زوگزازولامین

زوگزازولامین
داده‌های بالینی
نام‌های دیگر	McN-485
روش مصرف دارو	خوراکی
شناسه‌ها
	نام آیوپاک 5-Chloro-1,3-benzoxazol-2-amine;
شمارهٔ سی‌ای‌اس	61-80-3;
پاب‌کم CID	6103;
کم‌اسپایدر	5878;
UNII	9DOW362Q29;
KEGG	C13841;
ChEBI	CHEBI:35053;
ChEMBL	ChEMBL472566;
داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی	C7H5ClN2O
جرم مولی	۱۶۸٫۵۸ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول)	Interactive image;
	SMILES C1=CC2=C(C=C1Cl)N=C(O2)N;
	InChI InChI=InChI=1S/C7H5ClN2O/c8-4-1-2-6-5(3-4)10-7(9)11-6/h1-3H,(H2,9,10); Key:YGCODSQDUUUKIV-UHFFFAOYSA-N;

زوگزازولامین (انگلیسی: Zoxazolamine) شل کننده عضلانی است که دیگر به بازار عرضه نمی شود.^[۱]^[۲] در سال ۱۹۵۳ میلادی سنتز شد و در سال ۱۹۵۵ به صورت بالینی معرفی شد، اما به دلیل سمیت کبدی کنار گذاشته شد. یکی از متابولیت های فعال آن، کلرزوکسازون، سمیت کمتری نشان داد و متعاقباً به جای زوگزازولامین به بازار عرضه شد.^[۳] این داروها کانال های IKCa را فعال می کنند.^[۴]

منابع

↑ Elks J (14 November 2014). The Dictionary of Drugs: Chemical Data: Chemical Data, Structures and Bibliographies. Springer. pp. 48–. ISBN 978-1-4757-2085-3.
↑ Kar A (1 January 2005). Medicinal Chemistry. New Age International. pp. 185–. ISBN 978-81-224-1565-0.
↑ Lowry W (6 December 2012). Forensic Toxicology: Controlled Substances and Dangerous Drugs. Springer Science & Business Media. pp. 166–. ISBN 978-1-4684-3444-6.
↑ Offermanns S (14 August 2008). Encyclopedia of Molecular Pharmacology. Springer Science & Business Media. pp. 996–. ISBN 978-3-540-38916-3.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Zoxazolamine». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۳.

[Elks2014-1] Elks J (14 November 2014). The Dictionary of Drugs: Chemical Data: Chemical Data, Structures and Bibliographies. Springer. pp. 48–. ISBN 978-1-4757-2085-3.

[Kar2005-2] Kar A (1 January 2005). Medicinal Chemistry. New Age International. pp. 185–. ISBN 978-81-224-1565-0.

[Lowry2012-3] Lowry W (6 December 2012). Forensic Toxicology: Controlled Substances and Dangerous Drugs. Springer Science & Business Media. pp. 166–. ISBN 978-1-4684-3444-6.

[Offermanns-4] Offermanns S (14 August 2008). Encyclopedia of Molecular Pharmacology. Springer Science & Business Media. pp. 996–. ISBN 978-3-540-38916-3.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]