راه‌آهن شیکاگو و وسترن ایندیانا

راه‌آهن شیکاگو و وسترن ایندیانا
علامت گزارشCWI
موقعیتنواحی شیکاگو
زمان فعالیت۱۸۸۰–
عرض مسیر۴ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ (۱٬۴۳۵ میلی‌متر) ریل استاندارد
تمام خطوط راه‌آهنی که به ایستگاه دیربورن وارد می‌شدند، به‌جز خط راه‌آهن سانتا فه، از روی خطوط راه‌آهن شیکاگو و وسترن ایندیانا عبور می‌کردند.

راه‌آهن شیکاگو و وسترن ایندیانا (انگلیسی: Chicago and Western Indiana Railroad) با علامت گزارش‌دهی «سی‌دبلیو‌آی» مالک ایستگاه دیربورن در شیکاگو و خطوط ریلی منتهی به آن بود. این راه‌آهن به‌طور مساوی در مالکیت پنج راه‌آهنی بود که برای رسیدن به پایانه از آن استفاده می‌کردند و باعث می‌شد این شرکت‌ها نیازی به داشتن خطوط ریلی اختصاصی خود برای ورود به شهر نداشته باشند. با تعطیلی ایستگاه دیربورن در سال ۱۹۷۱ و کارخانه‌های فولاد کالومت در سال ۱۹۸۵، این راه‌آهن به‌تدریج تنزل یافت تا اینکه در سال ۱۹۹۴ به یکی از شرکت‌های تابعهٔ شرکت یونیون پاسیفیک تبدیل شد.[۱]


منابع

  1. ↑ "Class I Railroad Annual Report R-1: Union Pacific Railroad Company to the Surface Transportation Board for the Year Ending Dec. 31, 2007" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2009-04-07. Retrieved 2008-08-10.