سامان محمدی خیاره

سامان محمدی خیاره (۳۱ خرداد ۱۳۶۹- ۱۲ مهر ۱۴۰۴) زندانی سیاسی اهل سنندج بود که تحت فشارهای جسمی و روانی مجبور به پذیرش اتهاماتی از جمله کشتن یک مأمور نظامی و یک فرد دیگر در جریان اعتراضات سال ۱۳۸۸ شده بود. وی اما این اعترافات را در تمامی مراحل بازپرسی و دادرسی رد کرده بود. سامان محمدی در یک دادرسی طولانی و پر کش و قوس، محکوم به اعدام گردید^[۱] و در نهایت با وجود دستکم یکبار نقض حکم و مختومه شدن پرونده، در روز شنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۴ در زندان قزلحصار کرج اعدام شد.^[۲]

سامان محمدی خیاره پس از بازداشت در سال ۱۳۸۸ و در حالی که فقط ۱۹ سال سن داشت به اتهام محاربه در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم شد. این حکم اما به دلیل نبود ادله کافی در شعبه ۴۱ دیوان عالی کشور نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شد. در نهایت، دادگاه هم‌عرض وی را به ۱۵ سال حبس تعزیری به اتهام عضویت در گروه‌های مخالف نظام محکوم کرد. با این حال، در روندی ابهام‌آمیز و با فشار نهادهای امنیتی که شاکی پرونده بودند، این حکم نقض و وی بار دیگر از بابت همان اتهامات به اعدام محکوم شد.^[۳]

سامان محمدی خیاره در ایام بازداشت و همچنین در زمان برگزاری نشست دادگاه از حق دسترسی به وکیل تعینی محروم بود. همچنین وی طی ۱۶ سال محبوس بودن در زندان از حق مرخصی نیز محروم بوده است.^[۴] او در زندان قزلحصار کرج محبوس بود.^[۵]

پرونده قضایی سامان محمدی سراسر ابهام بود، حتی رسانه‌های نزدیک به سپاه پاسداران پس از اجرای حکم اعدام، زمان بازداشت او را ۹ آذر ۱۳۹۲ در هشتگرد اعلام کردند.^[۶] در حالی که منابع حقوق بشری زمان بازداشت را سال ۱۳۸۸ اعلام کرده‌اند.^[۱]

جزئیات پرونده قضایی او که در اطلاعات منتشر شده توسط گروه هکری عدالت علی وجود دارد، نشان می‌دهد که وی حداقل تا سال ۱۳۹۸ در بند ۲۰۹ زندان اوین و تحت تدابیر شدید امنیتی معاونت عملیات وزارت اطلاعات نگهداری می‌شد.^[۷]

برخی از منابع خبری از جمله توانا، گزارش‌ داده‌اند که سامان محمدی یک فرزند نوجوان دارد که پس از بازداشت وی به دنیا آمده و دیدار او با پدر فقط در اتاق ملاقات زندان بوده است.^[۸]