زید بن عمر

علی می‌خواست دخترانش با پسران برادرش جعفر ازدواج کنند، اما خلیفه درخواست ازدواج ام کلثوم را داده بود و او قول داده بود: «هیچ مردی روی زمین با او بهتر از من رفتار نخواهد کرد.»^[۳]

علی به دخترش جامه‌ای راه‌راه داد و به او دستور داد: «این را نزد امیرالمؤمنین ببر و به او بگو: پدرم می‌گوید: اگر این جامه را دوست داری، آن را نگه دار؛ اگر دوست نداری، آن را برگردان.» وقتی ام کلثوم این پیام را برای عمر آورد، او گزارش داد: «او جامه را باز نکرد و به چیزی جز من نگاه نکرد.» عمر به او گفت که راضی است و بنابراین علی به ازدواج رضایت داد.^[۳] عمر مهریه ۴۰٫۰۰۰ درهم به عروسش داد،^[۴]و ازدواج در نوامبر یا دسامبر ۶۳۸ میلادی (ذی القعده ۱۷ هجری) انجام شد.^[۵]

آنها دو فرزند به نام‌های زید و رقیه داشتند. رقیه بعدها با ابراهیم، پسر سعد بن ابی‌وقاص، ازدواج کرد و از او صاحب یک دختر شد.^[۶]

مادرش ام کلثوم مقداری عطر به ملکه بیزانس هدیه داد. ملکه یک گردنبند «عالی» برای ام کلثوم فرستاد. عمر معتقد بود که همسرش نباید مکاتبات خصوصی را با هزینه خدمات پستی دولتی انجام می‌داد، بنابراین هزینه عطر را به او بازپرداخت کرد و گردنبند ملکه را در خزانه دولت قرار داد.^[۷] با این وجود، گفته می‌شود که عمر با ام کلثوم «با نهایت احترام و عزت» رفتار می‌کرد زیرا او نوه محمد بود.^[۸]