راسوی کوهی

راسوی کوهی
راسوی کوهی، Mustela altaica
وضعیت حفاظت
رده‌بندی علمی
فرمانرو:
جانوران
شاخه:
طنابداران
رده:
پستانداران
راسته:
گوشت‌خوارسانان
تیره:
راسویان
سرده:
راسو (سرده)
گونه:
M. altaica
نام دوبخشی
Mustela altaica

راسوی کوهی (نام علمی: Mustela altaica) نام یک گونه از سرده راسو است که در کوه‌های قاره آسیا در آسیای مرکزی، روسیه، کره شمالی، چین، و شمال هند یافت می‌شود. این راسو دارای شش زیرگونه توصیف شده است.[۱]

زیستگاه

راسو کوهی عمدتاً در کوه‌هایی با ارتفاع ۳۵۰۰ متر یا بیشتر زندگی می‌کند. با این حال ممکن است در تایگاهای مختلط و استپ‌های کوهستانی، یا بالای خط الوار در میان انبوه سنگ‌ها هم یافت شود. اما مشاهدات نشان می‌دهد که این گونه می‌تواند در محدوده وسیع تری از زیستگاه‌ها مانند تپه‌های ماسه ای، میان نیزارها، و غیره نیز زندگی کند. آنها در برخی اوقات در نزدیکی سکونتگاه‌های انسان هم زندگی می‌کنند. راسوهای کوهی معمولاً در شکاف‌های سنگ، در میان ریشه‌های درختان، یا در لانه‌های جوندگان لانه می‌کنند.[۱]

توصیف ظاهری و طول عمر

طول سر و بدن نرها ۲۲ تا ۲۹سانتی‌متر و دم آن ۱۱ تا ۱۵سانتی‌متر است. نرها می‌توانند از ۲۱۷ تا ۳۵۰ گرم وزن داشته باشند. ماده‌ها نسبتاً کوچک‌تر هستند اندازه ماده‌ها ۲۲ تا ۲۵ سانتی‌متر و دم آن ۹ تا ۱۲ سانتی‌متر است. وزن ماده‌ها از ۱۲۲ تا ۲۲۰ گرم است.

این گونه در فصل بهار و پاییز پوست اندازی می‌کند. پوست زمستانی در پشت مایل به زرد تیره تا قهوه ای مایل به قرمز است. رنگ گلو و شکم هم زرد کم رنگ تا سفید مایل به کرمی است. رنگ بین پوزه و گوش معمولاً خاکستری مایل به قهوه ای تیره‌تر است. خز تابستانی خاکستری تا قهوه ای مایل به خاکستری، با مقداری زرد روشن است. لب‌های این راسوها هم سفید است. راسوی کوهی بین ۷ تا ۱۰ سال عمر می‌کند.[۱]

رفتار و عادات غذایی

سکه بانک روسیه

راسوی‌های کوهی عمدتاً شبگرد هستند. اما گاهی اوقات در طول روز شکار هم می‌کنند. آنها بسیار سریع و چابک هستند و قادر به شناکردن، بالا رفتن از درخت، و همچنین دویدن با سرعت زیاد هستند. هنگامی که این حیوانات با خطر مواجه می‌شوند، ممکن است صدای جیر جیر بلندی تولید کنند و ترشحات بدبویی را از غدد مقعدی خود خارج کنند.

اطلاعاتی در مورد اجتماعی بودن این گونه در دسترس نیست اما اکثر اعضای این جنس به جز جفت‌گیری و تداوم معاشرت همزادان تا پایان تابستان اول نسبتاً منفرد هستند.

اگرچه سیستم جفت‌گیری این گونه شرح داده نشده است ولی بنظر می‌رسد با سایر گونه‌های راسو تفاوت چندانی ندارد. سایر گونه‌های این جنس معمولاً چند همسر هستند. نرها برای دسترسی به ماده‌ها، با هم رقابت می‌کنند و برخی از دعواهای آنها می‌تواند بسیار شدید باشد. طبق مشاهدات در آسیای میانه (قزاقستان) جفت‌گیری در فوریه یا مارس اتفاق می‌افتد. بارداری ۳۰تا ۴۹ روز طول می‌کشد. تغییرپذیری گزارش شده برای طول بارداری ممکن است به دلیل لانه گزینی تأخیری تخمک‌های بارور شده باشد. فرزندان این راسو می‌تواند ۱تا ۸ توله باشند شیردهی ۲ ماه طول می‌کشد و در این مدت مادر از فرزندان خود مراقبت می‌کند تا بزرگ شوند پس از آن جوانان شروع به زندگی مستقل می‌کنند اما تا پاییز در کنار همزاد خود باقی می‌مانند.

اگرچه زمان بلوغ تولیدمثلی در این گونه گزارش نشده است، اما این احتمال وجود دارد که مانند سایر اعضای این جنس جوان‌ها بتوانند در فصل بعد زمانی که کمی کمتر از یک سال سن دارند تولید مثل کنند.[۱]

موش‌ها بخش عمده ای از رژیم غذایی راسو کوهی را تشکیل می‌دهند. این حیوانات همچنین ممکن است مشک‌ها، سنجاب‌های زمینی، خرگوش‌های جوان، پرندگان کوچک، مارمولک‌ها (در ماه‌های تابستان) و تا حدی قورباغه‌ها، ماهی‌ها و حشرات را شکار کنند. همچنین مشاهده شده است که در برخی از مناطق توت‌های عرعر را می‌خورد. مشاهدات در اسارت نشان می‌دهد، که نیاز روزانه به گوشت ۴۵ تا ۵۴ گرم (۳تا۴موش اهلی) در یک نر بالغ است اگرچه ممکن است در طبیعت به میزان قابل توجهی بیشتر از این هم باشد. هنگامی که جوندگان فراوان هستند تصور می‌شود که این حیوانات فقط خون و مغز را می‌خورند، این راسوها ممکن است توسط جغد‌ها و شاهین‌ها شکار شوند.[۱]

منابع

  1. 1 2 3 4 5 Sherrill, Ellen. "Mustela altaica (mountain weasel)". Animal Diversity Web (به انگلیسی). Retrieved 2023-07-30.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ راسوی کوهی موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.