,14+,17-/m1/s1 ✔Y
    • Key:YFAGHNZHGGCZAX-JKIFEVAISA-N ✔Y
      (صحت‌سنجی)

    دی کلوگزاسیلین (به انگلیسی: Dicloxacillin)

    رده درمانی: آنتی‌بیوتیک‌های بتالاکتام

    اشکال دارویی: کپسول، آمپول

    موارد مصرف

    دی کلوگزاسیلین از دسته پنی‌سیلین‌های مقاوم به بتالاکتاماز است. از لحاظ اثر ضدمیکروبی و خواص فارماکولوژیکی بسیار مشابه فلوکلوگزاسیلین است. این دارو همچنین متعلق به دسته ایزوگزازولیل پنی‌سیلین‌ها (Isoxazolyl Penicillins) هست. این دسته که مقاومت خوبی نسبت به اسید دارند می‌توانند به صورت خوراکی مصرف شوند.

    مکانیزم اثر

    این دارو همانند سایر بتالاکتام‌ها با اتصال به پروتئین متصل شونده به پنی‌سیلین (PBP) باعث مهار ترانس پپتیدازها می‌شود و باعث ممانعت از ساخت پپتیدو گلیکان‌های دیواره سلولی باکتری و تخریب دیواره سلولی باکتری می‌شود. تغییر ساختار شیمیایی آن را مقاوم به آنزیم بتالاکتاماز تولید شده توسط برخی باکتری‌ها ساخته‌است.

    طیف ضد میکروبی

    باکتریهای حساس شامل:

    ایزوگزازولیل پنی‌سیلین‌ها جایگزین خوبی برای پنی سیلین در درمان عفونتهای حساس به پنی‌سیلین نیستند و روی انتروکک و لیستریا بی‌اثر هستند. همچنین به علت متغیر بودن جذب خوراکی در درمان عفونت‌های شدید نوع خوراکی آن‌ها جایگزینی برای انواع تزریقی نمی‌تواند باشد.[۱]

    اشکال دارویی

    این دارو جذب خوراکی دارد ولی غذا جذب آن را کاهش می‌دهد. این دارو به اشکال خوراکی، تزریق عضلانی و درون رگی موجود است.

    کاربردهای بالینی

    این دارو در عفونت‌های استافیلوککی مقاوم به پنی‌سیلین به کار می‌رود.

    عوارض جانبی

    این دارو عوارض جانبی مشابه پنی‌سیلین را دارد. همچنین در موارد نادری یرقان کلستاتیک در مصرف این دارو ایجاد شده‌است.

    منابع

    1. ↑ GOODMAN & GILMAN'S THE PHARMACOLOGICAL BASIS OF THERAPEUTICS - 11th Ed. (2006)
    • Sweetman S (35Ed), Martindale: The complete drug reference. London: Pharmaceutical Press. Electronic version, (Ed35 [2005]).