رقصهای افغانی
رقص در افغانستان نقطه عطف زیباییهای تنوع قومی و زبانی در افغانستان است. در افغانستان تا حال ۴۳ نوع رقصهای محلی کشف گردیده است. بیشترین محلات که توانسته است فرهنگ خود را حفاظت کند نورستان، بدخشان، هرات و کابلستان است.
فهرست انواع رقصهای بومی قدیمی افغانستان
| بخشی از مجموعهٔ |
| فرهنگ افغانستان |
|---|
.svg.png) |
| زبانها |
| خوراک |
| جشنوارهها |
| ورزش |
|
- اتن ملی
- اتن کابلی
- رقص آبشاری هرات
- رقص ارقچین کابلی
- رقص اسپک بدخشی
- رقص اوشاری کابلی
- رقص بیل جنگی دهقانان
- رقص پامیری
- رقص پشپو هزارگی
- رقص چوب بازی هراتی
- رقص چوب جنگی
- رقص خراسانی هرات
- رقص سلامی
- رقص سماع هرات
- رقص شاتکو نورستانی
- رقص قرصک پنجشیر
- قرصک نورستانی گل کجکی دار،
- قرصک نجرابی
- رقص کابلستانی
- رقص کردی هراتی
- رقص گنجشکک طلائی
- رقص مشرقی نورستانی
- رقص قطغنی
- شش کبابی
- رقص وایگلی نورستانی
- رقص چوپانی دیوه قریه دیوه نورستان
- رقص سماع صوفیان افغانستان
- رقص شمشیر مربوط دهقانان افغانستان
- رقص شیشت وخیز مربوط مردم لوگر کابل و کوهدامن زمین
- رقص با زنگ و جامن مخصوص بچه بازی
- رقص شش کبابی کابل کوهدامن
- رقص گنجشکک طلایی بدخشی
- رقص قدوس بایی
- رقصِ قاشق بازی مردم کابل و ازبیک
- رقصِ چاینک بازی که مخصوص مردمان اوزبیک در صفحات شُمال است
- رقصِ گوشت دپتی به معنی پرنده پامیزند یکی از رقصهای فولکلور ترکمنها در افغانستان است، میشود.
- رفص خواندن. رقص کورغلو مردم ازبک افغانستان
- رقص تفنگ بازی زمان که عروس را می برند
- رقص کلاش مربوط ملیت کیلاش نورستان شرقی
- رقص شغنانی مربوط به مردم شغنان بدخشان
- رقص جره جو
- رقص لزکی
رقصهای مذهبی و فلکوریک مردم افغانستان قبل از اسلام
- رقص میترایی یا قربانی گاو
- رقص شیوا
- رقص سونا
- رقص خانمهای کافرستانی
در قسمت زیرین شما ویدوهای هریک از این رقصها را مشاهده نموده میتوانید.
اَتَنِ ملی
اَتَنِ ملی یا رقص اتن از جمله رقصهای ملی افغانستان است. این رقص در مراحل اول در بین قوم پشتون ساکن افغانستان و پاکستان رایج بود. اتن ملی معمولاً طور دستهجمعی بوسیلهٔ جوانان مرد یا زن اجرا میشود. رقص اتن ملی بهشکل مدور با جنباندن سر و دست بهطور منظم انجام میشود. گمان میرود این رقص در دوره یونانیهای باختر در سرزمین باستانی باختر در شمال افغانستان مروج گردیده باشد. این رقص در طول تاریخ اشکال مختلف را بخود گرفته است. برخی از محققان بر این باورند که رقص اتن از روزگار زردشت بجای مانده است. آنها دورادور آتش میچرخیدند و سرودههایی از اوستا را میخواندند که با حملات عرب و مغولها بسیاری از این سنتها از بین رفتهاند.[۱]
اتن در هر منطقه، نوع و حرکات مختلف همان منطقه را دارد. انواع مختلف اتن شامل: کابلی، وردکی، لوگری، خوستی/پکتیایی، هراتی، کوچیانی/کوچی، ختکی، پشیی (با سرنی و توله) و نورستانی در افغانستان وجود دارد.[۲]
رقص قَرصَک پنجشیر
رقص قَرصَک پنجشیر در بین مردم تاجیک ساکن منطقهٔ پنجشیر رواج دارد که با کف زدن و یک دایره اجرا میشود. معمولاً در قرصک ده تا پانزده نفر اشتراک میکنند. یک نفر دایره میزند و دو نفر دیگر شعرگویی میکنند یا رباعی میخوانند، که در آغاز مقام است.[۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ تارنمای بیبیسی، حرفهای مردم: اتن ملی
- ↑ «تاریخچه جهانی اتن [DOC]». Afghanistan Higher Education Project. دریافتشده در ۱۳ مهر ۱۳۹۲.
- ↑ «تارنمای «سلام وطندار»، برنامه «مصاحبه با هنرمند» در سفر اول به پنجشیر». بایگانیشده از اصلی در ۱۸ اوت ۲۰۱۱. دریافتشده در ۹ مارس ۲۰۱۱.
- موسیقی و سانسور در افغانستان، ۲۰۰۳-۱۹۷۳ (عنوان انگلیسی: Music and censorship in Afghanistan, ۱۹۷۳-۲۰۰۳)، نوشتهٔ جان بیلی (John Baily)، فصلی از کتاب موسیقی و نواختن قدرت در خاور میانه، شمال آفریقا و آسیای مرکزی (عنوان انگلیسی: Music and the Play of Power in the Middle East, North Africa and Central Asia)، نوشتهٔ لادن نوشین (Laudan Nooshin)
- تحول موسیقی در افغانستان، نوشته دکتر عبدالوهاب مددی
پیوند به بیرون
- "رقص بالهٔ افسانه" (به انگلیسی). رقص جادهٔ ابریشم. Retrieved 11 March 2011.
- "تارنمای شخصی مریم پِرِتز" (به انگلیسی). مریم پِرِتز (Miriam Peretz). Archived from the original on 14 July 2011. Retrieved 11 March 2011.