زبانشناسی کاربردی
| زبانشناسی اجتماعی |
|---|
| مفاهیم کلیدی |
| زمینههای پژوهش |
| مردم |
| زبانشناسان اجتماعی |
| رشتههای مرتبط |
|
|
زبانشناسی کاربردی یک حوزهٔ بینارشتهای است که به بررسی و ارائهٔ راهحلهایی برای مشکلات واقعی مرتبط با زبان میپردازد. برخی از حوزههای علمی زبانشناسی کاربردی عبارتاند از آموزش زبان، زبانشناسی حقوقی، روانشناسی زبان، جامعهشناسی زبان، عصبشناسی زبان و فرهنگنویسی. سنت زبانشناسی کاربردی خود را تا حدی بهعنوان پاسخی به باریک کردن تمرکز در زبانشناسی با ظهور دستور زایشی در اواخر دهه ۱۹۵۰ تثبیت کرد و همواره نقش پاسخگوی اجتماعی را حفظ کرده است که گرایش محوری آن به مشکلات زبانی نشاندهنده آن است.[۱]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Alan Davies & Catherine Elder.(Eds.). 2004. Handbook of Applied Linguistics. 1