زبان نروژی

زبان نروژی
کدهای زبان
ایزو ۱–۶۳۹no – نروژی
nb – بوکمل
nn – نینورسک
ایزو ۲–۶۳۹[[ISO639-3:nor – نروژی
nob – بوکمل
nno – نینورسک|nor – نروژی
nob – بوکمل
nno – نینورسک]]
ایزو ۳–۶۳۹nor – کد همگانی
کدهای اختصاصی:

nob – بوکمال

nno – نینورسک

زبان نروژی یا نارویژی[۱] (به نروژی: norsk) یک زبان هندواروپایی از شاخهٔ گروه زبان‌های اسکاندیناویایی خانوادهٔ زبان‌های ژرمنی (زبان‌های ژرمنی شمالی) است. نروژی زبان رسمی کشور نروژ است.

گفتنی است که وجود دو زبان در نروژ، باعث پیچیدگی مسائل زبانی این کشور شده‌است. این زبان‌ها، بوکمل[۲] (زبان کتابی)، که نزدیک به زبان دانمارکی است، و نینورسک[۳] (نروژی جدید)، که نزدیک به لهجهٔ شمال سوئد است، نام دارند. نام‌های غیررسمی این دو زبان به‌ترتیب ریکسمل[۴] (به‌معنای زبان سلطنتی) و لاندسمل[۵] (به‌معنای زبان روستایی) است.[۶]

هردو زبان از سال ۱۸۸۵ به‌عنوان زبان‌های رسمی نروژ شناخته شده‌اند. زبان نروژی نو در سال ۱۸۵۰ توسط ایوار آسن بر پایهٔ زبان سده‌های میانه و لهجه‌های نروژیِ آن دوره ابداع شده‌است.[۶] زبان‌های بوکمل و نینورسک، پس از اصلاحات سال ۱۹۳۸، به هم نزدیک‌تر شدند؛ این امر نتیجهٔ سیاست‌های حکومتی برای به‌هم پیوستن دو زبان جهت ایجاد زبان مشترک نروژی به‌نام سام‌نورسک[۷] بوده‌است. همه‌پرسی سال ۱۹۴۶ نشان داد که ۷۹٪ مردم نروژ از این سیاست پشتیبانی می‌کنند؛ اما مخالفان این سیاست، اعتراض‌های گسترده‌ای را در دههٔ پنجاه میلادی ترتیب دادند. به‌هرحال، نفوذ سام‌نورسک از سال ۱۹۶۰ کاهش یافت و در سال ۲۰۰۲ رسماً کنار گذاشته شد.

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ «معلومات برای پناهجویان در ناروی» (PDF). سازمان نارویژی برای پناهجویان (NOAS). دسامبر ۲۰۱۹.
  2. ↑ Bokmål
  3. ↑ Nynorsk
  4. ↑ Riksmål
  5. ↑ Landsmål
  6. 1 2 مالِرْب، ۱۳۸۲، ص۱۹۰
  7. ↑ Samnorsk

منابع

  • زبان‌های مردم جهان، میشل مالِرْب، مترجم: عفت ملانظر، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۲.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Norwegian language». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۰۹.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.