زلزله سیسیل ۱۱۶۹

نقشه هملرزه‌ای زلزله

زلزله ۱۱۶۹ سیسیل در ۴ فوریه ۱۱۶۹، ساعت ۸:۰۰ به وقت محلی، در آستانه جشن سنت آگاتای سیسیلی (در جنوب ایتالیا) رخ داد. بزرگی تخمینی آن بین ۶٫۴ تا ۷٫۳ ریشتر و حداکثر شدت قابل درک آن X (شدید) در مقیاس شدت مرکالی بود. شهرهای کاتانیا، لنتینی و مودیکا به شدت آسیب دیدند و زلزله همچنین باعث ایجاد یک پالئوسونامی شد. در مجموع، تخمین زده می‌شود که این زلزله باعث مرگ حداقل ۱۵۰۰۰ نفر شده باشد.

محیط تکتونیکی

گسل‌های اصلی منطقه کافت سیکولو-کالابرین

سیسیل در بخشی از مرز همگرای پیچیده قرار دارد که در آن صفحه آفریقا در حال فرورانش به زیر صفحه اوراسیا است. این منطقه فرورانش مسئول تشکیل آتشفشان چینه‌ای کوه اتنا است. بیشتر زمین‌لرزه‌های مخرب در منطقه شکاف سیکولو-کالابرین رخ می‌دهند، منطقه‌ای از گسلش کششی که حدود ۳۷۰ کیلومتر (۲۳۰ مایل) امتداد دارد. که سه بخش اصلی را در سراسر کالابریا، در امتداد ساحل شرقی سیسیل و بلافاصله در ساحل تشکیل می‌دهد و در نهایت حاشیه جنوب شرقی فلات هایبلین، یک سکوی کربناته در جنوب شرقی سیسیل، را تشکیل می‌دهد. گسل‌های بخش کالابرین مسئول توالی زلزله‌های کالابرین در سال ۱۷۸۳ بودند.[۱]

در بخش جنوبی ساحل شرقی سیسیل، تحقیقات، مجموعه‌ای از گسل‌های فعال شیب‌لغز نرمال را شناسایی کرده‌اند که به سمت شرق شیب دارند. بیشتر این گسل‌ها در ساحل دریا قرار دارند و برخی از حوضه‌های کنترلی حاوی ضخامت‌های زیادی از رسوبات کواترنری هستند. دو گسل بزرگ، که به عنوان گسل‌های اصلی غربی و شرقی شناخته می‌شوند، در مرز نیم‌فرورفت‌ها قرار دارند که تا ۷۰۰ متر (۲٬۲۹۷ فوت) پر شده‌اند. و ۸۰۰ متر (۲٬۶۲۵ فوت)به ترتیب. در خشکی، دو سن گسلش شناسایی شده است، یک فاز اولیه با روند ان دابلیو-اس ای و یک فاز بعدی با روند اس اس دابلیو-ان ان ای که به وضوح گروه اول، شامل گسل آوولا و سامانه گسل روسولینی-ایسپیکا را جبران می‌کند.[۲]

زلزله

محل مرکز زلزله کاملاً نامشخص است و زلزله‌شناسان مختلف، مکان‌های فراساحلی و ساحلی را اعلام کرده‌اند؛ عدم قطعیت مشابهی در مورد زلزله ۱۶۹۳ سیسیل وجود دارد. منطقه آسیب‌دیده مشابه منطقه زلزله ۱۶۹۳ است که نشان می‌دهد هم مکان و هم بزرگی زلزله مشابه بوده‌اند. شدت X (شدید) برای کاتانیا، لنتینی و مودیکا، IX (شدید) در سیراکیوز و پیازا آرمرینا و VIII (شدید) در سانتی پیترو پائولو و مسینا تخمین زده شده است. این زلزله همچنین در کالابریا با حداکثر شدت VI (قوی) در رجیو کالابریا احساس شد.[۳]

بزرگی زلزله از اطلاعات شدت تخمین زده شده است و این تخمین‌ها از ۶٫۴ در مقیاس بزرگی انرژی[۴] تا ۷٫۳ در مقیاس بزرگی امواج سطحی متغیر است.[۵]

منابع

  1. ↑ Catalano, S.; De Guidi G.; Monaco C.; Tortorici G.; Tortorici L. (2008). "Active faulting and seismicity along the Siculo–Calabrian Rift Zone (Southern Italy)". Tectonophysics. Elsevier. 453 (1–4): 177–192. Bibcode:2008Tectp.453..177C. doi:10.1016/j.tecto.2007.05.008.
  2. ↑ Bianca, M.; Monaco C.; Tortorici L.; Cernobori L. (1999). "Quaternary normal faulting in southeastern Sicily (Italy): a seismic source for the 1693 large earthquake". Geophysical Journal International. London: Royal Astronomical Society. 139 (2): 370–394. Bibcode:1999GeoJI.139..370B. doi:10.1046/j.1365-246X.1999.00942.x.
  3. ↑ Guidoboni, E. ; Ferrari G. ; Mariotti D. ; Comastri A. ; Tarabusi G. ; Valensise G. "Catalogue of Strong Earthquakes in Italy (461 BC – 1997) and Mediterranean Area (760 B.C. – 1500)". INGV-SGA. Retrieved 24 June 2012.
  4. ↑ Guidoboni, E.; Ferrari G.; Mariotti D.; Comastri A.; Tarabusi G.; Valensise G. "Catalogue of Strong Earthquakes in Italy (461 BC – 1997) and Mediterranean Area (760 B.C. – 1500)". INGV-SGA. Retrieved 24 June 2012.
  5. ↑ Azzaro, R. ; Barbano M.S. (2000). "Analysis of the seismicity of Southeastern Sicily: a proposed tectonic interpretation". Annali di Geofisica. 43 (1): 171–188. Viewed 25 June 2012.