سالنامهٔ کریکت‌بازان ویزدن
 | |
| پرونده:ویزدن ۲۰۱۹.png ویرایش ۲۰۱۹ | |
| سردبیر | لارنس بوث |
|---|---|
| دسته‌بندی | کریکت |
| ناشر | بلومزبری |
| مجموع شمارگان | ۵۰٬۰۰۰ (۲۰۰۶) |
| بنیان‌گذار | جان ویزدن |
| نخستین شماره | ۱۸۶۴ |
| کشور | بریتانیا |
| مستقر در | لندن، انگلستان |
| وبگاه | |
سالنامهٔ کریکت‌بازان ویزدن(به انگلیسی: Wisden Cricketers' Almanack)، که به‌اختصار ویزْدِن(به انگلیسی: Wisden) نیز نامیده می‌شود و در محافل کریکت به‌طور غیررسمی «کتاب مقدس کریکت» لقب گرفته است، یک کتاب مرجع دربارهٔ کریکت است که هر سال در بریتانیا منتشر می‌شود.[۱] عنوان «کتاب مقدس کریکت» یا گونه‌های مشابه آن از اوایل دههٔ ۱۹۰۰ برای ویزدن به کار رفته است.[۲][۳][۴]
بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵، نسخه‌ای استرالیایی از ویزدن منتشر شد.[۵] نسخه‌ای هندی به ویراستاری سورِش منون نیز از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۸ هر سال منتشر شد،[۶] اما پس از انتشار شمارهٔ مشترک ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ متوقف شد.[۷][۸][۹]
تاریخچه
در دوران ویکتوریایی، علاقهٔ عمومی به اطلاعات ورزشی، به‌ویژه اطلاعات آماری، افزایش یافت.[۱۰] ویزدن در سال ۱۸۶۴ توسط کریکت‌باز انگلیسی جان ویزدن (۱۸۲۶–۱۸۸۴) به‌عنوان رقیبی برای راهنمای کریکت‌بازان اثر فرد لیلی‌وایت بنیان‌گذاری شد.[۱۱] انتشار سالانهٔ آن بدون وقفه تا امروز ادامه یافته و از این رو، طولانی‌ترین مجموعهٔ سالانهٔ ورزشی در تاریخ به‌شمار می‌رود.
در سال ۱۸۶۹، ششمین ویرایش برای نخستین بار با عنوان کنونی منتشر شد؛ پیش از آن نام آن سالنامه کریکت‌باز بود (با قرار گرفتن آپاستروف پیش از حرف «s»).[۱۲]
نخستین ویرایش ممکن است بر پایهٔ دفتر خاطراتی بوده باشد که فرانسیس امیلیوس کری الوِس در سال ۱۸۶۳ نوشته بود و در سال ۲۰۱۶ کشف شد، هرچند میزان تأثیر این دست‌نوشته بر ویرایش نخست همچنان محل بحث است. این دفتر خاطرات/دست‌نوشته عکاسی و با یادداشت‌های توضیحی رونویسی شده است.[۱۳]
چارلز پاردون به همراه جورج کلی کینگ در سال ۱۸۸۰ «آژانس گزارشگری کریکت» را تأسیس کرد. پس از آنکه پاردون در سال ۱۸۸۷ ویراستار ویزدن شد، ویراستار تقریباً همیشه از شرکای این آژانس بود و آژانس تا سال ۱۹۶۵ مسئولیت تولید تحریریهٔ سالنامه را بر عهده داشت؛ در آن سال با انجمن مطبوعات ادغام شد.[۱۴]
در دههٔ ۱۹۷۰، ویزدن توسط شرکت انتشاراتی مک‌دونالد، متعلق به مجموعهٔ انتشاراتی رابرت مکسول، خریداری و منتشر شد. هوادار کریکت، سر جان پال گتی جونیور، شرکت جان ویزدن و شرکا را در سال ۱۹۹۳ خرید.[۱۱] در دسامبر ۲۰۰۸ این شرکت به ای اند سی بلک فروخته شد که خود متعلق به بلومزبری است.
این شرکت در سال ۱۹۶۳، به مناسبت انتشار صدمین ویرایش ویزدن، جام ویزدن را برای مسابقات تست میان انگلستان و هند غربی ارائه کرد.[۱۵]
کتاب شگفتی کوچک: تاریخچهٔ شگفت‌انگیز «ویزدن» نوشتهٔ رابرت وایندر در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.[۱۶] «شگفتی کوچک» لقب جان ویزدن بود. در اکتبر ۲۰۱۳ نیز به مناسبت ۱۵۰سالگی سالنامهٔ کریکت‌بازان ویزدن، یک تیم منتخب تمام دوران تست جهان معرفی شد.[۱۷]
ویرایش‌ها
اگرچه ویزدن از نظر اندازهٔ صفحه کوچک است، کتابی بسیار قطور است و ویرایش‌های امروزی آن بیش از ۱٬۵۰۰ صفحه دارند. این کتاب از هفتاد و پنجمین ویرایش در سال ۱۹۳۸ دارای جلد زرد روشن متمایز خود بوده است. پیش از آن، رنگ جلد میان زرد، نخودی و صورتیِ سالمونی تغییر می‌کرد.
