کیوان صمیمی
کیوان صمیمی | |
|---|---|
 صمیمی در دی ۱۴۰۲ | |
| نام هنگام تولد | کیوان صمیمی بهبهانی |
| زادهٔ | ۱۳۲۷ (۷۶–۷۷ سال)[۱] |
| دیگر نامها | حسن (نام مستعار)[۳] |
| محل تحصیل | دانشگاه صنعتی شریف[۱] |
| پیشهها |
|
کیوان صمیمی بهبهانی (زادهٔ ۱۳۲۷)[۴][۱] روزنامهنگار و فعال سیاسی ملی-مذهبی است. صمیمی سابقهٔ چند مرتبه زندان و بازداشت در دورههای مختلف دارد. او عضو شورای فعالان ملی مذهبی ایران است.[۵]
کیوان صمیمی مدیر مسئول ماهنامه توقیفشده نامه، عضو شورای ملی صلح، کمیته پیگیری بازداشتهای خودسرانه، عضو هیئت مدیرهٔ انجمن دفاع از آزادی مطبوعات، کمیته حمایت از حقوق شهروندی و نیز کمیته دفاع از حق تحصیل است. او با همراهی شایا شهوق وبگاه مسدود شده خرابات را بنیان گذاشت.[۶][۷]
زندگی
کیوان صمیمی در سال ۱۳۲۷ در بهبهان زاده شد. او پسر حبیبالله صمیمی و عفت عسگری است. پدر او در پالایشگاه نفت آبادان مسئولیت داشت و از افراد دخیل در اعتصابات کارگری در جریان ملی شدن صنعت نفت بود. مادرش عفت عسکری از معدود تحصیلکردگان دبیرستانهای دوران رضاشاه بود.[۸]
کیوان صمیمی در سال ۱۳۴۵ پس از قبولی در دانشگاه صنعتی آریامهر به تهران رفت. وی در این دوره به فعالیتهای سیاسی خود ادامه داد و همراه برادرش ساسان به سازمان مجاهدین خلق ایران پیوست. ولی در زندان از این سازمان جدا شد.[۹][۸] او پس از جدایی از مجاهدین خلق، به حزب ملل اسلامی پیوست. او بعدها به عضویت جنبش مسلمانان مبارز درآمد. خود او نیز در سال ۱۳۷۷ اقدام به تأسیس حزبی با عنوان حزب آزادی مردم ایران کرد. کیوان صمیمی در این دوره عضو انجمن حامیان حق تحصیل و شورای فعالان ملی مذهبی نیز بود. وی دبیر هیئت اجرایی شورای ملی صلح بود. این شورا در ۲۶ آبان ۱۳۸۶ به دعوت کانون مدافعان حقوق بشر و پیشنهاد شیرین عبادی تشکیل شد. صمیمی در این کانون دبیر کمیته پیگیری بازداشتهای خودسرانه بود.[۸]
برادر او ساسان در دوران دودمان پهلوی اعدام شد.[۱۰] برادر دیگر او کامران صمیمی در سال ۱۳۶۱ اعدام شد.[۹] کامران صمیمی در دوران تحصیل، به جهت تحصیل در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، عضو کنفدراسیون دانشجویان خارج از ایران بود.[۸]
بازداشتها
۱۳۴۴
کیوان صمیمی نخستین بازداشت کوتاه مدت خود را در ۱۷ سالگی در سال ۱۳۴۴ در شیراز تجربه کرد.[۹][۸]
۱۳۵۱
او در هنگام سفر ریچارد نیکسون رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا به ایران در سال ۱۳۵۱ به خاطر شرکت در تظاهرات علیه شاه و نیکسون دوباره بازداشت شد. او به خاطر شرکت در تظاهرات به سه ماه حبس تعزیری محکوم شد و پس از طی مدت محکومیت از زندان قصر آزاد شده و کلاً فعالیت علنی سیاسی را کنار گذاشت. در دهه ۱۳۵۰ به همراه برادرش ساسان به سازمان مجاهدین خلق پیوست و چندین بار دستگیر شد.[۹]
۱۳۵۴
