سایمون کامرون
سایمون کامرون | |
|---|---|
 کامرون، ح. ۱۸۶۰–۱۸۷۰ | |
| بیست و ششمین وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا | |
| دوره مسئولیت ۵ مارس ۱۸۶۱ – ۱۴ ژانویه ۱۸۶۲ | |
| رئیسجمهور | آبراهام لینکلن |
| پس از | Joseph Holt |
| پیش از | Edwin M. Stanton |
| سناتور ایالات متحده از پنسیلوانیا | |
| دوره مسئولیت ۱۳ مارس ۱۸۴۵ – ۳ مارس ۱۸۴۹ | |
| پس از | جیمز بیوکنن |
| پیش از | جیمز کوپر |
| دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۵۷ – ۳ مارس ۱۸۶۱ | |
| پس از | ریچارد بردهد |
| پیش از | دیوید ویلموت |
| دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۶۷ – ۱۲ مارس ۱۸۷۷ | |
| پس از | ادگار کوون |
| پیش از | جی. دونالد کامرون |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۸ مارس ۱۷۹۹ میتاون، پنسیلوانیا، ایالات متحده |
| درگذشته | ۲۶ ژوئن ۱۸۸۹ (۹۰ سال) میتاون، پنسیلوانیا، ایالات متحده |
| آرامگاه | گورستان هرسبرگ |
| حزب سیاسی | دموکرات (پیش از ۱۸۴۹) چیزی نمیدانم (۱۸۴۹–۱۸۵۶) حزب جمهوریخواه (ایالات متحده آمریکا) (۱۸۵۶–۱۸۷۷) |
| همسر(ان) | مارگرت بروآ (ا. ۱۸۲۲–۱۸۷۴) |
| فرزندان | ۱۰، شامل جی. دونالد کامرون |
| امضا |  |
سایمون کامرون (انگلیسی: Simon Cameron؛ ۸ مارس ۱۷۹۹ – ۲۶ ژوئن ۱۸۸۹) بازرگان و سیاستمدار آمریکایی بود که چهار بار بهعنوان سناتور ایالت پنسیلوانیا انتخاب شد و فعالیت سیاسی او بیش از نیم قرن به طول انجامید. او در آغاز جنگ داخلی آمریکا، در دوران ریاستجمهوری آبراهام لینکلن، بهعنوان وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا خدمت کرد.
کامرون زادهٔ میتاون، پنسیلوانیا بود و ثروت خود را از راه سرمایهگذاری در راهآهن، کانالها و بانکداری به دست آورد. او در آغاز از حامیان جیمز بوکانن بود و هنگامی که بوکانن در سال ۱۸۴۵ بهعنوان وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا منصوب شد، کامرون جانشین او در سنای ایالات متحده آمریکا گردید. با این حال، کامرون در دههٔ ۱۸۵۰ از بوکانن و حزب دموکرات جدا شد.
او که مخالف بردهداری بود، مدتی کوتاه به حزب چیزی نمیدانم پیوست و سپس در سال ۱۸۵۶ به حزب جمهوریخواه ملحق شد. وی در سال ۱۸۵۷ بار دیگر به سنا راه یافت و در همایش ملی جمهوریخواهان در سال ۱۸۶۰، نقشی تعیینکننده در حمایت از لینکلن ایفا کرد.
لینکلن، کامرون را بهعنوان نخستین وزیر جنگ خود منصوب کرد. دوران مسئولیت او در زمان جنگ با اتهامهایی چون فساد و مدیریت سهلانگارانه همراه بود و در ژانویهٔ ۱۸۶۲ از این سمت کنار گذاشته شد و بهعنوان سفیر (وزیرمختار) ایالات متحده در روسیه منصوب گردید. او تنها مدت کوتاهی در آن سمت باقی ماند و سپس به ایالات متحده بازگشت.
کامرون پس از بازگشت، ماشین سیاسی خود را در پنسیلوانیا بازسازی کرد و در سال ۱۸۶۷ برای سومین بار به سنای ایالات متحده راه یافت. پس از ده سال حضور در این دورهٔ سوم، استعفا داد و زمینهٔ انتخاب پسرش، جی. دونالد کامرون، را بهعنوان جانشین خود فراهم کرد. سایمون کامرون تا ۹۰سالگی زیست و ماشین سیاسی او تا چند دهه پس از مرگش نیز پابرجا ماند و تا دههٔ ۱۹۲۰ بر سیاست پنسیلوانیا تسلط داشت.
منابع
- Crippen, Lee Forbes (1942). Simon Cameron, Ante-Bellum Years. Mississippi Valley Press. OCLC 195269.
- Kahan, Paul (2016). Amiable Scoundrel: Simon Cameron, Lincoln's Scandalous Secretary of War. University of Nebraska Press. ISBN 978-1-61234-814-8.
پیوند به بیرون
- Biographical Directory of the U.S. Congress (انگلیسی)
- Databases of U.S. and Confederate Senators (انگلیسی)
نمایندگان مجلس سنای ایالات متحده از پنسیلوانیا | ||
|---|---|---|
| کلاس ۱ |  | |
| کلاس ۳ | ||
وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| وزارت جنگ ایالات متحده آمریکا (۱۷۸۹–۱۹۴۹) |
|   | ||||
| واحد ارتش ایالات متحده آمریکا (۱۹۴۹–اکنون) |
| |||||