همان ویرایش نخستین ویرایشی بود که چاپ چوبی مشهور دو کریکت‌باز اثر اریک راویلیوس را روی جلد نشان داد.[۱۸]
ویزدن هر سال در ماه آوریل، اندکی پیش از آغاز فصل داخلی کریکت انگلستان، منتشر می‌شود. از سال ۲۰۰۳، روی جلد آن عکس یک یا چند کریکت‌باز معاصر قرار گرفته است، در حالی که نسخه‌ای کوچک‌تر از چاپ چوبی روی عطف هر جلد ظاهر می‌شود. استثنای این روند، ویرایش ۱۵۰ام در سال ۲۰۱۳ بود که به قالب پیشین بازگشت.
کتاب هم در نسخهٔ جلدسخت و هم جلدنرم منتشر می‌شود. از سال ۲۰۰۶، نسخه‌ای با قطع بزرگ‌تر نیز به‌صورت آزمایشی منتشر شده است. این نسخه در حدود دو برابر اندازهٔ نسخهٔ سنتی است و در تیراژ محدود ۵٬۰۰۰ نسخه منتشر شد.
از سال ۲۰۱۱ نسخهٔ ای‌پاب با عنوان ویزدنِ فشرده در کتاب‌فروشی‌های اینترنتی عرضه شده است. این نسخه که ناشر آن را چکیده‌ای از بهترین مطالب نسخهٔ اصلی توصیف می‌کند، شامل یادداشت‌های ویراستار، مقاله‌ها، نقدها، آگهی‌های درگذشت و گزارش تمام مسابقات تست انگلستان در سال مربوط است؛ اما آمار و دیگر گزارش‌های کریکت موجود در سالنامه اصلی را دربر نمی‌گیرد.
پژوهش انجام‌شده توسط انجمن آمارشناسان و تاریخ‌نگاران کریکت نشان داده است که حدود ۷۰ درصد از جدول‌های امتیازات منتشرشده در ویزدن پیش از سال ۱۹۷۰ دارای خطاهای کوچکی بوده‌اند؛ زیرا این جدول‌ها بر اساس ارقامی تهیه می‌شدند که گزارشگران محلی ارائه می‌کردند، نه منابع رسمی.[۱۹]
محتوا
محتوای یک ویرایش معاصر معمولاً شامل بخش‌های زیر است:
دیدگاه‌ها
حدود صد صفحه مقاله دربارهٔ موضوعات مرتبط با کریکت، از جمله «یادداشت‌های ویراستار» که به مسائل اغلب بحث‌برانگیز کریکت می‌پردازد و معمولاً در جهان کریکت موجب بحث می‌شود.
جوایز
جوایز سنتی کریکت‌بازان سال ویزدن که قدمت آن‌ها به سال ۱۸۸۹ بازمی‌گردد.
- کریکت‌باز زن پیشرو جهان از نگاه ویزدن
- کریکت‌باز مرد پیشرو جهان از نگاه ویزدن
رکوردها
این بخش به‌طور سنتی یکی از منابع اصلی آمار مهم کریکت بوده است، هرچند هیچ‌گاه قصد نداشته مجموعه‌ای جامع باشد. امروزه هدف بخش رکوردها تکمیل داده‌های بسیار مفصل‌تری است که به‌صورت آنلاین در وبگاه مرتبط با ویزدن، یعنی ای‌پی‌اس‌ان کریچینفو، در دسترس است.
کریکت انگلستان
با اختلاف، بزرگ‌ترین بخش کتاب است. پوشش بسیار مفصلی ارائه می‌کند که شامل جدول امتیازات تمام مسابقات فرست‌کلاس برگزارشده در تابستان پیشین انگلستان و همچنین خلاصه‌هایی از شهرستان‌های کوچک، تیم‌های دوم، مسابقات دانشگاهی و مدرسه‌ای و کریکت باشگاهی سطح برتر، به همراه جام روستا است.
کریکت خارج از کشور
پوشش کامل تمام مسابقات بین‌المللی و پوشش مختصر کریکت داخلی درجهٔ یک خارج از انگلستان.
قوانین و ادارهٔ کریکت
این بخش نسبتاً کوتاه که در ویرایش ۲۰۱۰ حدود ۸۰ صفحه داشت، اطلاعات و نشانی نهادهای رسمی کریکت و همچنین متن کامل قوانین کریکت را همراه با پیوست‌ها ارائه می‌کرد. جزئیات نشست‌های نهادهای رسمی، از جمله تصمیمات مهم آن‌ها، و همچنین مقاله‌هایی دربارهٔ روش داک‌ورث–لوئیس–استرن و پاورپلی نیز در آن وجود داشت. قوانین کریکت در جدیدترین ویرایش‌ها حذف شده‌اند.
