رستاق

رستاق به مجموعه‌ای از آبادی‌ها گفته می‌شود که معیشت ساکنان آن عمدتاً بر دامداری و کشاورزی است.

واژهٔ «رستاق» از کلمات اصیل ایرانی است که وارد زبان عربی شده است. این واژه در زبان اوستایی به صورت «رُزداق» و در زبان پهلوی به شکل «روستاگ» آمده است. در تقسیمات کشوری دورهٔ ساسانیان، «روستاگ» به معنای روستا یا دهستان به‌کار می‌رفته است.

کلمهٔ «رستاق» خاص ایران بوده و در کتاب فقه اللغه برای تفکیک سرزمین‌ها چنین ذکر شده است:^[۱]

• رستاق برای ایران
• مخلاف برای یمن
• سواد برای عراق
• مِربَد برای حجاز
• انذَر برای شام
• اِردَب برای مصر

در ایران، واژهٔ رستاق در مناطق شمالی و شمال‌غربی کشور برای نام‌گذاری دهستان‌ها به‌کار رفته است. ازجمله رستاق‌های شناخته‌شده می‌توان به کلارستاق، زانوس‌رستاق، دلارستاق و نمارستاق اشاره کرد.^[۲]

رستاق ممکن است در اشاره به موارد زیر باشد: