شدو هارتس: کاوننت

شدو هارتس: کاوننت
جلد نسخه آمریکای شمالی، که قهرمان زن اصلی بازی کَرین کونیگ را نشان می‌دهد.
توسعه‌دهنده(ها)ناتیلوس
ناشر(ها)آروزه (ژاپن)
میدوی گیمز (آمریکا)
کارگردان(ـان)ماتسوزو ماچیدا
تهیه‌کننده(ها)آساکو اویکاوا
طراح(ـان)تاکه‌هیرو ایشیدا
برنامه‌نویس(ـان)ایزومی هاماموتو
هنرمند(ان)میاکو کاتو
نویسنده(ها)ماتسوزو ماچیدا
آهنگساز(ان)
سریشدو هارتس
سکو(ها)پلی‌استیشن ۲
تاریخ(های) انتشار
ژانر(ها)نقش‌آفرینی
حالت(ها)تک‌نفره
رسانه۲ دی‌وی‌دی
گروه سنیCERO: +۱۵
ESRB: T
PEGI: +۱۶
USK: +۱۲

شدو هارتس: کاوننت یا سایه قلب‌ها: پیمان[پانویس ۱] (به انگلیسی: Shadow Hearts: Covenant) یک بازی ویدئویی به سبک نقش‌آفرینی است که توسط ناتیلوس توسعه یافته و به‌وسیلهٔ آروزه در سال ۲۰۰۴ در کشور ژاپن، و توسط میدوی گیمز در سایر کشورها و به‌طور انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شده است. این بازی مستقیماً ادامهٔ قسمت اول و دومین بازی رسمی در مجموعه بازی‌های شدو هارتس بود. داستان بازی یک سال و نیم بعد از سایه قلب‌ها در بین جنگ جهانی اول آغاز می‌شود. تمرکز داستان بر روی کَرین کونیگ، ستوان ارتش آلمان است که در عمل جن‌گیری مردی به نام یوری هیوگا دست دارد؛ فردی که توانایی تبدیل شدن به دیو را دارد. اما کرین زمانی که از نیت دلسوزانه یوری با خبر شد، تصمیم گرفت همراه او به اکتشاف بپردازد تا او را برای رهایی از افسون درون وجودش یاری کند. سایه قلب‌ها: پیمان بر خلاف معمول، شامل دو عدد دیسک دی‌وی‌دی بود، که بر طبق گفتهٔ سازنده‌ها، دارای بیش از چهل ساعت گیم‌پلی است.

ساخت کاوننت در پاییز ۲۰۰۲ آغاز شد؛ اعضای تیم سازنده شامل ماتسوزو ماچیدا نویسنده و کارگردان، هنرمند میاکو کاتو و آهنگساز یوشیتاکا هیروتا بودند. تیم سازنده سیستم نبرد را از نو طراحی کرد و لحن داستان را بر اساس بازخورد بازیکنان نسخه اول تغییر دادند. این بازی همچنین با نام شدو هارتس ۲ (به ژاپنی: シャドウハーツII Shadō Hātsu Tsū) نیز شناخته می‌شود. این عنوانی است که در داخل بازی نیز از آن استفاده می‌شود. نام «سایه قلب‌ها: پیمان» فقط بر روی بسته‌بندی‌ها و تبلیغات آمریکایی و اروپایی استفاده می‌شود. با توجه به پیشرفت‌های انجام شده در سیستم بازی، سایه قلب‌ها: پیمان با واکنش‌های مثبتی از نشریات بازی‌های ویدئویی همراه بود و فروشی معادل ۲۴۰٬۰۰۰ نسخه در ژاپن و آمریکای شمالی داشت. سومین عنوان از مجموعه شدو هارتس با نام شدو هارتس: از دنیای نو در سال ۲۰۰۵ برای پلی‌استیشن ۲ منتشر شد.

روند بازی

شدو هارتس: کاوننت یک بازی ویدئویی نقش‌آفرینی با روش مبارزه گردشی میان شخصیت‌های انتخاب شده در گروه است، جایی که بازیکنان کنترل تیمی به رهبری کَرین کونیگ یا یوری هیوگا را در طول بازی به دست می‌گیرند؛ پیشرفت بین نیمه اول داستان‌محور خطی و نیمه دوم تقسیم می‌شود که امکان کاوش بیشتر و دسترسی به مناطق اختیاری را فراهم می‌کند. در طول روندبازی، گروه تعدادی از شهرها و مناطق روستایی در سراسر سرزمین اوراسیا را کاوش می‌کند، اقلام و تجهیزات را جمع‌آوری و خریداری می‌کند، با شخصیت‌های غیرقابل‌بازی که به عنوان تعیین‌کننده‌های مأموریت و تاجر عمل می‌کنند صحبت می‌کند و مأموریت‌های اصلی داستان و مأموریت‌های جانبی را تکمیل می‌کند. حلقه داوری[پانویس ۲] سایه قلب‌ها با پیشرفت‌ها و تغییرات فراوان در این نسخه نیز بازگشته است. همچنین مبارزات به سبب انواع مختلفی از حمله‌ها و ضربات ترکیبی بسیار گسترده‌تر شده است.[۱]

در سایه قلب‌ها: پیمان بازیباز قادر است به‌طور دلخواه حلقه داوری را برحسب کارایی با معرفی دو حلقه جدید: پهن کردن ناحیه اصابت[پانویس ۳] و پهن کردن ضربه،[پانویس ۴] بر حسب چیزی که بازیباز می‌خواهد بازی را برای دشوارتر یا راحت‌تر سازد.

چندین نوع حلقه جدید نیز برای بازیبازهای مختلف فراهم گردید، حلقه تمرینی برای تازه‌کارها، حلقه معمولی برای غیر حرفه‌ای‌ها، حلقه فنی برای کهنه‌کاران و حلقه خودکار برای بازیبازهای که تنبل هستند و نمی‌توانند بر روی حلقه داوری هدف بگیرند. بازیباز همچنین می‌تواند خود را به اقلام مختلف حلقه برای اضافه کردن تأثیراتی در حملات فیزیکی شخصیت مانند سمی و فلج کردن مجهز کند.

کاوننت همچنین شامل کلاس‌های ضربه است که با حملات فیزیکی و جادویی در ارتباط است. این کلاس‌ها شامل: استاندارد، ضربه قوی، زاویه بالا و زدن به زمین است. با در نظر گرفتن «وزن» هیولاهای حریف، بازیکن با به هم پیوستن ضربات ترکیبی قادر خواهد بود آسیب بیشتری به آن‌ها برساند.

شرح مختصر

محیط و شخصیت‌ها

داستان شدو هارتس در یک واقعیت جایگزین، در سال ۱۹۱۵ و در طی جنگ جهانی اول روایت می‌شود و وقایع تاریخی و مردم را با عناصر فراطبیعی از جمله موجودات الهی و وحشت کیهانی در هم می‌آمیزد.[۲] داستان بازی بین مناطقی شامل اروپا، روسیه، خاور نزدیک و ژاپن در حال تغییر است. یکی دیگر از مکان‌های کلیدی، قبرستان متافیزیکی است. داستان شش ماه پس از وقایع سایه قلب‌ها و پس از به پایان رساندن «بد» آن بازی اتفاق می‌افتد.

شخصیت‌های اصلی داستان کَرین کونیگ، یک ستوان نیروی زمینی امپراتوری آلمان و یوری هیوگا، قهرمان اصلی نسخهٔ قبلی هستند. پس از وقایع شدو هارتس که با مرگ معشوقش آلیس الیوت به اوج خود رسید، یوری که افسرده شده بود آلیس را در دونرمی-لا-پوسل دفن کرد و خود وظیفهٔ دفاع از شهر در برابر جنگ را بر عهده گرفت. کَرین و یوری در طول سفرشان به گروه بزرگی از افراد همچون ژپتو، عموی آلیس؛ بلانکا، یک سگ گرگی باهوش؛ یواخیم ولنتاین، یک خون‌آشام شیفتهٔ کشتی؛ لوسیا، یک فال‌بین؛ نسخه‌ای خیالی از آناستازیا نیکولائونا رومانوا؛ و کوراندو اینوگامی، یک شمشیرزن ژاپنی می‌پیوندند.[۳]

هَمآوردهای اصلی، اعضای «ساپیئِنتس گلادیئو»[پانویس ۵] هستند، یک انجمن مخفی سابقاً صلح‌آمیز که به یک گروه تروریستی تبدیل شده است؛ شخصیت‌های کلیدی عبارتند از رهبر فعلی آن، گریگوری راسپوتین و دست راستش نیکولای کنراد. شخصیت‌های دیگر بازی عبارتند از راجر بیکن، کشیش و فیلسوف سدهٔ دوازدهم میلادی که به جاودانگی ناکامل دست یافت؛ کاتو، دوست و هم‌پیمان سابق یوری؛ ژان، دختر جوانی از دونرمی؛ آلبرت سایمون، هماورد اصلی شدو هارتس، که به شکل وحی یا تصور در ذهن یوری ظاهر می‌شود؛ یوویس آبراهام، یکی از بنیانگذاران اصلی «ساپیئِنتس گلادیئو»؛ کانتارو ایشیمورا، وزیر امور خارجه ژاپن؛ و اوکا، نسخه شبیه‌سازی شدهٔ یوشیکو کاواشیما، معشوق مرده کاتو.

داستان

شهر دونرمی سرسختانه در مقابل اشغال آلمان‌ها در اوایل جنگ جهانی اول مقاومت می‌کرد که آن را باید متشکر از شیطانی باشد که به نظر می‌رسید از آنجا محافظت می‌کند. یکی از افسران نیروی زمینی آلمان به نام کرین کونیگ همراه با شخصی به نام نیکولاس کنراد، که می‌گفتند یک تفتیش دهنده عقاید است به آن شهر فرستاده شدند تا به وسیلهٔ دارواش مقدس این شیطان را از آنجا فراری دهند. اما شیطان شهر دونرمی همان یوری بود. نیکولاس به‌وسیلهٔ دارواش مقدس یوری را طلسم کرد که سبب از بین رفتن قدرت و ضعیف شدن او شد. در جریان حملات به دونرمی، ژان کشته می‌شود و در سفر یوری، روح او در گورستان ساکن می‌شود. بعد از این ماجرا معلوم شد نیکولای عضو یک حزب جادوگری به نام «ساپیئنتس گلادیئو» است که هدف آن‌ها حکمرانی بر این جهان توسط جادوی سیاه است. کرین که به یوری علاقه‌مند شده بود توانست توسط ژپتو و بلانکا که مقیم آن شهر بودند، از آنجا فرار کنند و به سمت اروپا حرکت کردند. نیکولای، یوری را تهدید می‌کند که در ازای آزادی راجر بیکن که اسیر شده بود، نسخه خطی ممنوعه «Émigré»[پانویس ۶] را پس بگیرد. این گروه مورد خیانت دوجانبه قرار می‌گیرد و در نهایت بیکن را نجات می‌دهد، اگرچه نیکولای نسخه خطی ممنوعه «Émigré» را به‌دست می‌آورد. با مشاورهٔ بیکن، آن‌ها برای مقابله با گریگوری راسپوتین به روسیه می‌روند. راسپوتین از طریق «ساپیئنتس گلادیئو» و اتحاد با هواداران ژاپنی، آتش جنگ را شعله‌ورتر می‌کند و هدف نهایی او جایگزینی نیکلای دوم روسیه با نیکولای، وارث نامشروع تزار است. پس از اینکه گروه از آسیب‌ناپذیری راسپوتین به دلیل پیمانش با شاهزادهٔ دیوها آسمودئوس مطلع می‌شود، به همراه پرنسس آناستازیا که در معرض خطر بود، از روسیه فرار می‌کنند.

برای چیره شدن بر قدرت راسپوتین، گروه آبراهام را پیدا می‌کند؛ او فاش می‌کند که اقدامات آلبرت سایمون در جریان وقایع شدو هارتس تلاشی برای خنثی‌سازی راسپوتین بوده است. یوری با کمک کرین به درون روح او سفر می‌کند، با روح آلبرت سایمون ملاقات می‌کند و کنترل دمون آمون را به‌دست می‌گیرد. گروه به روسیه بازمی‌گردند و راسپوتین را رسوا می‌کنند. راسپوتین که توسط آمون شکست خورده است، روح خود را برای آسمودئوس قربانی می‌کند، که بدن او را تصاحب کرده و قلعه‌ای جادویی را احضار می‌کند که هدف آن نابودی بشریت است. قبل از رفتن، نیکولای با راسپوتین روبرو می‌شود و فاش می‌کند که با ایزد آستاروث پیمان بسته است. گروه یوری، راسپوتین را شکست می‌دهد، اما قبل از مرگش فاش می‌کند که نفرین دارواش خاطرات یوری را از بین می‌برد و نیکولای قصد دارد بدنهادی را از برج آپوینا آزاد کند و خشونت جنگ را افزایش دهد. دیگر برای جلوگیری از انتشار بدنهادی توسط نیکولای به دنیا خیلی دیر شده بود. آن‌ها در شرف کشتن او بودند که کاتو مداخله کرد و برج آپوینا را مهر و موم کرد و به دلیل اتحاد ژاپن با روسیه، نیکولای و نسخه خطی ممنوعه «Émigré» را با خود برد.

در ژاپن، وزیر امور خارجه ایشیمورا قصد دارد از نیکولای برای بی‌ثبات کردن غرب و محافظت از ژاپن در برابر نفوذ آن استفاده کند. تلاش برای بیرون کشیدن آستاروث، کنترل کامل بدن نیکولای را به شیطان می‌دهد. گروه یوری، که با پسرعمویش کوراندو متحد شده بود، به دلیل مخالفت کاتو و تیم شبیه‌سازی شده سربازانش که شامل اوکا نیز می‌شد، در جلوگیری از فرار آستاروث شکست خورد. پس از فرار آستاروث، کاتو به گروه یوری کمک می‌کند تا این ایزد را در پناهگاهش در کوه فوجی شکست دهند. نیکولای که خشمگین شده بود سعی می‌کند یوری را بکشد، اما وقتی کاتو مداخله می‌کند به او نیز حمله‌ور می‌شود؛ اوکا جلوی ضربه وارده به کاتو را مهار می‌کند و در آغوشش جان می‌دهد. سپس کاتو نیکولای را می‌کشد، بعداً نسخهٔ خطی «Émigré» را به یوری می‌دهد تا برای رستاخیز آلیس تلاش کند و از آن لحظه به بعد آن‌ها را به عنوان دشمنش طلقی می‌کند. گروه با ایشیمورا مواجه می‌شود و وقتی نوه‌اش ظاهر می‌شود و ایشیمورا التماس می‌کند که او را نجات دهند، یوری خشمگین می‌شود و ایشیمورا را تا سر حد مرگ کتک می‌زند و سپس به گریه می‌افتد، چون دلیل دعوایش را فراموش کرده است. راجر بیکن به یوری کمک می‌کند تا آلیس را رستاخیز کند. این مراسم برای مدت کوتاهی جواب می‌دهد و آلیس قبل از اینکه بدن جدیدش از بین برود، عشق خود را به یوری ثابت می‌کند. بیکن استنباط می‌کند که کاتو این آیین را تشویق کرده تا از اثر جانبی آن یعنی انحراف زمان برای اهداف خودش استفاده کند؛ کاتو قصد دارد به گذشته سفر کند و تاریخ را بازنویسی کند و جهان فعلی را از بین ببرد.

یوری پس از ملاقات با روح آلیس و آخرین صحبت با ژان، با کاتو روبرو می‌شود، در حالی که او سکوی سنگی جادویی آسوکا را برای اجرای نقشه‌اش احضار می‌کند. کاتو شکست می‌خورد و قبل از مرگ به یوری می‌گوید که گروه برای فرار باید آرزوی قلبی خود را برآورده کنند. در حالی که دیگر افراد گروه به مکان‌هایی می‌روند که می‌توانند شادمانی خود را پیدا کنند، نفرین دارواش آشکار می‌شود و یوری پس از تشکر از کرین با او خداحافظی می‌کند و در آنجا می‌ماند. بسته به پاسخی که یوری به سؤالی از ژان می‌دهد، می‌تواند اجازه دهد نفرین او را از پا درآورد و در نهایت به عنوان یک فرد فراموشکار تحت مراقبت راجر قرار گیرد؛ یا خودکشی کند و قبل از بازگشت به روزی که آلیس را ملاقات کردند، با روح او متحد شود و شانس نجات او را به‌دست‌آورد. گزینهٔ دوم به عنوان پایان اصلی تأیید شده است. صرف نظر از تصمیم یوری، کرین به سال ۱۸۸۷ در توکیو فرستاده می‌شود، در آنجا با پدر یوری ملاقات می‌کند و تصمیم می‌گیرد به زندگی‌اش ادامه دهد؛ کرین از نام «اَن» استفاده می‌کند و تبدیل به مادر یوری می‌شود.

شخصیت‌ها

تصویر یوری هیوگا، شخصیت اصلی بازی
  • یوری هیوگا (به انگلیسی: Yuri Hyuga) بعد از شکست آلبرت سایمون و خدایی که احضار کرده بود تا جهان را نابود سازد، انجمن سری به او لقب «قاتل خدا»[پانویس ۷] را داد. یوری به دنبال خشنودی می‌گشت و قصم خورده بود انتقام مرگ عشق خود، آلیس اِلیئوت[پانویس ۸] را بگیرد. او در دومرمی[پانویس ۹] شکست می‌خورد و توسط دارواش مقدس[پانویس ۱۰] نفرین می‌شود. یوری در کنار کوراندو و یواخیم، یکی از شخصیت‌هایی است که می‌تواند پنج نقطه ضربه داشته باشد. او بالاترین اِس‌پی[پانویس ۱۱] را در گروه دارا می‌باشد.
  • کَرین کونیگ (به انگلیسی: Karin Koenig) یک افسر در ارتش آلمان، که به فرمان ژنرال هیمن رهبر پادگان در لوکزامبورگ دستور تسخیر روستای دومرمی را داشت. جنگ با شکست مواجه شد، اما کرین آخرین بازمانده آن بود. کرین برای اولین بار با یوری در کلیسایی واقع در دونرمی مواجه شد، هنگامی که یوری جان او را از یک نارنجک سرگردان نجات داد. او از شمشیر استفاده می‌کند به ویژه از رایپر. او از قدرتی یکسان بین نیروی فیزیکی و جادویی برخوردار است. کرین هیچ نقطه ضعف و قدرتی ندارد و متعادل‌ترین شخصیت بازی محسوب می‌شود. کاری والگرن صداپیشه نسخهٔ انگلیسی و میکی ناگاساوا نسخهٔ ژاپنی کَرین هستند.[۴]
  • ژپتو (به انگلیسی: Gepetto) یک خیمه‌شب‌باز، بازنشسته که شهرت خود را در تماشاخانه‌های پاریس بدست آورده بود. او هم‌اکنون با یوری و عروسک مورده علاقه خود کورنلیا سفر می‌کند. کورنلیا قادر به پوشیدن لباس‌های جدیدی است که هر کدام به او قابلیت‌های عناصر متفاوتی می‌دهد. ژپتو دارای بیشترین قدرت جادو در بین افراد گروه است اما در ازای آن قدرت فیزیکی و دفاعی پایینی دارد.
  • بلانکا (به انگلیسی: Blanca) یک گرگ سفید که توسط جین بزرگ شده بود و به همراه یوری از روستا مراقبت می‌کرد. او بسیار باهوش و وفادار بود. بعد از کشته شدن جین توسط دانشمندان گلادیو[پانویس ۱۲] به یوری ملحق شد. بلانکا با گرگ‌هایی در سرتاسر دنیا روبرو می‌شد و می‌توانست با آن‌ها در مسابقات گرگ‌ها مبارزه کند و مهارت‌های آشکارسازی[پانویس ۱۳] خود را بالا ببرد. بلانکا همانند کرین، قدرتی یکسان بین نیروی فیزیکی و جادویی داشت و از پتانسیل بالایی در سرعت برخوردار بود.
  • یواخیم ولنتاین (به انگلیسی: Joachim Valentine) او هم یک خون‌آشام و هم کشتی کج کار حرفه‌ای بود که خود را فدای برقراری عدالت و یاری به مستضعفان و بی‌دفاعان در جامعه می‌کرد. او محافظ روستای فرانسوی لی هاوره[پانویس ۱۴] بود. یواخیم دارای بالاترین آسیب فیزیکی (حتی فراتر از یوری) است، اما دارای سرعت کم، دفاع جادوی ضعیف و تغییر شکل‌های تصادفی می‌باشد. همچنین او قادر به مجهز شدن به پنج نقطه ضربه است.
  • لوسیا (به انگلیسی: Lucia) یک پیشگوی زیبا اهل فلورانس است. او از کودکی به عنوان یک رقاص و غیبگو تربیت شده بود. او با زیبایی و شیوهٔ بیان منحصربه‌فرد خود مردها را به سوی خود جلب می‌کرد. توانایی استفاده از کارت‌های تاروت او پر مخاطره است درحالی که قابلیت حمایت عطر درمانی‌اش فوق‌العاده کاربردی است.
  • پرنسس آناستازیا رومانوا (به انگلیسی: Princess Anastasia Romanov) چهارمین دختر نیکلای دوم و چهارمین پرنسس رومانوا داینستی.[پانویس ۱۵] آناستازیا در میان خانواده تنها کسی بود که به گریگوری راسپوتین، مشاور پدرش مشکوک بود. او تصمیم داشت روسیه، سرزمین مادری خود را نجات دهد. آناستازیا قابلیت گرفتن عکس از دشمنان را داشت که به او اجازه دیدن اطلاعات دربارهٔ دشمنان و در برخی موارد قابلیت‌های آن‌ها را به او می‌داد.
  • کوراندو اینوگامی (به انگلیسی: Kurando Inugami) با وجود چهرهٔ پسرانهٔ خود، او استاد شمشیرزنی از مدرسه موگایریو[پانویس ۱۶] بود. در بازی گفته می‌شود ساکی اینوگامی، مادر کوراندو، خواهر پدر یوری است و این بدین معنیست که کوراندو پسر عمه یوری است. او همانند یوری قادر به تغییر شکل و تبدیل به حالت شیطانی بود. کوراندو دارای دو شکل تسوکویومی و شوتن-دوجی بود.[۵]