مرور ویزدن
این بخش شامل گاه‌شمار رویدادهای مهم سال گذشته، نقد کتاب‌های کریکت منتشرشده در آن سال، بازنشستگی‌های مهم و بخش معتبر آگهی‌های درگذشت و مطالب دیگری است.
نقد کتاب و کتاب سال ویزدن
جان آرلوت از نخستین انتشار این بخش در ویرایش ۱۹۵۰ تا ویرایش ۱۹۹۲، اندکی پیش از مرگش، مسئول بخش کتاب‌ها بود؛ به استثنای ویرایش‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰ که گوردون راس این مسئولیت را بر عهده داشت.[۲۰]
از ویرایش ۱۹۹۳، بخش کتاب‌ها هر سال توسط فرد متفاوتی نوشته شده است؛ اغلب فردی که «ابتدا به‌خاطر شهرت ادبی و سپس به دلیل علاقهٔ جداگانه به کریکت» شناخته می‌شود.[۲۱] نخستین منتقد این دوره جی. ال. کار بود و افرادی مانند سباستین فوکس (۱۹۹۷) و لسلی توماس (۱۹۹۸) نیز این مسئولیت را بر عهده داشته‌اند.
جایزهٔ کتاب سال ویزدن در ویرایش ۲۰۰۳ ایجاد شد. برندگان آن عبارت‌اند از:
| سال | کتاب | نویسنده | ارزیاب |
|---|---|---|---|
| ۲۰۰۳ | کالبدشکافی بادی‌لاین | دیوید فریث | فرانک کیتینگ |
| ۲۰۰۴ | بدون روح بزدل | استیون چالک و درک هاجسون | بری نورمن |
| ۲۰۰۵ | داخل و خارج از زمین | اد اسمیت | راماچاندرا گوها |
| ۲۰۰۶ | خاکستر ۲۰۰۵ | گیدئون هیگ | اد اسمیت |
| ۲۰۰۷ | لبریز از شور و اشتیاق | وسیم خان | پیتر اوبورن |
| ۲۰۰۸ | تام کارترایت: شعله هنوز می‌سوزد | استیون چالک | پاتریک کالینز |
| ۲۰۰۹ | تابستان‌های شیرین: نوشته‌های کلاسیک جی. ام. کیلبورن در مورد کریکت | دانکن همیلتون (ویراستار) | پاتریک کالینز |
| ۲۰۱۰ | هارولد لاروود: زندگینامهی رسمی سریع‌ترین پرتاب‌کننده‌ی توپ در جهان | دانکن همیلتون | رابین مارتین-جنکینز |
| ۲۰۱۱ | پیشرفت کریکت‌باز: از میدولند تا بمبئی | اریک میدوینتر | گیدئون هیگ |
| ۲۰۱۲ | فرد ترومن: زندگینامهی مجاز | کریس واترز | هری پیرسون |
| ۲۰۱۳ | قمارباز شرط‌بند، جاسوس دلال | اد هاوکینز | جان کریس |
| ۲۰۱۴ | اشتیاقِ پیش‌ران | اندرو استراوس | جاناتان لیو |
| ۲۰۱۵ | ببر زخمی: تاریخچه کریکت در پاکستان | پیتر اوبورن | پاتریک کالینز |
| ۲۰۱۶ | «آزمون: زندگی من و روایت درونی از بزرگ‌ترین سری مسابقات اَشِز» | سایمون جونز و جان هاتن | دانکن همیلتون |
| ۲۰۱۷ | «ادامه مسیر» (Following On) | اما جان | مارکوس برکمن |
| ۲۰۱۸ | «آسمانی صاف و آبی» | جانی برستو و دانکن همیلتون | کامیلا شمسی |
| ۲۰۱۹ | «مردان استیو اسمیت» | جف لمون | تانیا آلدرید |
| ۲۰۲۰ | «کریکت ۲.۰: در بطن انقلاب T20» | تیم ویگمور و فردی وایلد | الکس مسی |
| ۲۰۲۱ | «این کریکت است: در روح و جان بازی» | دنیل ملامود | اما جان |
| ۲۰۲۲ | «آن‌ها که تنها کریکت را می‌شناسند: مردان هاتن در هند غربی، ۱۹۵۳–۵۴» | دیوید وودهاوس | ویک مارکس |
| ۲۰۲۳ | «یازده‌تاییِ یک جزیره: داستان کریکت سری‌لانکا» | نیکلاس بروکس | نیکلاس لزارد |
| ۲۰۲۴ | «سگ‌های چسبناک و گردِ ستاره: وقتی اسطوره‌ها در لیگ‌ها بازی می‌کردند» | اسکات اولیور | آنتونی مک‌گوان |
| ۲۰۲۵ | «زندگی‌ای فوق‌العاده: برایان کلوز – جسور، سرکش و دیوانه‌وار» | استیون چالک | دیوید وودهاوس |
| ۲۰۲۶ | «در تعقیب جسوپ: معمای قدیمی‌ترین رکورد کریکت انگلستان» | سایمون وایلد | استیون ماس |
سالنامه
این بخش شامل برنامهٔ مسابقات پیشرو در فصل بین‌المللی و داخلی انگلستان، برنامهٔ مسابقات بین‌المللی برای هفت سال آینده و «نمایهٔ رخدادهای غیرمعمول» است که داستان‌های عجیب‌وغریب کریکت را ثبت می‌کند.
برخی نمونه‌های سال‌های اخیر عبارت‌اند از: خرگوشی که پاویون را به آتش کشید؛ توقف بازی به‌وسیلهٔ بالن‌های هوای گرم؛ بازداشت کریکت‌بازان به دلیل رقص برهنه؛ رسیدن بازیکن پست فاین‌لگ با چتر نجات؛ توقف بازی به‌دلیل کالاماری سرخ‌شده؛ و گیر افتادن داور در زمین برای یک شب.
ویراستاران
ویزدن تاکنون هفده ویراستار داشته است:[۲۲]
- دبلیو. اچ. کراکفورد / دبلیو. اچ. نایت(۱۸۶۴–۱۸۶۹)
- دبلیو. اچ. نایت (۱۸۷۰–۱۸۷۹)
- چارلز اف. پاردون (۱۸۸۷–۱۸۹۰)
- سیدنی پاردون (۱۸۹۱–۱۹۲۵)
- سی. استوارت کین (۱۹۲۶–۱۹۳۳)
- سیدنی جی ساوترتون (۱۹۳۴–۱۹۳۵)
- هادون ویتاکر (۱۹۴۰–۱۹۴۳)
- هیوبرت پرستون (۱۹۴۴–۱۹۵۱)
- نورمن پرستون (۱۹۵۲–۱۹۸۰)
- جان وودکاک (۱۹۸۱–۱۹۸۶)
- گریم رایت (۱۹۸۷–۱۹۹۲، ۲۰۰۱–۲۰۰۲)
- متیو انگل (۱۹۹۳–۲۰۰۰، ۲۰۰۴–۲۰۰۷)
- تیم دِ لایل (۲۰۰۳)
- اسکایلد بری (۲۰۰۸–۲۰۱۱)
- لارنس بوت (۲۰۱۲ تا کنون)
معاون بوث، هیو شوالیر، به مقام ویراستار مشترک ارتقا یافته است.[۲۳]
مشارکت‌کنندگان
ویزدن در طول تاریخ خود شمار زیادی مشارکت‌کننده داشته است. بیشتر این مشارکت‌ها شامل گزارش مسابقات مختلف ثبت‌شده در هر سال است، اما زندگی‌نامه‌ها، نقدها و دیدگاه‌ها را نیز دربر می‌گیرد. بسیاری از نویسندگان بزرگ حوزهٔ کریکت و همچنین بسیاری از کریکت‌بازان برجسته برای ویزدن نوشته‌اند. نویل کاردوس مقالات مهم بسیاری در این نشریه منتشر کرد و جان آرلوت نیز سال‌ها مسئول بخش نقد کتاب بود.
جوایز
از سال ۱۹۰۲، با استثناهایی معدود، ویزدن پنج کریکت‌باز را به دلیل دستاوردهای برجسته‌شان در سال گذشته مورد تقدیر قرار داده است. جزئیات بیشتر و فهرست کامل دریافت‌کنندگان این جایزه در مقالهٔ کریکت‌بازان سال ویزدن آمده است.
