زمینهای پلهای جنوب غربی آلمان

زمینهای پلهای جنوب غربی آلمان (به آلمانی: Südwestdeutsches Stufenland) یک کلانچشمانداز طبیعی است که از نظر زمینشناسی و زمینریختشناسی تحت تسلط زمینهای پلهای (اسکارپمنتها) قرار دارد. این منطقه در سمت شرق فروکافت راین علیا واقع شده و بخشهایی از ایالتهای بادن-وورتمبرگ، بایرن، هسن، تورینگن و بخشهای کوچکی از کشور سوئیس را در بر میگیرد. این پهنهٔ زمینشناختی در پی بالاآمدگی رشتهکوههای جنگل سیاه و تودهکوه اودنوالد از دورهٔ الیگوسن به این سو — که در ارتباط مستقیم با فروپاشی و شکلگیری درهٔ کافتی راین علیا بود — پدید آمده است. در سمت چپ رودخانهٔ راین، چشمانداز زمینهای پلهای شمال فرانسه در برابر این منطقه قرار دارد.
این کلانمنطقه در ادبیات علمی و زمینشناسی با نامهای دیگری چون «چشمانداز مطبق جنوب غربی آلمان»، «زمینهای پلهای شوابن-فرانکن» و «زمینهای پلهای جنوب آلمان» نیز شناخته میشود؛ البته این اصطلاحات در مفهوم اخص کلمه، تنها به آن دسته از چشماندازهای مطبقِ واقعی اشاره دارند که از دورههای تریاس و ژوراسیک شکل گرفتهاند؛ امری که سنگهای بستر و پیسنگهای بسیار قدیمیتر در تودهکوههای شپسآرت، جنگل سیاه و اودنوالد را در سمت غرب از این تعریف متمایز و مستثنی میکند[۱].
بر پایهٔ پژوهشها و مستندات ادارهٔ فدرال جغرافیای آلمان، منطقهٔ زمینهای پلهای جنوب غربی آلمان یک کلانچشمانداز درجه دو بهشمار میرود؛ در این میان، منطقهٔ تپهای اوبرپفالتس-اوبرماین نیز گاهی به عنوان یک کلانچشمانداز مستقل درجه دو در نظر گرفته میشود که در حاشیهٔ این پهنه قرار دارد. امروزه این ساختار مطبق، یکی از کلیدیترین مناطق برای درک تاریخ زمینشناختی و نحوهٔ فرسایش پوستهٔ زمین در حوزهٔ اروپای مرکزی محسوب میشود[۲].
زمینهای پلهای یا چشماندازهای مطبق
زمینهای پلهای یا چشماندازهای مطبق در علم زمینریختشناسی به نوعی از فرمهای زمین و ناهمواریها گفته میشود که از لایههای سنگی با شیب ملایم تشکیل شدهاند که تقریباً به صورت موازی بر روی یکدیگر قرار گرفتهاند. شکلگیری، ویژگیها و میزان شیب این پدیدهها اساساً به میزان مقاومت سنگهای تشکیلدهنده در برابر هوازدگی و موقعیت قرارگیری آنها بستگی دارد.
ویژگیهای عمومی و نحوهٔ شکلگیری
پیششرط اصلی برای پیدایش زمینهای پلهای (و فرمهای ساختاریِ همخانوادهٔ آن مانند صفحات لایهای، ستیغهای لایهای، دندههای لایهای، رمپهای لایهای و آستانههای لایهای) وجود یک مجموعه لایهٔ سنگی (بستهٔ لایهای) با مقاومتهای متفاوت در برابر فرسایش است. این لایهها متعاقباً بر اثر فرآیندهای هوازدگی و/یا فرسایش برش خورده و قطع میشوند که این امر منجر به ایجاد ظاهر پلهپلهٔ نمادین و شاخص آنها میگردد.

مرزهای میان پله، صفحه، ستیغ، دنده، رمپ و آستانه در این پدیدهها بسیار منعطف و تدریجی است. از دیگر عوامل کلیدی در این زمینه میتوان به میزان شیب و ضخامت لایههای درگیر و همچنین نوع و شدت فرسایش و هوازدگی اشاره کرد. ناهمواریهایی که تحت تسلط این لایهها شکل میگیرند، معمولاً ساختاری ناهمسنگ (Heterolithisch) دارند؛ یعنی از چندین نوع لایهٔ سنگی مختلف تشکیل شدهاند، هرچند که درجات متفاوت هوازدگی در یک لایهٔ واحد نیز میتواند به ایجاد یک ناهمواری لایهایِ همسنگ (Homolithisch) منجر شود. در اروپا، این پدیدههای لایهای بیش از هر جا در جنوب غربی آلمان (Südwestdeutsches Schichtstufenland) و همچنین در محدودهٔ جغرافیایی جنوب نیدرزاکسن، شمال هسن و تورینگن یافت میشوند[۳].
یادداشتها و کتابشناسی
منابع
- ↑ Meschede, Martin, 1957-: Geologie Deutschlands : Ein prozessorientierter Ansatz. Springer Spektrum, Berlin, ISBN 978-3-662-45297-4, p. 182.
- ↑ «handbuch».
- ↑ Lexikon der Geographie I, 2001, S. 108
مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Schichtstufe». در دانشنامهٔ ویکیپدیای آلمانی ، بازبینیشده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶.
مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Südwestdeutsches Stufenland». در دانشنامهٔ ویکیپدیای آلمانی ، بازبینیشده در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶.
- زمینریختشناسی
- زمینشناسی ساختاری
- زمینچهرها
- جغرافیای بایرن
- جغرافیای سوئیس
- مناطق جغرافیایی ایالت بادن-وورتمبرگ