تزوی تزور

تزور در سال ۱۹۲۳ در زاسلاو در اتحاد جماهیر شوروی (که اکنون ایزیاسلاو در اوکراین است) از موشه و استر چرتنکو، با نام تسوی تسرا چرتنکو، متولد شد و در سن دو سالگی به فلسطین اجباری مهاجرت کرد. در سال ۱۹۳۶، در اوج شورش اعراب و کشتارهای ۱۹۳۶–۱۹۳۹، او به هاگانا پیوست تا به محافظت از یهودیان در برابر شورشیان عرب کمک کند.

با شروع جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، تزور به عنوان فرمانده گردان در تیپ گیواتی منصوب شد و در عملیات پلشت و سایر عملیات‌ها شرکت کرد. تزور بنیانگذار شرکت شناسایی جیپ‌های سریع، روباه‌های سامسون، بود که در جبهه جنوبی می‌جنگید. پس از پایان جنگ، او نقش‌های سازماندهی را بر عهده گرفت و برای تحصیل در رشته مدیریت نیروی انسانی به ایالات متحده رفت.

در سال ۱۹۵۶ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و به عنوان فرمانده جبهه مرکزی منصوب شد. در سال ۱۹۵۸ به عنوان معاون رئیس ستاد منصوب شد و برای یک دوره طولانی تحصیل به فرانسه رفت. او در سپتامبر ۱۹۶۰ بازگشت. سال بعد، او جایگزین هایم لاسکوف به عنوان رئیس ستاد ارتش اسرائیل شد.

در ژانویه ۱۹۶۱، تسور به عنوان رئیس ستاد ارتش اسرائیل منصوب شد. یکی از اولین اقدامات او، انتصاب سرلشکر اسحاق رابین به عنوان معاون خود بود. دوره تسور نسبتاً آرام بود، به جز حوادث مرزی با سوریه که روستاهای اسرائیلی را از بلندی‌های جولان گلوله‌باران می‌کرد. بزرگ‌ترین عملیات ارتش اسرائیل در دوره تسور، به نام عملیات پرستو، در ۱۶ مارس ۱۹۶۲ انجام شد، زمانی که تیپ گولانی به پاسگاه‌های سوریه در شمال دریای جلیله حمله کرد تا گلوله‌باران سوریه را متوقف کند. در طول نبرد، هفت سرباز اسرائیلی و سی سرباز سوری کشته شدند. با این حال، گلوله‌باران در این منطقه متوقف نشد و در ۱۹ اوت ۱۹۶۳، نیروهای سوری دو غیرنظامی را در آلماگور به قتل رساندند.

تزور به دنبال جذب نیروی انسانی باکیفیت برای ارتش اسرائیل بود و در ژوئن ۱۹۶۱ تصمیم گرفت یک ماشین شخصی برای استفاده شخصی افسران فراهم کند. مدل انتخاب شده یک سیتروئن ۲سی‌وی بود.

تزور همچنین ارتش اسرائیل را برای جنگ با ارتش‌های عرب آماده کرد و نیروهای دفاعی را تقویت کرد تا بتواند حملات اعراب را متوقف کند. در اوت ۱۹۶۱، جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور مصر، فاش کرد که اسرائیل جنگنده‌های جت داسو میراژ ۳ را برای مقابله با میگ-۱۹های ساخت شوروی مصر به دست آورده است. میراژها خود را به خوبی ثابت کردند و سال‌ها به عنوان جنگنده اصلی نیروی هوایی اسرائیل خدمت کردند. میراژها نقش بسزایی در پیروزی اسرائیل در جنگ شش روزه و حذف قدرت هوایی مشترک اعراب شامل مصر، سوریه و اردن داشتند، همان‌طور که دو دستاورد قابل توجه دیگر تزور، یعنی تانک‌های سنتوریون و فناوری موشک‌های زمین به هوای ام‌آی‌ام-۲۳ هاوک، نیز در این امر نقش داشتند.

تزور در پایان دسامبر ۱۹۶۳ از سمت خود به عنوان رئیس ستاد و از خدمت نظامی بازنشسته شد.