- کریکت‌باز زن پیشرو جهان از نگاه ویزدن
- کریکت‌باز مرد پیشرو جهان از نگاه ویزدن
نمایه‌ها و مجموعه‌ها
دست‌کم دو نمایه برای ویزدن منتشر شده است:
- نمایهٔ ویزدن, 1864–1943 نوشتهٔ رکس پوگسون (۱۹۴۴)
- فهرستی برای سالنامه کریکترز ویزدن 1864–1984 نوشتهٔ درک بارنارد (۱۹۸۵)
نمایهٔ سال‌های ۱۹۸۵ به بعد به‌صورت پی‌دی‌اف در وبگاه ویزدن در دسترس است.[۲۴]
مجموعه‌های متعددی از مقالات ویزدن نیز منتشر شده‌اند، از جمله:
- گزیدهٔ نوشته‌های ویزدن، نوشتهٔ بنی گرین (۱۹۷۹)
- کتاب آگهی‌های درگذشت ویزدن، ویراستهٔ بنی گرین (۱۹۸۶)
- کاغذهای ویزدن از نویل کاردوس (Wisden Papers)، ویراستهٔ بنی گرین (۱۹۸۹)
- اسناد ویزدن، ویراستهٔ بنی گرین (۱۹۹۰)
- ویزدنِ فشرده: گزیده‌ای مصور از ۱۲۵ سال، ویراستهٔ بنی گرین (۱۹۹۰)
- گزیدهٔ نوشته‌های ویزدن: 1864–1900، ویراستهٔ بنی گرین (۱۹۹۲)
- گزیدهٔ نوشته‌های ویزدن: 1901–1939، ویراستهٔ بنی گرین (۱۹۹۲)
- گزیدهٔ نوشته‌های ویزدن: 1940–1963، ویراستهٔ بنی گرین (۱۹۹۲)
- گزیدهٔ نوشته‌های ویزدن: 1964–1982، ویراستهٔ بنی گرین (۱۹۹۲)
- تابستان بی‌پایان: ۱۴۰ سال کریکت استرالیا در «ویزدن»، ویراستهٔ گیدئون هیگ (۲۰۰۳)
- مجموعه ویزدن: جلد ۱، ویراستهٔ گریم رایت (۲۰۰۴)
- مجموعه ویزدن: جلد دوم، ویراستهٔ گریم رایت (۲۰۰۵)
- ویزدن در لردز: گزیده‌ای مصور، ویراستهٔ گریم رایت (۲۰۰۵)
- گزیدهٔ نوشته‌های ویزدن: ۱۹۷۸–۲۰۰۶؛ دوران تحول بنیادین کریکت، ویراستهٔ استیون ماس (۲۰۰۶)
سبک، طراحی، محتوای گرافیکی و مواد
در ۳۲ سال نخست انتشار، سالنامه فقط به صورت جلدنرم و با جلد کاغذی منتشر می‌شد که رنگ آن در طول سال‌ها میان طیف‌هایی از صورتی، زرد و نخودی تغییر می‌کرد. از ویرایش سی‌وسوم (۱۸۹۶) نسخه‌های جلدسخت نیز با قیمتی دو برابر نسخهٔ جلدنرم عرضه شدند.
در سال ۱۸۸۹، سالنامه نخستین صفحهٔ عکس خود را منتشر کرد که به سفارش ویراستار برای معرفی شش توپ‌انداز برتر سال تهیه شده بود. از آن زمان تا سال ۱۹۱۵، هر سال یک صفحهٔ عکس منتشر شد. این صفحات به یک صفحهٔ بدون شماره در سالنامه متصل بودند و پوشش محافظ کاغذی داشتند.
پس از وقفه‌ای دوساله در جریان جنگ جهانی اول، این صفحه در سال ۱۹۱۸ بازگشت، اما این بار تصویری چاپی از پنج توپ‌انداز مدرسه‌ای سال بود. تصویر ویرایش ۱۹۱۹ نیز شرایط زمان جنگ را منعکس می‌کرد و پنج کریکت‌باز مدارس عمومی سال را نشان می‌داد. در سال ۱۹۲۰ روند عادی با پنج ضربه‌زن سال از سر گرفته شد. از آن پس، با چهار استثنا، رویهٔ معمول درج تصویر پنج کریکت‌باز سال بود. عکس‌های دیگر تا سال ۱۹۳۸ وارد سالنامه نشدند.
از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۹، نسخه‌های جلدنرم سالنامه دارای نشانک چوبی به شکل چوب کریکت بودند که با ریسمانی زرد از قسمت تیغه به داخل عطف متصل می‌شد. دستهٔ این نشانک به‌راحتی گم می‌شود و نسخه‌های جلدنرم دارای نشانک کاملاً سالم ارزش بیشتری دارند.
در سال ۱۹۳۸، سالنامه تحت نظارت رابرت هنری هارلینگ دستخوش تغییرات مهمی در سبک، طراحی و مواد شد.[۲۵] او حروف‌نگاری جدید و طرح‌های تازه‌ای برای جلد نسخه‌های جلدنرم و جلدسخت معرفی کرد. جلد کتان زردرنگی که چاپ چوبی نمادین اریک راویلیوس را در خود داشت، جایگزین پوشش کاغذی نسخهٔ جلدنرم شد. به همین دلیل نسخه‌های جلدنرم این دوره اغلب «کتانی» نامیده می‌شوند، هرچند از سال ۱۹۵۷ صحافی آن‌ها به مقوای دارای نمای پارچه‌ای تغییر کرد.
بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸، عناصر چاپ چوبی و نوشته‌های روی جلد نسخه‌های جلدنرم و روکش‌های جلدسخت در رنگ‌های گوناگون چاپ شدند و از سال ۱۹۷۹ دوباره به رنگ سیاه روی زمینهٔ زرد بازگشتند.
از دیگر تغییرات عبارت‌اند از:
- بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴، روکش جلدسخت روی کاغذ سفید چاپ شد.
