زمینگاهشماری
زمینگاهشماری[۱] یا ژئوکرونومتری (به انگلیسی: Geochronometry)، شاخهای از چینهشناسی با هدف اندازهگیری کمّی از زمان زمینشناسی است. زمینگاهشماری شاخهای از زمینگاهشناسی بهشمار میرود.
تاریخچهٔ مختصر
اندازهگیری زمان زمینشناسی، یک مشکل طولانی مدت زمینشناسی است. هنگامی که زمینشناسی در آغاز خود بود، مشکل اصلی چینهشناسان یافتن روشی قابل اعتماد برای اندازهگیری زمان بود. در قرن هجدهم و در طول سالهای قرن نوزدهم، ایدههای زمان زمینشناسی برای برآوردهای سِن زمین شامل کل محدوده آن، بحثبرانگیز بود.
چارلز داروین، سن زمین را از ۶۰۰۰ سال به ۳۰۰ میلیون سال برآورد کرد که احتمالاً به حقیقت نزدیک تر است، زیرا او باور داشت که تکامل زندگی بشر، زمان زیادی لازم داشته است.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «زمینگاهشماری» [زمینشناسی، ژئوفیزیک، علوم جَوّ] همارزِ «geochronology»؛ منبع: گروه واژهگزینی. دفتر اول. فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۱-۱ (ذیل سرواژهٔ زمینگاهشماری)
- ↑ مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Geochronometry». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۰۳/۰۲/۲۰۲۲.