زندگی‌های گذشته

یک زوج ناشناس در یک بار مخفی (speakeasy) در نیویورک، نورا، آرتور و هه‌سونگ را زیر نظر می‌گیرند و دربارهٔ نوع رابطهٔ میان این سه نفر حدس و گمان می‌زنند.

در سئول، کره‌جنوبی، نا یونگ و هه‌سونگ، دو همکلاسی ۱۲ ساله، به یکدیگر علاقه‌مند می‌شوند و با هماهنگی والدینشان به یک قرار دوستانه می‌روند. کمی بعد، خانوادهٔ نا یونگ به کانادا مهاجرت می‌کنند و ارتباط آن دو قطع می‌شود. نا یونگ نام خود را به نورا تغییر می‌دهد.

هه‌سونگ خدمت سربازی‌اش را به پایان رسانده و نورا به نیویورک نقل مکان کرده است. نورا هنگام تماس با مادرش در فیس‌بوک متوجه می‌شود که هه‌سونگ نوشته به دنبال نا یونگ می‌گردد، بی‌آنکه بداند او نامش را تغییر داده است. آن‌ها دوباره از طریق تماس تصویری ارتباط برقرار می‌کنند، اما قادر به دیدار حضوری نیستند؛ زیرا نورا در آستانهٔ شرکت در یک دورهٔ نویسندگی در مونتاوک است و هه‌سونگ نیز برای یادگیری زبان ماندارین به چین می‌رود. سرانجام نورا به هه‌سونگ می‌گوید بهتر است مدتی صحبت نکنند، چون می‌خواهد روی نویسندگی و زندگی‌اش در نیویورک تمرکز کند.

در این دوره، نورا با آرتور زاتورانسکی آشنا می‌شود و عاشق او می‌گردد. آن‌ها دربارهٔ مفهوم بوداییِ اینیون (인연؛ پدیدآیی وابسته) — پیوندی که از هزاران زندگی گذشته بر سرنوشت دو روح در زندگی کنونی اثر می‌گذارد — گفتگو می‌کنند. هه‌سونگ نیز با زنی دیگر وارد رابطه می‌شود.

نورا و آرتور ازدواج کرده و در نیویورک زندگی می‌کنند. هه‌سونگ، که دیگر با دوست‌دخترش نیست، برای دیدن نورا به نیویورک می‌آید. آرتور با تردید می‌پرسد آیا او مانعی در داستان عشق نورا و هه‌سونگ است یا نه، و حتی اشاره می‌کند شاید اگر مرد دیگری با شرایط مشابه زودتر با نورا آشنا می‌شد، او برای گرفتن گرین کارت با او ازدواج می‌کرد. همچنین از فاصلهٔ فرهنگی میانشان می‌گوید، از جمله اینکه نورا در خواب به زبان کره‌ای حرف می‌زند: «تو به زبانی خواب می‌بینی که من نمی‌فهمم.» نورا او را آرام می‌کند و می‌گوید دوستش دارد.

شب بعد، سه نفر با هم به همان بار می‌روند. ابتدا نورا میان دو مرد ترجمه می‌کند، اما کم‌کم فقط با هه‌سونگ به کره‌ای صحبت می‌کند. هه‌سونگ می‌پرسد در زندگی‌های گذشته چه نسبتی با هم داشته‌اند و اگر نورا کره را ترک نکرده بود، چه می‌شد. وقتی نورا به دستشویی می‌رود، هه‌سونگ از آرتور بابت صحبت خصوصی با نورا عذرخواهی می‌کند، اما آرتور می‌گوید از آشنایی با او خوشحال است.

آن‌ها به آپارتمان نورا و آرتور برمی‌گردند. هه‌سونگ از آن‌ها دعوت می‌کند به کره بیایند و سپس اوبر می‌گیرد. نورا تا رسیدن ماشین کنارش می‌ماند. نگاه‌های طولانی میانشان رد و بدل می‌شود. هه‌سونگ می‌گوید شاید همین لحظه بخشی از یک زندگی گذشته باشد و از نورا می‌پرسد در زندگی بعدی چه نسبتی خواهند داشت. نورا پاسخ می‌دهد نمی‌داند. هه‌سونگ می‌گوید: «پس آن‌وقت می‌بینمت.» او سوار ماشین می‌شود و می‌رود. نورا به آپارتمان بازمی‌گردد و در آغوش آرتور اشک می‌ریزد.

در وبگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز، ۹۷٪ از ۳۱۹ بررسی منتقدان مثبت است.^[۱۰] این فیلم در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۵۲ منتقد امتیاز ۹۴ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «تحسین همگانی» است.^[۱۱]