- عکس‌های رنگی نخستین بار در سال ۱۹۸۸ در سالنامه ظاهر شدند.
- از سال ۱۹۹۴، روکش‌های جلدسخت لمینت شدند تا در برابر فرسودگی و آسیب مقاوم‌تر باشند.
- در سال ۲۰۰۱، چیدمان روی تختهٔ جلویی جلدسخت تغییر کرد.
- در سال ۲۰۰۳، سبک جدیدی از روکش‌های تصویری معرفی شد. خوانندگان می‌توانستند برای نسخهٔ «جلد سنتی» به‌صورت رایگان سفارش دهند، اما از سال بعد برای دریافت این جلد هزینه دریافت شد.
تغییرات جزئی سبک در سراسر تاریخ سالنامه رخ داده و در راهنمای مجموعه‌داران که در سال ۲۰۱۱ به‌روزرسانی و تجدید چاپ شد، مستند شده‌اند.[۲۶]
نسخه‌های فاکسیمیله
به دلیل کمیابی، ویرایش‌های اولیه ویزدن و ویرایش‌های منتشرشده در دوران دو جنگ جهانی نادر و گران‌قیمت هستند. با این حال، تمام ویرایش‌ها تا سال ۱۹۴۶ در قالب فاکسیمیله نیز در دسترس هستند.
نخستین مجموعهٔ فاکسیمیله در سال ۱۹۶۰ توسط بیلینگ و پسران چاپ شد. حدود ۱۵۰ نسخهٔ جلدنرم از هر سال بین ۱۸۶۴ تا ۱۸۷۸ تولید شد و به‌صورت مجموعه یا نسخهٔ منفرد عرضه گردید.
شرکت لو و برایدون در سال ۱۹۷۴ مجموعهٔ دیگری از ۱۵ سال نخست را چاپ کرد. این بار نیز مجموعه به ۱۵۰ نسخهٔ جلدنرم محدود بود.
در سال ۱۹۹۱، شرکت جان ویزدن و شرکا (با مسئولیت محدود) مجموعهٔ فاکسیمیلهٔ خود را در یک جعبهٔ زردرنگ متمایز تولید کرد. این مجموعه نیز شامل ویرایش‌های ۱۸۶۴ تا ۱۸۷۸ بود و به ۱٬۰۰۰ مجموعه محدود شد. کتاب‌های منفرد کاملاً فاکسیمیلهٔ اصل نبودند و نمی‌شد آن‌ها را با نسخه‌های اصلی اشتباه گرفت، زیرا اگرچه نسخه‌ای از جلدهای اصلی داشتند، با تختهٔ قرمز صحافی شده و عبارت «نسخهٔ عینِ‌اصلِ ویزدن» با طلاکوب روی جلد آن‌ها درج شده بود.
در سال‌های اخیر، مجموعهٔ گسترده‌تری از نسخه‌های فاکسیمیله توسط شرکت انتشاراتی ویلوز (با مسئولیت محدود) تولید شده است. تا اوایل سال ۲۰۱۴، نسخه‌های جلدنرم و جلدسخت تا ویرایش ۱۹۴۶ منتشر شده بودند. نسخه‌های جلدسخت نیز فاکسیمیلهٔ واقعی بودند و جلدهای قهوه‌ای تیره داشتند که طلاکوب اصلی روی آن‌ها بازتولید شده بود.[۲۷]
سه مجموعهٔ نخست فاکسیمیله، پشت جلد اشتباهی برای ویرایش ۱۸۷۸ بازتولید کرده بودند. آن‌ها به‌اشتباه فهرستی از مقالات ارائه‌شده توسط شرکت جان ویسدن و شرکا را نشان می‌دادند. نسخهٔ فاکسیمیلهٔ ویلوز شامل آگهی درست، یعنی کتابی دربارهٔ مسابقات کریکت آکسفورد و کمبریج از ۱۸۲۷ تا ۱۸۷۶، است.
به مناسبت انتشار ویرایش ۱۵۰ام، نسخهٔ فاکسیمیلهٔ ویرایش ۱۸۶۴ توسط شرکت جان ویسدن و شرکا به‌عنوان مشوقی برای افرادی که مشترک ویرایش‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ می‌شدند عرضه شد.[۲۸]
روکش‌های فاکسیمیله برای ویرایش‌های ویزدن از ۱۹۶۵ تا ۲۰۰۳ نیز برای جایگزینی روکش‌های گم‌شده یا آسیب‌دیده در دسترس هستند. روکش‌های مشابه برای ویرایش‌های ۲۰۰۴ به بعد نیز با عنوان «جلدهای سنتی» عرضه شده‌اند.
در ۱ دسامبر ۲۰۱۸، شرکت انتشارات ویلوز تمام موجودی باقی‌ماندهٔ خود، شامل حدود ۲٬۵۰۰ کتاب، را به وبگاه wisdenauction.com فروخت.
