رحلیم
رحلیم
רְחלים | |
|---|---|
| نویسه‌گردانی(های) عبری | |
  رحلیم | |
| مختصات: ۳۲°۶′۱۰″ شمالی ۳۵°۱۵′۲۶″ شرقی / ۳۲٫۱۰۲۷۸°شمالی ۳۵٫۲۵۷۲۲°شرقی | |
| کشور | فلسطین |
| شورا | شورای منطقه‌ای شومرون |
| منطقه | کرانه باختری |
| شهرک | آمانا |
| بنیان‌گذاری | ۱۹۹۱ |
| جمعیت (۲۰۲۳) | ۱۱۸۹ |
رحلیم (רְחלים) یک شهرک اسرائیلی در شمال کرانه باختری است. این شهرک در مسیر جاده ۶۰ میان کفار تپوח و ایلی، در شرق آریئل و در مجاورت روستاهای فلسطینی یتما و قبلان قرار دارد و زیر نظر شورای منطقه‌ای شومرون اداره می‌شود. در سال ۲۰۲۳ جمعیت آن ۱٬۱۸۹ نفر بود.
جامعه جهانی شهرک‌سازی اسرائیل در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند؛ اما دولت اسرائیل این دیدگاه را نمی‌پذیرد. در ژانویه ۲۰۲۱ دولت بنیامین نتانیاهو پایگاه غیرقانونی نزدیک به رحلیم به نام نوفی نحمیا را با بازطبقه‌بندی آن به‌عنوان «محله‌ای» از شهرک رحلیم قانونی اعلام کرد؛ درحالی‌که خود رحلیم نیز پایگاهی غیرقانونی بود که چند سال پیش‌تر قانونی شده بود.
پیشینه
در ۲۷ اکتبر ۱۹۹۱ چندین اتوبوس پر از شهرک‌نشینان اسرائیلی در راه شرکت در تظاهراتی در تل‌آویو علیه مذاکرات صلح مادرید بودند که یکی از اتوبوس‌ها مورد حمله فلسطینیان قرار گرفت.[۱] راننده اتوبوس، ییتسحاق روفه از اورشلیم غربی، و راحل درووک از شیلو کشته شدند.[۲] پس از مراسم خاکسپاری راحل، زنانی از شهرک‌های سراسر کرانه باختری در محل رویداد چادر برپا کردند و با وجود مخالفت رسمی مقامات در آنجا ماندند.[۳] برای مدتی طولانی تنها زنان و کودکان در آنجا زندگی می‌کردند.[۴] این شهرک «رحلیم» (جمع نام «راحل») نامیده شد؛ به یاد سه راحل: راحل درووک؛ راحل وایس که در حادثه آتش‌زدن اتوبوس در اریحا کشته شده بود؛ و راحل مادر بزرگ (از مادران بنی‌اسرائیل).[۵] به گفته یکی از بنیان‌گذاران شهرک، شبتای بندت که بعدها رحلیم را ترک کرد و به‌عنوان مدیر بخش نظارت بر شهرک‌ها در سازمان غیردولتی صلح اکنون مشغول به کار شد: «ما بدون هیچ مجوزی از دولت واقعیت‌هایی بر زمین ایجاد کردیم و فقط پس از آن تلاش کردیم اجازه بگیریم.»[۶]
بنا بر گزارش مؤسسه پژوهش‌های کاربردی - بیت‌المقدس (ARIJ)، اسرائیل ۳۷۶ دونوم زمین از روستای فلسطینی الساویه را برای ساخت رحلیم مصادره کرد.[۷]
در سال ۱۹۹۹ شورای اتحادیه اروپا گزارش داد که رحلیم تأیید عطف‌به‌ماسبق از دولت اسرائیل دریافت کرده‌است؛ بر این پایه که محل آن روی زمین‌های نقشه‌برداری‌شده‌ای قرار داشت که به زمین‌های دولتی انتقال یافته بودند.[۸] در سال ۲۰۰۷ سازمان مرکزی آمار اسرائیل وضعیت رحلیم را تغییر داد و آن را زیرمجموعه منطقه کفار تپوח و نه شهرکی مستقل ثبت کرد.[۹] با این حال، این شهرک در سال ۲۰۱۲ به‌طور رسمی به رسمیت شناخته شد.[۱۰][۱۱]
در سال ۲۰۱۶ رحلیم به یهودا لیبمن، خاخامی که پیش‌تر در شهرک ییتسهار سکونت داشت و سرهنگ ذخیره در نیروهای دفاعی اسرائیل بود، اجازه داد تا مدرسه دینی (یشیوا) «پری هاآرتص» را در حاشیه شهرک تأسیس کند.[۱۲] دو سال بعد، زنی فلسطینی به نام عایشه الربیع بر اثر پرتاب سنگ به خودرویش در نزدیکی رحلیم کشته شد.[۱۳] شاباک پس از آن پنج دانش‌آموز از آن یشیوا را بازداشت کرد و آن‌ها را مسئول حمله دانست.[۱۴]
در ژانویه ۲۰۲۱ دولت بنیامین نتانیاهو تصمیم گرفت پایگاه غیرقانونی نزدیک رحلیم به نام نوفی نحمیا را با بازطبقه‌بندی آن به‌عنوان «محله‌ای» از شهرک رحلیم قانونی کند؛ درحالی‌که خود رحلیم نیز پایگاهی غیرقانونی بود که چند سال پیش‌تر قانونی شده بود.[۱۵]
حقوق بین‌الملل
جامعه بین‌المللی شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری را بر پایه حقوق بین‌الملل غیرقانونی می‌داند. بند ۴۹ کنوانسیون چهارم ژنو که اسرائیل نیز عضو آن است تصریح می‌کند که «نیروی اشغالگر حق ندارد بخشی از جمعیت غیرنظامی خود را به سرزمین اشغال‌شده منتقل کند». با این حال دولت اسرائیل با این موضع مخالف است.[۱۶]
اقتصاد