توسعه

شدو هارتس: کاوننت توسط ساکناث توسعه داده شد، همان استودیویی که هم شدو هارتس و هم کودلوکا، نسخه قبلی این سری، را توسعه داده بود. در طول توسعه بازی، ساکناث به ناتیلوس تغییر نام داد و کاوننت اولین عنوان این شرکت بود که تحت این نام تجاری جدید منتشر شد. ماتسوزو ماچیدا به عنوان کارگردان و نویسنده و میاکو کاتو به عنوان طراح شخصیت بازگشتند. کارگردان هنری تاکاموسا اوساوا بود. کار ساخت بازی در پاییز ۲۰۰۲ آغاز شد. برای دنبالهٔ شدو هارتس، تیم سازنده تمایل داشتند فضای جدی نسخهٔ پیش‌درآمد را حفظ کنند، در عین حال که همچنان شامل جملات قصار آرامه خنده‌دار باشند. این به دلیل بازخورد بازیکنانی بود که احساس می‌کردند داستان و لحن کلی شدو هارتس بیش از حد دارک و آزار دهنده است.

موسیقی

موسیقی کاوننت توسط یوشیتاکا هیروتا تنظیم و ساخته شد و یاسونوری میتسودا، کنجی ایتو و توموکو کوبایاشی نیز در آن همکاری داشتند؛ همکاری‌های کوبایاشی محدود به قطعات مرتبط با داستان بود.[۶] از این سه آهنگساز خواسته شد تا صدای شدو هارتس اصلی را بررسی و تجزیه و تحلیل کنند. به دلیل تغییر در تُن، هیروتا حاشیه صوتی را پویاتر و احساسی‌تر کرد، بدون اینکه از الگوی صدای شدو هارتس دست بکشد. موسیقی متن نهایی شامل بیش از شصت قطعه بود. بن مایه اصلی بازی قبلی، یعنی «ایکارو»، به شکل‌های تنظیم‌شده بازگشته است. تم پایانی «گِتسورِنکا» توسط هیروتا نوشته و به‌وسیلهٔ میو ایسایاما اجرا شده است، و متن ترانه آن از کومیکو هاسه‌گاوا است. آلبوم موسیقی متن شامل دو لوح فشرده، با نام حاشیه صوتی اصلی شدو هارتس ۲، توسط تیم انترتینمنت در ۲۴ مارس ۲۰۰۴ منتشر شد.

بازتاب‌ها

این بازی در وبگاه آی‌جی‌ان برای داشتن سیستم مبارزه‌ای جدید، کیفیت بالای گرافیک و موسیقی، داستان قوی، طراحی بی‌نظیر شخصیت‌ها و اجسام به عنوان بهترین بازی نقش‌آفرینی کنسول پلی‌استیشن ۲ در سال ۲۰۰۴ انتخاب شد و به آن نمره ۹٫۱ از ۱۰ را اهدا کرد.[۱۱] گیم‌اسپات به آن ۸٫۶ از ۱۰ داد و تأکید کرد سایه قلب‌ها: پیمان بازی بزرگی است و هرکس که طرفدار سبک نقش‌آفرینی باشد از آن لذت خواهد برد.[۱۲] این بازی با جمع کل امتیاز ۸۵٫۹۳٪[۱۳] و ۸۵ از ۱۰۰، به ترتیب در وبگاه‌های گیم‌رنکینگز و متاکریتیک قرار دارد.