تیراژ چاپ
اندازهٔ تیراژهای ویزدن برای مجموعه‌داران اهمیت زیادی دارد، زیرا کمیابی تأثیر بسیار زیادی بر ارزش هر ویرایش دارد.
معتبرترین یا دست‌کم رایج‌ترین منبع اطلاعات دربارهٔ تیراژ چاپ، مقاله‌ای از لزلی گاتریج با عنوان «تاریخچهٔ ویزدن» است که در سالنامه سال ۱۹۶۳ منتشر شد.[۲۹]
نویسنده در این مقاله می‌گوید ردیابی سفارش‌های چاپ پیش از سال ۱۹۳۶ ناممکن بوده است، زیرا اسناد در جریان جنگ جهانی دوم و در پی دو حمله به ناشر و کارخانهٔ ویزدن در مورتلیک از بین رفته‌اند.
با وجود نبود اسناد اولیه، گاتریج اشاره می‌کند که ویرایش‌های ۱۸۸۹ تا ۱۹۰۱، به استثنای ۱۸۹۶ و ۱۹۰۰، در دو نوبت چاپ شدند. او همچنین به کمیابی ویرایش ۱۸۷۵ اشاره می‌کند، هرچند آن را به اندازهٔ نخستین ویرایش سال ۱۸۶۴ کمیاب نمی‌داند.
برای سال‌های ۱۹۳۶ به بعد، گاتریج ارقام تیراژ را ارائه کرده و تعداد کل یا تفکیک نسخه‌های جلدنرم و جلدسخت را تا سال ۱۹۴۹ ثبت کرده است:
| سال | مجموع | جلد نرم | جلد سخت |
|---|---|---|---|
| 1936 | 8,500 | – | – |
| 1937 | 8,000 | – | – |
| 1938 | – | 12,000 | نامشخص |
| 1939 | – | 12,000 | نامشخص |
| 1940 | – | 8,000 | نامشخص |
| 1941 | 4,000 | 3,200 | 800 |
| 1942 | 5,000 | 4,100 | 900 |
| 1943 | 7,000 | 5,600 | 1,400 |
| 1944 | 7,000 | 5,600 | 1,400 |
| 1945 | 8,000 | 6,500 | 1,500 |
| 1946 | 16,000 | 11,000 | 5,000 |
| 1947 | 20,000 | 14,000 | 6,000 |
| 1948 | 21,000 | 14,500 | 6,500 |
| 1949 | 31,500 | 21,000 | 10,500 |
پس از سال ۱۹۴۹، او از کاهش تعداد خبر می‌دهد، هرچند در زمان نگارش مقاله، فروش نسخه‌های جلدنرم و جلدسخت همچنان به‌ترتیب ۱۱٬۰۰۰ و ۱۰٬۰۰۰ نسخه بود. احتمالاً در سال صدمین سالگرد، این ارقام به‌طور چشمگیری افزایش یافت، زیرا ویرایش ۱۹۶۳ در سه نوبت چاپ شد.
در سال‌های اخیر، فروش ویرایش ۲۰۰۶ در مجموع از ۵۰٬۰۰۰ نسخه فراتر رفت.[۳۰] تیراژ بر این اساس تعیین شده بود که ناشر معتقد بود موفقیت انگلستان در رقابت‌های اَشِز تابستان گذشته، علاقهٔ عمومی زیادی ایجاد خواهد کرد.
اگرچه اسناد قابل اعتماد آن را تأیید نمی‌کنند، تقریباً قطعی است که تیراژ در دوران جنگ جهانی اول کاهش یافته بود. ویرایش ۱۹۱۶، که آگهی درگذشت دابلیو. جی. گریس را نیز دربر داشت، گران‌ترین ویزدن قرن بیستم است.
گمان می‌رود کمترین تیراژهای دورهٔ معاصر مربوط به سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ باشد.
گردآوری ویزدن
گردآوری نسخه‌های ویزدن در میان هواداران کریکت محبوب است و ویرایش‌های اولیه قیمت‌های بالایی دارند. نخستین ویرایش تنها ۱۱۲ صفحه داشت و به قیمت یک شیلینگ فروخته شد. نسخه‌های کمیاب ویرایش‌های اولیه ممکن است به قیمت هزاران پوند به فروش برسند.[۳۱]
منابع
- ↑ Nauright, John; Parrish, Charles (2012). Sports Around the World: History, Culture, and Practice, Volume 2 (illustrated ed.). ABC-CLIO. p. 215. ISBN 978-1-59884-300-2. Retrieved 8 September 2018.
- ↑ Spectator (28 February 1903). "Cricket Notes". The Adelaide Chronicle. Vol. 45, no. 2323. pp. 20–21 – via Newspapers.com.
'Wisden', the cricketer's Bible, waxes very enthusiastic over Trumper in this year's almanac.
