ایستگاه دیربورن

ایستگاه دیربورن
ساختمان اصلی ایستگاه دیربورن، ۲۰۰۶
مشخصات
مکان۴۷ خیابان وست پولک
شیکاگو، ایلینوی
مختصات۴۱°۵۲′۱۹٫۷۸″ شمالی ۸۷°۳۷′۴۵″ غربی / ۴۱٫۸۷۲۱۶۱۱°شمالی ۸۷٫۶۲۹۱۷°غربی / 41.8721611; -87.62917
تاریخچه
باز شده۸ مه ۱۸۸۵
بسته شده۳۰ آوریل ۱۹۷۱ (سرویس راه دور)
۱۹۷۶ (سرویس راه‌آهن ساوث‌وست)
خدمات پیشین
توقف قبلی راه‌آهن شیکاگو و وسترن ایندیانا توقف بعدی
پایانه سرویس حومه‌ای خیابان ۴۷
به طرف دالتون
توقف قبلی راه‌آهن آچیسون، توپکا و سانتافه توقف بعدی
نرسکا
به طرف لس‌آنجلس
خط اصلی پایانه
توقف قبلی راه‌آهن شیکاگو و ایلینوی شرقی توقف بعدی
پایانه خط اصلی خیابان ۴۷
به طرف اوانزویل
شیکاگو – سنت لوئیس خیابان ۴۷
به طرف سنت لوئیس
توقف قبلی راه‌آهن ایری توقف بعدی
پایانه خط اصلی خیابان ۴۷
به طرف جرسی سیتی
توقف قبلی راه‌آهن گرند ترانک وسترن توقف بعدی
پایانه خط اصلی خیابان ۴۷
سرویس حومه‌ای (شیکاگو) خیابان ۴۷
به طرف والپاریزو
توقف قبلی راه‌آهن مونون توقف بعدی
پایانه خط اصلی خیابان ۴۷
به طرف لوئیزویل
توقف قبلی راه‌آهن وباش توقف بعدی
پایانه خط اصلی خیابان ۴۷
شیکاگو – بوفالو خیابان ۴۷
به طرف بوفالو
توقف قبلی راه‌آهن چساپیک و اوهایو توقف بعدی
پایانه راه‌آهن شیکاگو، سینسیناتی و لوئیزویل
۱۹۱۰–۱۹۲۵
انگلوود
به طرف سینسیناتی
ایستگاه دیربورن
نقشه
ساخت۱۸۸۳ (1883)
معمارسایروس لازل وارنر ایدلیتز
سبک معماریمعماری احیای رمانسک
تاریخ‌های مهم
افزوده‌شده به
فهرست ملی
۲۶ مارس ۱۹۷۶ (1976-03-26)
ثبت در CHICL۲ مارس ۱۹۸۲[۱]
موقعیت

ایستگاه دیربورن (انگلیسی: Dearborn Station) که با نام انبار خیابان پولک نیز شناخته می‌شد، از اواخر دهه ۱۸۰۰ یکی از شش ایستگاه قطار بین‌شهری بود که به مرکز شهر شیکاگو، ایلینوی، خدمات‌رسانی می‌کرد. این ایستگاه تا ۱ مه ۱۹۷۱ به فعالیت خود ادامه داد. این ایستگاه که در سال ۱۸۸۳ ساخته شد، در تقاطع خیابان‌های دیربورن و پولک، در مجاورت پرینترز رو در ساوت لوپ، قرار دارد. مالک ایستگاه راه‌آهن شیکاگو و وسترن ایندیانا بود که خود تحت مالکیت شرکت‌هایی قرار داشت که در مسیر آن فعالیت می‌کردند. ساختمان اصلی ایستگاه اکنون فضاهای اداری، خرده‌فروشی و تفریحی را در خود جای داده است و محوطه خطوط راه‌آهن و سوله‌های قطار آن در پشت ساختمان اصلی، برچیده شده و به بخشی از محله دیر‌بورن پارک تبدیل شده‌اند.