مجلهٔ ژاپنی فامیتسو این بازی را به بازیکنانی پیشنهاد کرد که از محیط‌ها و شخصیت‌های تاریک لذت می‌برند. جرمی پریش، نویسندهٔ وان‌آپ.کام، روایت داستان را به خاطر فضای معاصر و ارتباط آشکار آن با سازمان‌های سیاسی و مذهبی واقعی مورد تحسین قرار داد.

دنباله

طبق گفته ماچیدا، برنامه‌هایی برای ساخت شدو هارتس ۳ که قرار بود داستان یوری را ادامه دهد، تدوین شده بود، اما این برنامه‌ها هرگز عملی نشدند. سومین قسمت از این مجموعه بازی تحت عنوان شدو هارتس: از دنیای نو، توسط شرکت ناتیلوس تولید شد. بسیاری از اعضای تیم قبلی برای ساخت این نسخه بازگشتند و تولید آن در مدت زمان بسیار کوتاهی به پایان رسید. این بازی در ژوئیه ۲۰۰۵ توسط آروزه در ژاپن منتشر شد، سال بعد توسط اکسید گیمز در آمریکای شمالی و در سال ۲۰۰۷ به‌وسیلهٔ گوست‌لایت در اروپا برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شد. از دنیای نو آخرین بازی تولید شده توسط ناتیلوس قبل از ادغام آن‌ها با آروزه در سال ۲۰۰۷ بود، زمانی که آن‌ها توسعه بازی‌های کنسولی را متوقف کردند.

معادل‌های انگلیسی

  1. ↑ شناخته شده در ژاپن با نام شدو هارتس II (ژاپنی: シャドウハーツII هپبورن: Shadōhātsu Tsū)
  2. ↑ Judgment Ring
  3. ↑ Hit Area Expand
  4. ↑ Strike Expand
  5. ↑ Sapientes Gladio
  6. ↑ Forbidden Émigré Manuscript
  7. ↑ Godslayer
  8. ↑ Alice Elliot
  9. ↑ Domremy
  10. ↑ Holy Mistletoe
  11. ↑ Sanity Points
  12. ↑ Sapientes Gladio
  13. ↑ Manifestation skills
  14. ↑ Le Havre
  15. ↑ Romanov dynasty
  16. ↑ Mugairyu

منابع

  1. ↑ Marrow, Mark (2005-12-01). "Shadow Hearts: Covenant Review" (به انگلیسی). PALGN.com. Retrieved September 16, 2025.
  2. ↑ "Remembering Shadow Hearts" (به انگلیسی). GameInformer. Retrieved September 16, 2025.
  3. ↑ Midway Staff (2004-09-27). "Shadow Hearts Covenant Manual and Cover" (به انگلیسی). Midway Games. Retrieved September 16, 2025.
  4. ↑ "Karin Koenig Voice - Shadow Hearts: Covenant (Video Game)" (به انگلیسی). BehindTheVoiceActors. Retrieved September 18, 2025.
  5. ↑ وبگاه رسمی سایه قلب‌ها: پیمان قسمت شخصیت‌ها - بازبینی در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۹
  6. ↑ Schweitzer, Ben. "Shadow Hearts -Covenant- Original Soundtrack" (به انگلیسی). Video Game Music Online. Retrieved September 18, 2025.
  7. ↑ "Shadow Hearts: Covenant PlayStation 2" (به انگلیسی). metacritic. Retrieved November 7, 2015.
  8. ↑ «امتیاز بازی سایه قلب‌ها: پیمان در گیم رولیشن». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۴. دریافت‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲.
  9. ↑ «امتیاز و نقد سایه قلب‌ها: پیمان در وبگاه گیم‌اسپای». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲.
  10. ↑ امتیاز و نقد سایه قلب‌ها: پیمان در وبگاه آی‌جی‌ان - بازبینی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲
  11. ↑ نقد سایه قلب‌ها: پیمان در سایت آی‌جی‌ان Dunham, Jeremy (2004-09-23) بازبینی در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۹
  12. ↑ Bethany Massimilla. "Shadow Hearts: Covenant is a great game that any fan of the role-playing genre would likely enjoy" (به انگلیسی). GameSpot. Retrieved January 26, 2019.
  13. ↑ "Shadow Hearts: Covenant for PlayStation 2" (به انگلیسی). GameRankings. Retrieved January 26, 2019.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.