رابرتا نیکولز

رابرتا جی. نیکولز
زادهٔ۲۹ نوامبر ۱۹۳۱
ونیس، کالیفرنیا
درگذشت۳ آوریل ۲۰۰۵ (۷۳ سال)
پلیموث، میشیگان
پیشهمهندس

رابرتا جی. نیکولز (۲۹ نوامبر ۱۹۳۱ ونیس، کالیفرنیا – ۳ آوریل ۲۰۰۵، پلیموث، میشیگان) مهندس و مدیر بازنشسته، استراتژی وسایل نقلیه الکتریکی در شرکت موتور فورد بود.[۱] او عضو تأسیس هیئت مشورتی دانشکده مهندسی - مرکز تحقیقات زیست‌محیطی و فناوری (CE-CERT) در دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید بود. او نویسنده یا همنویس بیش از ۶۰ مقاله و دارای سه پتنت برای وسیله نقلیه سوخت انعطاف‌پذیر (FFV) بود.

تحصیلات

نیکولز دکترای مهندسی خود را از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در سال ۱۹۷۹ دریافت کرد.[۲]

فعالیت شغلی

او برای شرکت موتور فورد روی سوخت‌های جایگزین به مدت ۱۹ سال کار کرد و در سال ۱۹۹۵ بازنشسته شد.[۲] او به تأسیس مرکز تحقیقات در دانشگاه کالیفرنیای ریورساید کمک کرد و به برنامه کلی مهندسی در دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید (UCR) مشارکت داشت.[۳]

پتنت‌ها

  • سیستم کنترل عملیات موتور با استفاده از دو سوخت با محتوای انرژی حجمی متفاوت؛ شماره پتنت: ۴۷۰۶۶۲۹[۴]
  • سیستم کنترل عملیات موتور با استفاده از دو سوخت با فرار متفاوت؛ شماره پتنت: ۴۷۰۶۶۳۰[۴]
  • کنترل زمان جرقه در موتور سوخت چندگانه؛ شماره پتنت: ۴۷۰۳۷۳۲[۴]

عضویت‌ها

نیکولز از اعضای انجمن مهندسان خودرو بود.[۵] او از اعضای انجمن مهندسان زن بود. او عضو آکادمی ملی مهندسی و عضو انجمن مهندسان مکانیکی آمریکا بود. او عضو هیئت مدیره CE-CERT دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید بود.

جوایز

  • جایزه ملی دستاورد از انجمن مهندسان زن سال ۱۹۸۸
  • جایزه ژن اکلوند، وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا سال ۱۹۹۶
  • جایزه هوای پاک برای پیشرفت فناوری آلودگی هوا، SCAQMD سال ۱۹۸۹

منابع

  1. ↑ "Dr. Roberta J. Nichols". National Academy of Engineering. Retrieved 16 February 2015.
  2. 1 2 "In Memory of Roberta J. Nichols". UC Riverside. Retrieved 16 February 2015.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  3. ↑ "Roberta Nichols Honored At Event". CE-CERT. Retrieved 16 February 2015.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  4. 1 2 3 "Patents by Inventor Roberta J. Nichols". Justia Patents. Retrieved 16 February 2015.
  5. ↑ "Towards Sustainable Transportation Conference". EcoPlan. Retrieved 16 February 2015.