ریالتو (ونیز)

ریالتو منطقه‌ای مرکزی در ونیز، ایتالیا، در منطقه‌ی سان پولو است. این منطقه، قرن‌هاست که قلب مالی و تجاری شهر بوده و هست. ریالتو به خاطر بازارهای برجسته‌اش و همچنین پل عظیم ریالتو که بر فراز کانال بزرگ قرار دارد، شناخته می‌شود.

این منطقه حداکثر در قرن نهم میلادی مسکونی شد، زمانی که منطقه کوچکی در وسط جزایر رئالتین (Realtine Islands) در دو طرف ریو بوسینیاکو به عنوان ریووالتوس (Rivoaltus) یا «کرانه بالا» شناخته می‌شد. سرانجام بوسینیاکو به عنوان کانال بزرگ شناخه شد و منطقه ریالتو فقط به منطقه‌ای در کرانه چپ اشاره داشت.

ریالتو در سال ۱۰۹۷ به منطقه‌ای مهم تبدیل شد، زمانی که بازار ونیز به آنجا منتقل شد و در قرن بعد یک پل قایقی بر روی کانال بزرگ ساخته شد که دسترسی به آن را فراهم می‌کرد. این پل به زودی با پل ریالتو جایگزین شد.

بازار هم به عنوان یک بازار خرده فروشی و هم به عنوان یک بازار عمده فروشی رشد کرد. انبارهایی از جمله فونداکو دی تدسکی معروف در آن طرف پل ساخته شد. در همین حال، مغازه‌هایی که کالاهای لوکس می‌فروختند، بانک‌هایی در میدان ریالتو و آژانس‌های بیمه ظاهر شدند و دفاتر مالیاتی شهر در این منطقه قرار داشتند. کشتارگاه شهر نیز در ریالتو بود.

بیشتر ساختمان‌های ریالتو در آتش‌سوزی سال ۱۵۱۴ ویران شدند و تنها کلیسای سن جاکومو دی ریالتو باقی ماند، در حالی که بقیه منطقه به تدریج بازسازی شد. فابریکه وکیه (Fabbriche Vechie) مربوط به این دوره است، در حالی که فابریکه نوو (Fabbriche Nuove) کمی جدیدتر است و قدمت آن به سال ۱۵۵۳ برمی‌گردد. مجسمه ایل گوبو دی ریالتو نیز در قرن شانزدهم ساخته شده است.

از ریالتو در آثار ادبی، به ویژه در نمایشنامه تاجر ونیزی شکسپیر، جایی که سالانیو در آغاز پرده سوم، صحنه نخست می‌پرسد: «از ریالتو چه خبر؟»، یاد شده است. الیزابت برت براونینگ در غزل‌هایی از غزل پرتغالی ۱۹ می‌نویسد: «ریالتوی روح، کالای خود را دارد...».

این منطقه هنوز هم یک محله شلوغ خرده‌فروشی است، با بازار روزانه سبزیجات اربریا و بازار ماهی در کامپو دلا پشریا. انواع زیادی از ماهی و غذاهای دریایی در بازار ماهی از جمله صدف، ماهی مرکب، ماهی مرکب، میگو ببری غول‌پیکر، کفال، مارماهی، خرچنگ، اختاپوس و لابستر موجود است.^[۱]