کیوان صمیمی برای سومین بار به همراه برادرش در ۲۸ مرداد ۱۳۵۴ به اتهام عضویت در گروههای مخالف نظام شاهنشاهی بازداشت و به ۱۱ سال زندان محکوم شد. برادرش ساسان به اعدام محکوم شد. ساسان صمیمی در سحرگاه ۴ بهمن ۱۳۵۴ به همراه جمعی دیگر از جمله وحید افراخته، مرتضی لبافی نژاد و مرتضی صمدیه لباف تیرباران شد.[۹]
در نهایت او با اوجگیری انقلاب ۱۳۵۷ در دی ۱۳۵۷ در زمان دولت شاپور بختیار آزاد شد.[۱]
۱۳۷۸
صمیمی در سال ۱۳۷۸ به اتهام نشر مطالب خلاف قوانین جمهوری اسلامی ایران در مجله نامه به یک سال زندان و توقیف مجله محکوم شد. او پیش از این نیز به خاطر محتوای این مجله به مارکسیست بودن متهم شده بود.[۸]
۱۳۸۸
صمیمی در ۲۳ خرداد ۱۳۸۸ از سوی وزارت اطلاعات در خانه شخصی خود بازداشت شد.[۵] برخی منابع محل بازداشت او را دفتر کارش عنوان کردند. یکی از اتهامات او تأسیس کمیته دفاع از انتخابات آزاد، سالم و عادلانه عنوان شده بود.[۸] اتهامات اصلی وی تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی برای برهم زدن امنیت ملی بودند. شرکت در تظاهرات و صدور بیانه علیه سلامت انتخابات نیز از جمله اتهامات کیوان صمیمی مطرح شده بود. درحالیکه وی یک روز پس از انتخابات دستگیر و همه این مدت در زندان بود.[۱۱]
به گفته بازداشتکنندگان، کیوان صمیمی ابتدا به جهت پیشگری بازداشت شد. اما زندان او بیش از شش سال و نیم طول کشید.[۵] بر پایه حکم ابلاغی در ۱۳ بهمن ۱۳۸۸ صمیمی به شش سال زندان به علاوه محرومیت مادام العمر از فعالیتهای سیاسی محکوم شد.[۵] از مجموع حبس وی، ۵ سال مربوط به جرم اجتماع تبانی علیه جمهوری اسلامی ایران و ۱ سال مربوط به فعالیت تبلیغی علیه نظام بود.[۱۲] گزارش شده که حدود ۴ ماه از زمان زندان او در انفرادی سپری شدهاست و همچنین وی موفق شد دو بار به مرخصی از زندان برود.[۵]
کیوان صمیمی در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۴ پس از تحمل محکومیت خود از زندان آزاد شد.[۵]
۱۳۹۸
کیوان صمیمی بار دیگر در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ همزمان با روز جهانی کارگر در تجمعی که در جلوی مجلس شورای اسلامی شکل گرفته بود به همراه تعدادی دیگر دستگیر و روز دوشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۸ بهطور موقت آزاد شد.[۱۳]
۱۳۹۹
صمیمی در خرداد ۱۳۹۹ به اتهام اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور به تحمل ۳ سال زندان محکوم و در مرداد ۱۳۹۹ این حکم تأیید شد. او در واکنش به تأیید حکم سه سال زندان گفت: «هیچوقت از گفتن حق منصرف نشدهام و پس از کشیدن این سه سال هم چنانچه زنده بمانم منصرف نخواهم شد.».[۱۴] این حبس او با تبعید به سمنان همراه بود.[۱۳]
