رهبر اکثریت

در سیاست ایالات متحده آمریکا (و همچنین در برخی دیگر از کشورهایی که از نظام ریاستی استفاده می‌کنند)، رهبر اکثریت، یک مقام حزبی در یک نهاد قانونگذاری است.[۱]

ایالات متحده آمریکا

در کنگره ایالات متحده آمریکا، نقش‌های رهبر اکثریت مجلس نمایندگان و رهبر اکثریت سنا، کمی متفاوت است. در سطح ایالتی، رهبر اکثریت یک مجلس قانونگذاری ایالتی، معمولاً نقشی مشابه با همتای فدرال خود، ایفا می‌کند.

سنا

در سنا، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، رسماً رئیس سنا است و رئیس موقت، در غیاب معاون رئیس‌جمهور، به عنوان رئیس سنا، خدمت می‌کند. با این حال، در واقعیت، معاون رئیس‌جمهور، به ندرت وارد سنا می‌شود، چه رسد به اینکه مستقیماً ریاست مجلس را بر عهده بگیرد، مگر اینکه انتظار تساوی آرا وجود داشته باشد و رئیس موقت، به یک نقش تشریفاتی، تبدیل شود که از هرگونه توانایی رهبری، محروم است.

بنابراین، رهبر اکثریت، به ویژه در دوران معاصر، به عنوان رهبر بالفعل سنا، در نظر گرفته می‌شود و بنابراین، مطابق با قوانین سنا، رئیس جلسه در آن روز به رهبر اکثریت اولویت می‌دهد تا برای صحبت در صحن سنا به رسمیت شناخته شود و آنها تعیین می‌کنند که کدام لوایح، به رأی گذاشته شوند. رهبر اکثریت به عنوان سخنگوی اصلی حزب خود در سنا، در نظر گرفته می‌شود.[۱]

در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا، رهبر اکثریت فعلی، جان تون (جمهوری‌خواه) است که در ۳ ژانویه ۲۰۲۵ سوگند یاد کرد.

مجلس نمایندگان

در مجلس نمایندگان، حضور و قدرت رهبر اکثریت، اغلب به جلسه، بستگی دارد. در برخی جلسات، رهبر اکثریت به عنوان رهبر مجلس و رهبر حزب قانونگذاری، یا به زور (که معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که رئیس مجلس، محبوبیتی ندارد) یا به این دلیل که رئیس مجلس، داوطلبانه قدرت را به رهبر اکثریت واگذار می‌کند، بر رئیس مجلس، تقدم دارد. در بیشتر جلسات، رئیس مجلس، به عنوان رهبر مجلس و رهبر حزب، تقدم دارد و رهبر اکثریت، بی‌ربط و تا حد زیادی، بدون قدرت است، مگر اینکه روزی، رئیس مجلس شود. البته به جز این واقعیت که رهبر اکثریت (و همچنین رئیس مجلس و رهبر اقلیت) تنها اعضای مجلس هستند که می‌توانند برای مدت نامحدودی در صحن صحبت کنند و رئیس، نمی‌تواند سخنان آنها را قطع کند.

در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، رهبر اکثریت فعلی، استیو اسکالیس از حوزه انتخابیه اول لوئیزیانا است.

جستارهای وابسته

منابع