شراب‌سازی بوتیک «تورا» در رحلیم واقع است.[۱۷] این کارگاه در سال ۲۰۰۳ با نام «ارز» بنیان‌گذاری شد و در سال ۲۰۰۵ به «تورا» تغییر نام داد. انگورهای آن در تاکستان‌هایی در هار براخا در ارتفاع ۸۴۰ متری پرورش می‌یابند. در سال ۲۰۱۰ این شراب‌سازی سالانه نزدیک به ۱۲٬۰۰۰ بطری تولید می‌کرد که عمدتاً از انگورهای کابرنه سوویگنون، مرلو و شاردونی بودند.[۱۸]
منابع
- ↑ Tamar el-Or and Gideon Aran (۱۹۹۵). «Giving birth to a settlement». Gender & Society. ۹: ۶۰–۷۸.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Tamar el-Or and Gideon Aran (۱۹۹۵). «Giving birth to a settlement». Gender & Society. ۹: ۶۰–۷۸.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Tamar el-Or and Gideon Aran (۱۹۹۵). «Giving birth to a settlement». Gender & Society. ۹: ۶۰–۷۸.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Tamar el-Or and Gideon Aran (۱۹۹۵). «Giving birth to a settlement». Gender & Society. ۹: ۶۰–۷۸.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Tamar el-Or and Gideon Aran (۱۹۹۵). «Giving birth to a settlement». Gender & Society. ۹: ۶۰–۷۸.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Murder suspects' yeshiva seen as a radical bastion in a more moderate settlement». تایمز اسرائیل. ۸ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «As Sawiya Village Profile» (PDF). ARIJ. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۵ اكتبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک); تاریخ وارد شده در|archive-date= - ↑ «EU Settlements Watch Executive Summary». Council of the European Union. ۱۹ مارس ۱۹۹۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۱۱-۲۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Changes 1948-2007». Israel Central Bureau of Statistics. ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۱-۱۱-۲۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «PM: Ariel will remain under Israeli sovereignty». The Jerusalem Post. ۹ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «PM sets up panel to legalize state land outposts». The Jerusalem Post. ۲۲ آوریل ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Murder suspects' yeshiva seen as a radical bastion in a more moderate settlement». تایمز اسرائیل. ۸ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Shin Bet Claims DNA of Yeshiva Student Found on Rock that Killed Arab Passenger». jewishpress.com. ۲۴ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «I was a settler. I know how settlers become killers». Haaretz. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «780 Settlement Housing Units Approved Ahead of US Presidential Transition». صلح اکنون. ۲۰۲۱-۰۱-۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «The Geneva Convention». BBC News. ۱۰ دسامبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۱۱-۲۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Settlers cultivate West Bank tourism to tighten grip on land». Reuters. ۲۰۱۱-۰۶-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۳۱.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Wine and Spirits / Tulips for Your Two Lips». Haaretz. ۲۰۱۰-۰۲-۲۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rehelim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «ریحالیم». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rehelim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Category:Rechelim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای commons، بازبینی‌شده در ۲۲ مارس ۲۰۲۶.
- شهرک‌های مذهبی اسرائیل
- مناطق مسکونی بنیانگذاریشده در ۱۹۹۱ (میلادی)
- آبادیهای اسرائیلی در استان یهودا و سامره