کیوان صمیمی در ۱۷ آذر ۱۳۹۹ پس از مراجعه به واحد اجرای احکام دادسرای اوین برای تحمل سه سال زندان، بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.[۱۵] در پی جان باختن عادل کیانپور و بکتاش آبتین در زندان، کانون نویسندگان ایران در بیانیهای به نظام جمهوری اسلامی ایران هشدار داد که جان کیوان صمیمی روزنامهنگاری که در آذر ۱۳۹۹ بازداشت شده بهطور جدی در خطر است.[۱۶]
وی سرانجام در ۶ بهمن ۱۴۰۱ پس از سپری کردن دوران محکومیت خود از زندان آزاد شد. هرچند منابع خبری ایرانی از آزادی او با عفو رهبری گزارش دادند.[۱۷]
۱۴۰۲
کیوان صمیمی بار دیگر در ۳۱ فروردین ۱۴۰۲ دستگیر شد.[۱۳] بر پایه گفتهها او قرار بود تا در میزگرد مجازی با عنوان گفتوگو برای نجات ایران شرکت کند. او همچنین کمی پس از آزادی از زندان قبلی، بیانیه میرحسین موسوی با موضوع تأکید بر برگزاری رفراندوم را امضا کرد.[۱۷] صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، اتهام وی را ارتباط با گروه مجاهدین خلق عنوان کرد.[۱۳] در متن این خبر آمده بود: «کیوان صمیمی عنصر مرتبط با سازمان مجاهدین خلق، به اتهام ارتباط دوباره با گروهکهای ضدانقلاب خارج از کشور بازداشت شدهاست.»[۱۸] در زیرنویس شبکه خبر صداوسیمای جمهوری اسلامی هم آمد که کیوان صمیمی را برای برگزاری جلساتی با یکی از فرقههای ضاله تحت حمایت رژیم صهیونیستی دستگیر کردهاند.[۱۹] خانواده صمیمی از به جریان افتادن پروندهای با اتهام اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور در دی ۱۴۰۱ علیه او در دادگاه انقلاب خبر دادند.[۲۰] در نهایت وکیل صمیمی عنوان کرد که عنوان اتهامی او، فعالیت تبلیغی علیه نظام به خاطر مشارکت در همایش گفتگو برای نجات ایران بودهاست.[۱۲]
به گفته وکیل کیوان صمیمی، او در ۱ خرداد ۱۴۰۲ با قید وثیفه آزاد شد و دادگاهش در ۸ خرداد برگزار خواهد شد.[۲۱]
کمپین شرکت در انتخابات ۱۴۰۳
کیوان صمیمی در سال ۱۴۰۳ در مصاحبه با بیبیسی فارسی، مردم ایران را تشویق به شرکت در انتخابات ریاستجمهوری ۱۴۰۳ ایران کرد و مدعی شد که «با روی کار آمدن مسعود پزشکیان تغییر عمدهای رخ خواهد داد.»[۲۲] بهاره هدایت، زندانی سیاسی ایرانی، این موضع کیوان صمیمی و علیرضا رجایی را بسیار شرمآور خواند.[۲۳]
فعالیتهای حرفهای و سیاسی
روزنامهنگاری
صمیمی روزنامهنگاری را از نویسندگی در نشریه پیام هاجر متعلق به اعظم طالقانی آغاز کرد. این نشریه در دهه ۱۳۶۰ (خورشیدی) منتشر میشد. کمی بعد و در دهه ۱۳۷۰ (خورشیدی) او در مجله دریچه مطالبی مینوشت. پس از آن به سردبیری نشریه ایران فردا و مدیر مسئولی نشریه نامه گمارده شد. او در سال ۱۳۷۴ تصمیم به راهاندازی مجلهای با موضوع تئوریک-سیاسی نمود که با مخالفت وزارت ارشاد همراه بود. این مجله که بعدها نامه نام گرفت، در سال ۱۳۷۶ مجوز لازم را برای انتشار دریافت کرد.[۸]
پیوستن به اعتصاب غذا گسترده زندانیان سیاسی
در ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ زندانیان سیاسی در زندانهای اوین، فشافویه، و عادل آباد اعلام کردند به یاد و احترام رنجهای مشترک مردم ایران و در اعتراض به ظلمهای ستمگران و به یاد گرسنگان وطن بر سفره نوروز، شروع سال ۱۴۰۰ خورشیدی را با اعتصاب غذا آغاز میکنند که تا سه روز ادامه داشت. کیوان صمیمی یکی از زندانیان امضا کننده بیانیه بود.[۲۴][۲۵]
امضای پیمان دادخواهی
در اسفند ۱۴۰۱ کیوان صمیمی و ۸۲ تن دیگر از کنشگران دادخواه با امضای پیمان دادخواهی در راستای ساخت مبنایی برای همبستگی در پیشبرد جنبش زن، زندگی، آزادی بر اصولی مانند نفی خشونت و برقراری عدالت و حقیقت، عهد بستند. این گروه، امضا کردهاند که برای فردای ایران به اصولی پایبندند که بخشی از همه کنوانسیونها و میثاقهای جهانی ناظر بر رعایت حقوقبشر است.[۲۶]
اعلام همبستگی و درخواست آزادی کسری نوری
در اواخر سال ۱۴۰۱ کیوان صمیمی همراه با جمعی از فعالان سیاسی و مدنی با اشاره به بیش از یک دهه سرکوب مداوم کسری نوری در بیانیهای خواستار آزادی او شدند.[۲۷]
برای آزادمردی که در تمام سالهای سخت زندانی بودنش لحظهای از تلاش برای رسیدن مردم ایران به دموکراسی دست برنداشته، همواره جنگیده و هزینههای بسیار متحمل شدهاست، اگر امید به چشماندازی روشن برای فردای ایران ماست از مقاومت امثال اوست که حتی در روزهای سرد و تاریک زندان همیشه پیام آزادی سرداده و نویدبخش رهایی مردمی بودهاند که دهههاست تحت سرکوب، ستم و شکنجهاند. برای سربلندی ایران، کسری نوری و دیگر زندانیان سیاسی باید آزاد شوند.
کیوان صمیمی، نرگس محمدی، عالیه مطلبزاده، لیلا حسینزاده، سعید شیرزاد، هستی امیری، آرش گنجی، محمد حبیبی، آتنا دائمی، باربد گلشیری، اسماعیل بخشی و پرستو فروهر[۲۸]
جستارهای وابسته
پانویس
- 1 2 3 4 «یک عمر مبارزه (زندگینامه کیوان صمیمی)». سایت ملی – مذهبی. ۶ خرداد ۱۳۹۱. دریافتشده در ۲۸ مارس ۲۰۱۸.
- ↑ «بیوگرافی کامل کیوان صمیمی». باشگاه خبرنگان جوان. ۱۹ مرداد ۱۳۹۱. دریافتشده در ۲۸ مارس ۲۰۱۸.
- ↑ امروز، ایران. «خلاصهای از زندگینامه کیوان صمیمی». ایران امروز. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۴-۲۱.
- ↑ «نسخه آرشیو شده». بایگانیشده از اصلی در ۲۱ اوت ۲۰۱۰. دریافتشده در ۲۰ اوت ۲۰۱۰.
- 1 2 3 4 5 6 «کیوان صمیمی، روزنامهنگار ایرانی بعد شش سال از زندان آزاد شد». بیبیسی فارسی. ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۴. دریافتشده در ۲۸ مارس ۲۰۱۸.
- ↑ «بازجویی از کیوان صمیمی در مورد ارتباط با فروهر». رویداد. ۲۱ شهریور ۱۳۸۸. بایگانیشده از اصلی در ۲۳ شهریور ۱۳۸۸. دریافتشده در ۲۲ شهریور ۱۳۸۸.
- ↑ «کیوان صمیمی؛ یکهتاز و مصمم برآرمان». جرس. ۳ اردیبهشت ۱۳۸۹. بایگانیشده از اصلی در ۲۸ مارس ۲۰۱۸. دریافتشده در ۲۸ مارس ۲۰۱۸.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 نازیلا معروفیان (۱۸ اسفند ۱۴۰۱). «کیوان صمیمی روزنامهنگار در بند».