- ↑ Gordon, Home (20 September 1906). "Are first class cricketers short-lived?". The Evening Star. Boulder, Western Australia. p. 4 – via Trove.
The annual Bible of cricketers is certainly the Wisden's Cricketer's Almanack.
- ↑ Davis, J. C., as "Not out" (3 December 1919). "A.I.F. Captain's Views". The Referee. No. 1718. Sydney. p. 12 – via Trove.
Capt. P. F. Warner proposed Wisden's in interesting terms [...] He referred to the pleasure he, like others, had derived from perusing the pages of the 'Bible of Cricket', the memories its pages conjured up.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده) - ↑ Kidd, Patrick (5 April 2013). "A good innings and still batting strong all those years on". Wisden 150. The Times. No. 70851. London. p. 9.
- ↑ Cheeran, John (8 March 2018). "Wisden India Almanack: The joy of six". The Times of India. Chennai. Archived from the original on 2 May 2019. Retrieved 27 August 2019.
- ↑ Coyne, James (February 2021). "Abstinence not so easy". The Cricketer. Vol. 99, no. 12. London. p. 103.
- ↑ Ferose, V. R. (26 February 2020). "Wisden India and Cricket Books". The New Indian Express. Mumbai. Archived from the original on 27 February 2020. Retrieved 19 May 2024.
- ↑ Ugra, Sharda (30 November 2019). "The good, bad and thorny of Indian cricket". ESPNcricinfo. Mumbai. Archived from the original on 19 May 2024. Retrieved 19 May 2024.
- ↑ Huggins, Mike (2004). The Victorians and Sport. London: Hambledon and London. pp. 156–157. ISBN 1852854154.
- 1 2 Engel, Matthew (5 April 2013). "Words on the Wisden Cricketers' Almanack". ft.com. Retrieved 7 April 2013.
- ↑ Mehaffey, John (10 April 2013). "Wisden Almanack endures as conscience of the game". Reuters. London. Retrieved 19 May 2024.
- ↑ Hotten, Jon (14 April 2021). "Wisden - the prequel?". ESPNcricinfo. Retrieved 11 May 2024.
- ↑ Preston, Norman. "Preface to the 1966 Edition". Wisden Cricketers' Almanack (1966 ed.). Sporting Handbooks Ltd. pp. vi–vii.
- ↑ Preston, Norman (2000). "Notes by the Editor". In Lane, Christopher (ed.). A Century of Wisden: An Extract from Every Edition, 1900-1999. London: John Wisden & Co. p. 127. ISBN 0947766626.
- ↑ Winder, Robert (2013). The Little Wonder: The Remarkable History of Wisden. London: Bloomsbury. ISBN 978-1408136263.
- ↑ "Don Bradman, Shane Warne in Wisden's XI". theaustralian.com. 23 October 2013. Archived from the original on 24 October 2013. Retrieved 23 October 2013.
- ↑ "Wisden Almanack". ESPNcricinfo.com. 2006-02-06. Retrieved 2019-09-25.
- ↑ Wilde, Simon (1 April 1995). "Statisticians take issue with Wisden". The Times. No. 65230. London. p. 40.
- ↑ Wisden 2024, p. 59.
- ↑ Engel, Matthew. "Preface". Wisden Cricketers' Almanack (1993 ed.). Sporting Handbooks Ltd. p. 4.
- ↑ Winder (2014), pp. 407–412.
- ↑ "Bloomsbury launches Wisden into India – 10/10/11 – Corporate and Investor Relations". Bloomsbury.com. 2011-10-10. Retrieved 2019-09-25.
- ↑ "Wisden Index". Bloomsbury.com. Retrieved 2019-09-25.
- ↑ Berry, Scyld, ed. (2009). "Obituaries". Wisden Cricketers' Almanack 2009. London: John Wisden & Co. p. 1605. ISBN 978-1905625161.
- ↑ Rice, Jonathan; Renshaw, Andrew (2011). The Wisden Collector's Guide. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-4081-6527-0.
- ↑ "Willows Reprints". Willows Publishing Company. Retrieved 2019-09-25.
- ↑ "Celebrate Wisden's 150th Edition" (PDF). Bloomsbury.com. Retrieved 2019-09-25.
- ↑ Gutteridge, L. E. S. "A History of Wisden". Wisden Cricketers' Almanack (1963 ed.). Sporting Handbooks Ltd. pp. 74–88.
- ↑ Wisden Cricketers, Matthew Engel. "Preface to the 2007 Edition". Wisden Cricketers' Almanack (2007 ed.). Sporting Handbooks Ltd. p. 7.
- ↑ "1864 Original Paperback Wisden. The First Edition of Wisden". www.wisdenauction.com. Retrieved 7 June 2017.
- ویزدن
- نشریههای بنیانگذاریشده در ۱۸۶۴ (میلادی)
- بنیانگذاریهای ۱۸۶۴ (میلادی) در بریتانیا