توضیحات و تاریخچه

کارت‌پستال ایستگاه دیربورن (۱۸۸۵) در حدود سال ۱۹۰۷، به همان شکلی که در آن زمان دیده می‌شد. در اصل، ساختمان اصلی ایستگاه دارای یک طبقه با سقف شیب‌دار و مرتفع بود که در جریان بازسازی پس از آتش‌سوزی سال ۱۹۲۲ حذف شد. سوله‌های قطار بر فراز خطوط راه‌آهن در قسمت پشتی تصویر دیده می‌شوند.

این بنای معماری احیای رمانسک، که توسط سایروس لازل وارنر ایدلیتز طراحی شده بود، در سال ۱۸۸۵ با هزینه‌ای بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار دلار (معادل ۱۴٫۳ تا ۱۷٫۹ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵) افتتاح شد. دیوارهای خارجی ساختمان سه‌طبقه و برج ساعت دوازده‌طبقه آن از گرانیت صورتی و آجر قرمز فشرده ساخته شده بودند و تعدادی سقف با شیب تند بر فراز آن‌ها قرار داشت. تغییرات ایجادشده در بنا پس از آتش‌سوزی سال ۱۹۲۲ شامل حذف فرم اولیه سقف شیب‌دار بود. پشت ساختمان اصلی، سکوهای قطار قرار داشتند که یک سوله بزرگ قطار از آن‌ها محافظت می‌کرد.[۲] در داخل ایستگاه، باجه‌های فروش بلیت، سالن‌های انتظار و رستوران‌های شرکت فرد هاروی قرار داشتند.[۳]

امترک (شرکت ملی مسافربری راه‌آهن) تصمیم گرفت فعالیت‌های خود در شیکاگو را در ایستگاه یونیون متمرکز کند. آخرین قطار مسافربری بین‌شهری که ایستگاه دیربورن را ترک کرد، قطار «اینترنشنال لیمیتد» متعلق به راه‌آهن گرند ترانک وسترن بود که در ۳۰ آوریل ۱۹۷۱ حرکت کرد. ورود قطارهای «سان‌فرانسیسکو چیف» و «گرند کنیون» متعلق به راه‌آهن آچیسون، توپکا و سانتافه از کالیفرنیا در ۲ مه، به فعالیت‌های بین‌شهری در دیربورن پایان داد. سرویس قطار حومه‌ای اورلند پارک متعلق به راه‌آهن نورفولک و وسترن، موسوم به «اورلند پارک کَننبال»، تا سال ۱۹۷۶ همچنان از سکویی در دیربورن استفاده می‌کرد.[۲]

تا سال ۱۹۷۶، سوله قطار ایستگاه دیربورن تخریب و خطوط راه‌آهن برچیده شدند؛ اما ساختمان اصلی ایستگاه حفظ شد. این ایستگاه راه‌آهن تا اواسط دهه ۱۹۸۰ متروکه باقی ماند و سپس به فضاهای خرده‌فروشی و اداری تبدیل شد. محوطه‌های راه‌آهن سابق نیز برای استفاده به‌عنوان دیربورن پارک پارک تغییر کاربری یافتند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Chicago Landmarks - Dearborn Street Station". 2010. Retrieved 22 Feb 2010.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  2. 1 2 Holland, Kevin J. (2001). Classic American Railroad Terminals. Osceola, WI: MBI. pp. 70–71. ISBN 9780760308325. OCLC 45908903.
  3. ↑ Foster, George H.; Weiglin, Peter C. (1992). The Harvey House Cookbook: Memories of Dining Along the Santa Fe Railroad. Atlanta, Georgia: Longstreet Press. p. 150. ISBN 1563520338. OCLC 27091379. Retrieved 9 Jan 2015.

پیوند به بیرون