- 1 2 3 4 5 «کیوان صمیمی، تصویر ۵۰ سال مبارزه با استبداد». توانا. بایگانیشده از اصلی در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۲ آوریل ۲۰۲۳.
- ↑ کیوان صمیمی: حکومت برای اینکه بماند به خارج امتیاز میدهد - گفتوگوی ویژه در یوتیوب (۷ مرداد ۱۴۰۴)
- ↑ شش سال حبسو محرومیت مادام العمر از فعالیتهای سیاسی برای کیوان صمیمی بایگانیشده در ۱۰ مارس ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine، کلمه
- 1 2 «علت بازداشت کیوان صمیمی اعلام شد». روزنامه دنیای اقتصاد. ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲. دریافتشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲.
- 1 2 3 4 «بازداشت دوباره کیوان صمیمی با یک اتهام و یک ادعای بحثانگیز – DW – ۱۴۰۲/۱/۳۱». بخش فارسی دویچه وله. ۳۱ فروردین ۱۴۰۲. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۵-۱۸.
- ↑ «دادگاه انقلاب کیوان صمیمی را به سه سال حبس محکوم کرد». رادیو فردا. ۷ مرداد ۱۳۹۹.
- ↑ «کیوان صمیمی بازداشت و به زندان اوین منتقل شد – DW – ۱۳۹۹/۹/۱۷». بخش فارسی دویچه وله. ۱۷ آذر ۱۳۹۹. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۰-۱۹.
- ↑ «هشدار کانون نویسندگان ایران: جان کیوان صمیمی در «خطر جدی» است». بخش فارسی صدای آمریکا. ۲۴ دی ۱۴۰۰.
- 1 2 «آمریکا: بازداشت کیوان صمیمی نشاندهنده ترس جمهوری اسلامی از مردم ایران است». رادیو فردا. ۳۱ فروردین ۱۴۰۲. دریافتشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲.
- ↑ «سه ماه بعد از آزادی، کیوان صمیمی «با ادعا و اتهامهای جدید» بازداشت شد». بخش فارسی صدای آمریکا. ۱ اردیبهشت ۱۴۰۲. دریافتشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲.
- ↑ «کیوان صمیمی به اتهام ارتباط با خارج از کشور بازداشت شد». ایرانوایر. ۳۱ فروردین ۱۴۰۲.
- ↑ «کیوان صمیمی، روزنامهنگار و فعال سیاسی دوباره بازداشت شد». بیبیسی فارسی. ۳۱ فروردین ۱۴۰۲. دریافتشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲.
- ↑ «کیوان صمیمی با قید وثیقه از زندان آزاد شد». خبرآنلاین. ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲. دریافتشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲.
- ↑ «کیوان صمیمی: در دور دوم رای میدهم». بیبیسی فارسی. ۱۳ تیر ۱۴۰۳. دریافتشده در ۲۷ مهر ۱۴۰۴.
- ↑ «بهاره هدایت: اصلاحطلبان دنبال نابودی پیروزی مردم در دور اول انتخاباتاند». ایران اینترنشنال. ۱۵ تیر ۱۴۰۳. دریافتشده در ۲۷ مهر ۱۴۰۴.
- ↑ «۲۸ زندانی سیاسی در ایران: به یاد گرسنگان وطن بر سفره نوروز اعتصاب غذا میکنیم». بیبیسی فارسی. ۳۰ اسفند ۱۳۹۹.
- ↑ «کسری نوری از زندان عادلآباد: اعتصاب غذای من اعتراض به ستمگر است». ایران اینترنشنال.
- ↑ «پیمان دادخواهی؛ مبنایی برای همبستگی در پیشبرد جنبش زن، زندگی، آزادی». ایرانوایر. ۴ اسفند ۱۴۰۱.
- ↑ «دوازده فعال حقوق بشر خواستار آزادی کسری نوری شدند». بیبیسی فارسی. ۶ اسفند ۱۴۰۱.
- ↑ «جمعی از فعالان مدنی: به یک دهه سرکوب کسری نوری پایان دهید». ایرانوایر.
